Uzasadnienie
- 1. Wyrokiem z dnia 24 października 2007 r., II SA/Bd 618/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę M. P.-F. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd podał następujący stan sprawy:
- a) Decyzją z [...] marca 2007 r., nr [...] Prezydent Miasta Bydgoszczy ustalił dla M. W. warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na: budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z wbudowanymi usługami i garażem podziemnym wielostanowiskowym na działce oznaczonej numerem ewidencyjnym [...] (obręb [...]) przy ul. [...] w B. oraz ustalił warunki i wymagania ochrony kształtowania ładu przestrzennego wynikające z analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu.
- b) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bydgoszczy, po rozpatrzeniu odwołań I. P. i K. P., M. P.-F. oraz I. M., decyzją z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.
Działka oznaczona numerem ewidencyjnym [...] (obręb [...]) przy ul. [...], w odróżnieniu od działek odwołujących się, nie jest objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Decyzja o warunkach zabudowy nie jest aktem upoważniającym do realizacji inwestycji, lecz stanowi jedynie podstawę do ubiegania się o pozwolenie na budowę (art.55 w związku z art.64 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz.717 z późn. zm., dalej "u.plan.zag.prz."). Problemy z posadowieniem budynku i garażu są rozwiązywane na etapie uzyskania pozwolenia na budowę. Decyzja nie rozstrzyga o głębokości posadowienia garażu, ani wątpliwości dotyczących obciążenia przenoszonego na grunt od wielokondygnacyjnego budynku.
Na obszarze analizowanym znajdują się budynki 1...4 kondygnacyjne, o wysokości od 4 do 12 m. Dla projektowanej zabudowy przyjęto wysokość zróżnicowaną od 2 do 4 kondygnacji nadziemnych i wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej — 12 m.
Do analizy przyjęto działki z obszaru analizowanego w pierzei ul. [...]., z których najwęższa ma 9 m, co odpowiada również szerokości elewacji frontowej przy ul. [...] tworzącej zabudowę bliźniaczą z planowanym budynkiem frontowym.
2. Wyrokiem z dnia 24 października 2007 r., II SA/Bd 618/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę M. P.-F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia [...] maja 2007 r.
W przypadku braku planu miejscowego, zmiana zagospodarowania terenu polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych wymaga ustalenia w drodze decyzji, warunków zabudowy (art.59 ust.1 u.plan.zag.prz.). Działka przy ul. [...] nie jest objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (uchwalonego uchwałą nr XXV/774/2000 Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 31 maja 2000 r.).
Organ administracyjny przeprowadził analizą funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji objętej skargą. W sąsiedztwie spornej nieruchomości wysokość budynków jest zróżnicowana, tj. od 1 do 4 kondygnacji, o wysokości od 4 do 12 m. Dla projektowanej zabudowy przyjęto wysokość zróżnicowaną od 2 do 4 kondygnacji nadziemnych, z górną krawędzią elewacji frontowej na wysokości do 12 m. Dla części zabudowy planowanej w pierzei ulicy [...] przyjęto maksymalną wysokość 2 kondygnacji nadziemnych, maksymalną wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej 8,8 m, biorąc pod uwagę realizację budynku frontowego w zabudowie bliźniaczej z budynkiem przy ul. [...].
Parametr szerokości elewacji frontowej ustalono na podstawie analizy działek z obszaru analizowanego położonych w pierzei ul. [...]. Na analizowanym obszarze średni współczynnik zabudowy wynosi 24,68% i mieści się w przedziale od 6% do 58%. Organy administracji prawidłowo ustaliły wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej, gdyż kwestionowana decyzja akceptuje 25% powierzchni biologicznie czynnej (§ 39 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie).
Planowana inwestycja nie narusza przepisów prawa, wymagań ładu przestrzennego, urbanistyki i architektury, walorów ekonomicznych przestrzeni, jak również krajobrazowych.
Decyzja nie narusza interesu osób trzecich, gdyż nie przesądza usytuowania projektowanego obiektu względem granic z działkami sąsiednimi, ani konkretnych parametrów projektowanej rozbudowy. Przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy nie jest możliwe badanie stopnia nasłonecznienia i tzw. "linijki słońca".
Zaskarżoną decyzję wydano w oparciu o wszystkie okoliczności sprawy, zgodnie z art.7 i 77 § 1 K.p.a.
3. W skardze kasacyjnej M. P.-F. zarzuciła zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie prawa materialnego (art.2 Konstytucji RP, art.61 ust.1 pkt 1-5 u.plan.zag.prz., § 3-9 rozp.now.zab.zagosp.ter., uchwały nr XXV/774/2000 Rady Miasta Bydgoszczy z 31 maja 2000 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla Bielawy w Bydgoszczy, obejmującego teren ograniczony ulicami: Józefa Sułkowskiego, projektowaną trasą WZ, Al. Kard. Stefana Wyszyńskiego, Karola Chodkiewicza (Dz.Urz. Woj. Kujawsko-Pomorskiego nr 64, poz.513).
