Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia z dnia 27 lutego 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 1824/18 oddalił skargę N. B. i J. B. (dalej powoływanych jako skarżący) na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Budowlanego z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedstawienia wymaganych dokumentów.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyli skarżący wnosząc w niej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] marca 2018 r., nr [...], którym organ nałożył na skarżących obowiązek sporządzenia i przedłożenia w zakreślonym terminie dokumentów dotyczących samowolnie wybudowanej wiaty murowanej o wymiarach zewnętrznych 3,48 m x 5,90 m na terenie działki ew. nr [...] z obrębu [...] przy ul. [...] w [...]. Motywując zasadność wniosku wskazano, że wykonanie tych postanowień spowoduje "nieodwracalne skutki prawne".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (tak uchwała w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07, ONSAiWSA 2007 r. nr 4, poz. 77). Zgodnie zaś z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325; dalej określanej jako P.p.s.a.) sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego, spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie objętego wnioskiem aktu faktycznie spowoduje w stosunku do wnioskodawcy znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 1263/12, LEX nr 1239144).
Nawiązując do powyższych uwag stwierdzić należy, że złożenie wniosku który w istocie sprowadza się wyłącznie do zgłoszenia w nim żądania wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, bez rzeczowej argumentacji, z pominięciem przedstawienia twierdzeń na jego poparcie, nie może odnieść zamierzonego skutku. W rozpoznawanej sprawie zawarty w skardze kasacyjnej wniosek nie został umotywowany, a zatem nie jest możliwe dokonanie jego merytorycznej oceny w kontekście wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest bowiem rolą Sądu domniemywanie, w czym skarżący upatrują ziszczenia się przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a., których wystąpienie mogłoby uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień, należy to do obowiązków zgłaszającego wniosek. Żądania w tym zakresie nie może zaś uzasadniać zarzut wydania zaskarżonego do sądu administracyjnego aktu administracyjnego.
Podkreślenia wymaga, że skarżącym odmówiono już raz wstrzymania wykonania zaskarżonego i poprzedzającego go postanowienia orzeczeniem Sądu pierwszej instancji z dnia 17 grudnia 2018 r., właśnie z uwagi na brak uzasadnienia wniosku w tym przedmiocie.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i 5 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.