Prosto w prawo Dla profesjonalisty

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 28 marca 2008 r., sygn. akt II OSK 413/08

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Rozpoznanie
w dniu 28 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej I. i Z. O.
Od orzeczenia
od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 18 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 922/07 odrzucającego skargę I. i Z. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...], zn. [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie postanawia:
Skład
Sędzia NSA Andrzej Gliniecki przewodniczący

Sentencja

uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., odrzucił skargę I. i Z. O. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...], nr [...] wskazując w uzasadnieniu postanowienia, że skarga wniesiona przez pełnomocnika skarżących - radcę prawnego M. R., nie została opłacona.

W skardze kasacyjnej od tego postanowienia, wniesionej przez pełnomocnika skarżących, radcę prawnego M. R., zarzucono naruszenie przepisu art. 36 pkt 3 oraz art. 221 p.p.s.a. polegające na przyjęciu, iż udzielone przez skarżących pełnomocnictwo obejmowało swym zakresem także wniesienie skargi, podczas gdy pełnomocnik była umocowana wyłącznie do sporządzenia skargi, nie mogła więc naruszyć przepisu art. 221 p.p.s.a. W związku z tym wniesiono o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Ponieważ pełnomocnictwo obejmowało jedynie sporządzenie skargi, a nie jej wniesienie, przyjąć należało, że dalsze czynności przed sądem skarżący podejmowali osobiście i oni powinni być wezwani do uiszczenia opłaty.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna oparta jest na usprawiedliwionych podstawach, bowiem Sąd faktycznie naruszył wskazane w niej przepisy. Norma przepisu art. 36 pkt 3 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że pełnomocnictwo może być do niektórych tylko czynności w postępowaniu. Do skargi wniesionej przez radcę prawnego M. R. nie załączono pełnomocnictwa udzielonego przez skarżących. Z nadesłanego na wezwanie Sądu pełnomocnictwa wynika, że skarżący udzielili radcy prawnemu - M. R. pełnomocnictwa "do sporządzenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]". Pełnomocnictwo to nie obejmowało więc wniesienia skargi i nie można było tego pełnomocnictwa jako takiego potraktować. Wprawdzie w nagłówku skargi wskazano, że skarżący są "reprezentowani przez radcę prawnego" niemniej jednak, skoro z przedstawionego pełnomocnictwa wynikał węższy zakres umocowania, Sąd mógł zwrócić się o sprecyzowanie, czy pełnomocnictwo to zostało rozszerzone przez skarżących lub czy potwierdzają wniesienie w ich imieniu skargi do sądu administracyjnego przez radcę prawnego. W innym wypadku odrzucenie skargi nie było dopuszczalne, tylko dlatego, że nagłówek skargi wskazywał, iż skarżący są reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, a skarga została wysłana z adresu kancelarii radcy prawnego, skoro nie wynikało to z pełnomocnictwa, a dopiero na etapie wnoszenia skargi kasacyjnej skarżący udzielili pełnomocnictwa ogólnego - do prowadzenia w ich imieniu wszystkich spraw przed sądami administracyjnymi. Zatem jeżeli strona udzieliła pełnomocnictwa wyłącznie do sporządzenia skargi kasacyjnej, wojewódzki sąd administracyjny nie może odrzucić skargi kasacyjnej z powodu nie uiszczenia wpisu przez pełnomocnika z powołaniem się na przepis art. 221 p.p.s.a., gdyż w takim wypadku skarga kasacyjna nie jest pismem wnoszonym przez adwokata lub radcę prawnego w rozumieniu powyższego przepisu (post. NSA z dnia 10.02.2006 r., sygn. akt II OZ 103/06, publ. ONSAiWSA 2006, nr 5, poz. 128).

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.