Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 lipca 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 85/16, w sprawie toczącej się ze skargi [...] w S. na uchwałę Sejmiku Województwa Śląskiego z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustanowienia obwodów łowieckich Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej obwodów łowieckich nr [...] określonych w załączniku nr 1 i 2 do uchwały. Wyrok uzyskał przymiot prawomocności w dniu 10 września 2016 r.
Pismem z dnia 24 sierpnia 2017 r. [...] w S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. prawomocnym wyrokiem. Skarżący, określając swój status jako "uczestnik", przywołał jako podstawę skargi art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. 2017, poz. 1369, zwanej dalej: p.p.s.a.) wskazując, że w dniu 1 lipca 2017 r. doszło do zawarcia porozumienia między skarżącą Spółką [...] a kołami łowieckimi "[...]" w., "[...]" w S. i "[...]" M.. Na podstawie tego porozumienia skarżąca Spółka udzieliła zgody na korzystanie z gruntów Spółki objętych obwodami łowieckimi nr [...]. Tym samym, zdaniem [...], gdyby postępowanie w sprawie sygn. akt II SA/Gl 85/16 toczyło się nadal to Spółka wycofałaby złożoną skargę.
Postanowieniem z dnia 13 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 281 p.p.s.a. odrzucił skargę o wznowienie postępowania.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wnoszący skargę o wznowienie postępowania powołał co prawda, jako podstawę żądania, art. 273 § 2 p.p.s.a., jednakże z uzasadnienia skargi o wznowienie wynika, że skarga ta nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Skarga nie została też wniesiona przez stronę, albowiem wbrew twierdzeniu skargi, iż [...] był uczestnikiem postępowania w rzeczywistości w sprawie występowały jedynie dwie strony: skarżąca Spółka i organ – Sejmik Województwa Śląskiego. Żadna organizacja nie zgłosiła chęci przystąpienia do sprawy w charakterze uczestnika. W konsekwencji [...] w S. nie może powoływać się na podstawę określoną w art. 273 § 2 p.p.s.a. albowiem, jak wynika z literalnego brzmienia przepisu możliwość taka odnosi się jedynie do strony postępowania.
Nadto ze sformułowania art. 273 § 2 p.p.s.a. wynika, że podstawą wznowienia postępowania mogą być tylko takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które istniały już przed zakończeniem sprawy, a strona nie mogła z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu, gdyż nie były one jej znane. W niniejszej sprawie okolicznością podniesioną przez [...] jako wskazującą na ustawową podstawę wznowienia miało być zawarcie w dniu 1 lipca 2017 r. porozumienia pomiędzy Spółką a kołami łowieckimi, na mocy którego zezwolono kołom na korzystanie z gruntów Spółki. Jednak Sąd zauważył, że porozumienie zawarte rok po wydaniu wyroku w sprawie sygn. akt II SA/Gl 85/16 nie może być uznane za okoliczność faktyczną lub środek dowodowy, o jakich mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia WSA w Gliwicach z dnia 13 listopada 2017 r. wniósł [...] w K. zarzucając naruszenie art. 33 § 2 w zw. z art. 12 w z art. 273 § 2 p.p.s.a. polegające na błędnym przyjęciu, ze skarżący uczestnik nie miał prawa złożyć wniosku o wznowienie postępowania z uwagi na fakt, że nie był jego stroną oraz, że wniosek nie został oparty na ustawowej podstawie.
Skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu [...] przyznał, że nie był stroną postępowania II SA/GL 85/16, jednak prawo do skargi o wznowienie wywodzi z art. 33 § 2 p.p.s.a. Według [...], zgłosił on swój udział składając skargę o wznowienie, wykazując, że interes prawny ma związek z tym, iż unieważnienie uchwały Sejmiku Województwa Śląskiego prawomocnym wyrokiem uniemożliwiło mu realizowanie gospodarki łowieckiej w obwodach łowieckich [...]. Zaznaczono, ze skarżący uczestnik miał interes prawny do przystąpienia do sprawy na etapie złożenia skargi o wznowienie postępowania na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. Podniesiono też, że zawarcie porozumienia nastąpiło w związku ze skutkami wyroku, a z uwagi na swoją doniosłość, stanowi podstawę do wznowienia postępowania celem jego umorzenia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie.
Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej, Sąd Wojewódzki zasadnie orzekł o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania.
Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale dotyczącym wznowienia postępowania - Dział VII ustawy - można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Znaczenie instytucji wznowienia postępowania sprowadza się do stworzenia możliwości ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej już prawomocnym orzeczeniem sądu, o ile zachodzą enumeratywnie wyliczone w ustawie przyczyny wznowienia postępowania.
Wskazać trzeba, że Sąd Wojewódzki miał obowiązek w pierwszej kolejności sprawdzić, czy okoliczności podane w skardze stanowią wskazaną podstawę wznowienia. Jeżeli z samej treści skargi o wznowienie postępowania wynika, że podnoszona podstawa wznowienia nie zachodzi, to taka skarga podlega odrzuceniu. Samo bowiem sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia.
W niniejszej sprawie skarżący w swojej skardze jako podstawę wznowienia postępowania wskazał art. 273 § 2 p.p.s.a. powołując się na porozumienie zawarte w dniu 1 lipca 2017 r. pomiędzy Spółką [...] a kołami łowieckimi "[...]" w S., "[...]" w S. i "[...]" M., a więc okoliczność faktyczną zaistniałą rok po wydaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd prawidłowo wskazał, że według art. 273 § 2 p.p.s.a., podstawą wznowienia postępowania mogą być tylko takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które istniały już przed zakończeniem sprawy, a strona nie mogła z nich skorzystać w danym postępowaniu, gdyż nie były one jej znane. Podkreślić należy, że w orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, iż środek dowodowy, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku, nie stanowi podstawy wznowienia postępowania (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 1113 i powołane tam orzecznictwo). Uwzględniając powyższe uwagi zgodzić się należało z oceną Sądu Wojewódzkiego co do tego, że powołane w skardze o wznowienie postępowania porozumienie nie stanowi nowej okoliczności lub dowodu w rozumieniu art. 273 § 2 p.p.s.a.
Prawidła była również ocena Sądu, że skarga o wznowienie nie została wniesiona przez uprawniony podmiot.
W sprawie której skarga o wznowienie dotyczy stroną postępowania była jedynie Spółka [...] w S. oraz Sejmik Województwa Śląskiego, a [...] w S. nie brał udziału jako strona, ani też nie był uczestnikiem tego postępowania. Podnoszony w skardze kasacyjnej art. 33 § 2 p.p.s.a. stanowi, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. W istocie przepis ten reguluje kwestię dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym strony która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym. Jak wynika z akt sprawy wnoszący skargę o wznowienie postępowania, nie złożył w sprawie II SA/GI 85/16 wniosku o dopuszczenie go do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Wbrew zarzutowi kasacyjnemu przepis ten nie mógł stanowić podstawy do działania [...] w postępowaniu wznowieniowym, gdyż dotyczy on tylko takiej sytuacji, gdy obok uprawnionej strony do udziału zgłasza się uczestnik. Skoro [...] złożył skargę o wznowienie postępowania to oznacza, że chce działać samodzielnie jako strona, a zatem powołanie się na przepis art. 33 § 2 p.p.s.a. nie mogło być skuteczne.
Z tych względów Sąd Wojewódzki zasadnie stwierdził niedopuszczalność przedmiotowej skargi o wznowienie, co skutkować musiało jej odrzuceniem na podstawie art. 281 p.p.s.a.
W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.