Uzasadnienie
II OSK 389 / 13
Postanowieniem z dnia 21 listopada 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. B. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki.
W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż pismem z dnia 28 maja 2012 r. przesłano do D. B. odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 17 maja 2012 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 złotych, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W następstwie złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 17 sierpnia 2012 r., odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 20 września 2012 r. (doręczonym w dniu 25 września 2012 r.) w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII wezwano pełnomocnika skarżącej adwokata M. D do wykonania zarządzenia z dnia 17 maja 2012 r. w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 2 listopada 2012 r. nieuiszczono należnego wpisu sądowego.
Z powyższych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.- zwanej dalej P.p.s.a.) orzekł jak na wstępie.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła D. B., reprezentowana przez adwokata M. D., wnosząc o dokonanie jego reasumpcji i nadanie sprawie dalszego biegu. W uzasadnieniu wskazano, że skarżąca nie uiściła wpisu w wyniku przekonania, że wezwanie zostanie jej doręczono osobiście.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej i bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania sądowego. Oznacza to związanie tego Sądu zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej, które winny dotyczyć ocenianego wyroku. Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga, więc nie tylko ich określenia w samej skardze, ale stosownie do art. 176 P.p.s.a. w ogóle ich przytoczenia. Konieczne jest przy tym wskazanie konkretnych przepisów naruszonych zdaniem strony skarżącej przez Sąd, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu oraz innych jednostek redakcyjnych konkretnej normy prawnej. Tylko prawidłowe, zgodne z art. 176 p.p.s.a. opracowanie skargi kasacyjnej pozwala na wyznaczenie granic, w ramach których nastąpi rozpoznanie sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Skarga kasacyjna nie spełniająca wymagań w tym zakresie podlega odrzuceniu na podstawie tej części art. 178 P.p.s.a., która odnosi się do skargi kasacyjnej "z innych przyczyn niedopuszczalnej". Taka sytuacja zachodzi w sprawie niniejszej.
Analiza rozpoznawanej skargi kasacyjnej prowadzi do wniosku, iż nie spełnia ona żadnego z powyższych wymagań konstrukcyjnych. Autor kasacji (profesjonalny pełnomocnik), wskazując na okoliczności w jego ocenie usprawiedliwiające nieuiszczenie wpisu od skargi, nie wskazał na żaden przepis, któremu Sąd pierwszej instancji w jego ocenie uchybił, podejmując kwestionowane przez niego rozstrzygnięcie. Odpowiednich podstaw nie można również dopatrzeć się w uzasadnieniu wniesionej kasacji.
Z przedstawionych wyżej względów, wobec braku przytoczenia we wniesionej skardze kasacyjnej wymaganych podstaw zaskarżenia, o jakich mowa w art. 174 P.p.s.a. i braku możliwości sanacji tego braku, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku art. 180 tej ustawy wniesioną kasację odrzucił. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego wraz z nadpłatą postanowiono na mocy art. 232 pkt 1 oraz art. 225 ustawy.