Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 24 października 2023 r., sygn. akt II SA/Rz 851/23, oddalił skargę Z.Z. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 17 marca 2023 r., nr OA.7721.18.2.2023 w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Z.Z., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Wyrok zaskarżono w całości.
Jednocześnie w skardze kasacyjnej, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania wydanej w granicach niniejszej sprawy decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 17 marca 2023 r., nr OA.7721.18.2.2023, gdyż jej wykonanie – zdaniem skarżącej kasacyjnie – spowoduje znaczną szkodę oraz powstanie trudnych do odwrócenia skutków.
W uzasadnieniu wskazano, że wniosek ten podyktowany jest również terminem do rozpoczęcia rozbiórki, który przypada na 1 czerwca 2023 r. oraz jej zakończenia do 31 grudnia 2023 r. Z uwagi na tak zakreślony termin oraz zaskarżenie powyższej decyzji i czas trwania postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie, dotrzymanie tegoż terminu jest – w ocenie skarżącej kasacyjnie – niemożliwe. Z kolei jego niedotrzymanie spowoduje nałożenie na skarżącą kasacyjnie grzywny, co z pewnością będzie rzutowało na jej sytuację ekonomiczną, która obecnie jest już trudna.
Ponadto podniesiono, że gdy skarżąca dokona rozbiórki przedmiotowego budynku, zaś Naczelny Sąd Administracyjny uzna niniejszą skargę kasacyjną za zasadną, nie będzie możliwości odtworzenia rozebranego budynku, co doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na zasadzie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie – organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dlatego też należy podnieść, że stosownie do treści art. 61 § 6 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę (pkt 1) bądź uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (pkt 2).
Zatem zgodnie z tym przepisem, postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 2 i 3 p.p.s.a., tracą moc obowiązującą dopiero z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy, postanowieniem z dnia 16 maja 2023 r., znak OA.7721.18.2.2023, Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, tym samym udzielił ochrony tymczasowej skarżącej, a uwzględniając treść wyżej powołanych przepisów należy wskazać, że skutki udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej przez organ rozciągają się również na etap postępowania sądowoadministracyjnego, w tym postępowania kasacyjnego. Nie ma więc konieczności odrębnego wnioskowania w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W związku z powyższym postępowanie wywołane zawartym w skardze kasacyjnej wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uznać za bezprzedmiotowe. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Natomiast stosownie do art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Z tych też względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 oraz art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.