Działka przy ulicy [...] znajduje się na terenie osiedla Bielawy, dla którego zostały uchwalone dwa miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego:
- — uchwałą Rady Miasta Bydgoszczy z 31 maja 2000 r. nr XXV/774/2000 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla Bielawy w Bydgoszczy, obejmującego teren ograniczony ulicami: Józefa Sułkowskiego, projektowaną trasą WZ, Al. Kard. Stefana Wyszyńskiego, Karola Chodkiewicza (Dz.Urz. Woj. Kujawsko-Pomorskiego nr 64, poz.513), zwaną dalej "uchwałą w sprawie planu z 2000 r." oraz
- — uchwałą Rady Miasta Bydgoszczy z 26 kwietnia 2006 r. nr LXVI 11/1294/06 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Bielawy- Chodkiewicza" w Bydgoszczy (Dz.Urz. Woj. Kujawsko-Pomorskiego nr 79, poz.1344, zwaną dalej "uchwałą w sprawie planu z 2006 r.").
Uchwała w sprawie planu z 2000 r. stanowi w § 1, iż uchwala się miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części osiedla Bielawy w Bydgoszczy obejmujący teren ograniczony ulicami: Józefa Sułkowskiego, projektowaną trasą WZ, AI. Kard. Stefana Wyszyńskiego, Karola Chodkiewicza z wyłączeniem obszaru oznaczonego na rysunku planu symbolami A-B-C-D w zakresie ustaleń dotyczących przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu określonych w uchwale.
Uchwała w sprawie planu z 2006 r. stanowi w § 1 ust.1, iż po stwierdzeniu zgodności z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Bydgoszczy uchwalonym uchwałą Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 27 kwietnia 2005 r. nr XLVI/980/05 uchwala się miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części osiedla Bielawy w Bydgoszczy w rejonie ulicy Chodkiewicza, obejmujący obszar ograniczony ulicami: Chodkiewicza, Lelewela, Cichą i Mierosławskiego o powierzchni 2,94 ha, w granicach określonych na rysunku planu oraz nadaje mu się nazwę "Bielawy-Chodkiewicza".
Zgodnie z § 1 ust.2 uchwały w sprawie planu z 2006 r. plan ten stanowi zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla Bielawy w Bydgoszczy, obejmującego teren ograniczony ulicami: Józefa Sułkowskiego, projektowaną trasą W-Z, Al. Kard. Stefana Wyszyńskiego, Karola Chodkiewicza, przyjętego uchwałą nr XXV/774/2000 Rady Miasta Bydgoszczy z dnia 31 maja 2000 r.
Działka przy ul. [...] w Bydgoszczy faktycznie znajduje się na obszarze obejmującym teren ograniczony ulicami: Józefa Sułkowskiego, projektowaną trasą W-Z, Al. Kard. Stefana Wyszyńskiego, Karola Chodkiewicza, a więc na terenie "oddziaływania" planu zagospodarowania z 2000 r.
Zaskarżone decyzje oraz wyrok nie stosują do obszaru analizowanego parametrów określonych dla tego terenu w planie zagospodarowania przestrzennego z 2000 r. Jest to istotne przy ustalaniu dopuszczalnej wysokości budynku i liczby kondygnacji, proporcji powierzchni zabudowy i powierzchni biologicznie czynnej – z jednej strony do powierzchni działki – z drugiej strony.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
A. Strona nie kwestionuje faktu, że działka oznaczona numerem ewidencyjnym [...], której dotyczy zaskarżona decyzja, nie jest objęta żadnym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, lecz z faktu bezpośredniego sąsiedztwa z działkami objętymi takimi planami wyprowadza tezę, że zaskarżona decyzja powinna przestrzegać ustaleń planu.
Zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. (art.59 ust.1 zd.1 u.plan.zag.prz.).
Do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (art.33 ust.2 pkt 3 Prawa budowlanego).
Powyższe przepisy wprowadzają więc alternatywę rozłączną: albo planu nie ma i wówczas konieczna jest decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, ale jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego co zwalnia inwestora z obowiązku ubiegania się o decyzję o warunkach zabudowy. Dlatego nie może być uwzględniony zarzut naruszenia planu przez decyzję o warunkach zabudowy działki nie objętej żadnym planem.
B. Skarga kasacyjna nie kwestionuje faktu, że organy administracyjne ustaliły parametry tzw. analizowanego obszaru, czego wymaga § 3 rozp.now.zab.zagosp.ter., a mimo to stara się wykazać że przesłanką ustaleń w zaskarżonej decyzji powinna być nie charakterystyka rzeczywiście istniejącego tzw. analizowanego obszaru, lecz wymogi, jakie dla tego analizowanego obszaru ustalił miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
Skarga kasacyjna nie twierdzi nawet, aby uwzględnione budynki zostały zbudowane z naruszeniem Prawa budowlanego. Brak też zarzutu naruszenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, skoro skarga kasacyjna nie wskazuje daty wybudowania kwestionowanych budynków w analizowanym obszarze, która dodatkowo zostałaby skonfrontowana z okresem obowiązywania takiego planu.
Dlatego nie ma oparcia w prawie zarzut naruszenia prawa przez decyzję, które została wydana w trybie art.59 u.plan.zag.prz.
C. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art.184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.).