Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 marca 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną S.A.D. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 744/09, którym odrzucona została skarga strony.
W wydanym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł co do wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego ustanowionego z urzędu, za wykonaną pomoc prawną, należnego mu od Skarbu Państwa, gdyż stosownie do art. 250, 258 § 2 pkt 8 i § 3 oraz art. 259 i 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) następuje to przed wojewódzkim sądem administracyjnym, który jest w tym przedmiocie Sądem pierwszej instancji. Stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) pełnomocnik skarżącego złoży temu Sądowi stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie.
Z uwagi na powyższe wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 12 marca 2010 r. r. w zakresie orzeczenia o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu nie zasługiwał na uwzględnienie, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 166 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.