Postanowienie NSA z 28 marca 2008 r., II OSK 415/08

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 28 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej I. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 listopada 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 825/07 odrzucające skargę T. W., I. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania

Sprawa

w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Skład

Sędzia NSA Bożena Walentynowicz przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 listopada 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 825/07, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", odrzucił skargę T. W. i I. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 października 2007 r., sygn. akt II OZ 1002/07, oddalił zażalenie I. W. na postanowienie Sądu I instancji o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej nieopłacenie oraz niezłożenie odpisów skargi w ustawowo przewidzianym terminie. W takim stanie rzeczy Sąd I instancji uznał, że skarga podlegała odrzuceniu.

Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie złożyła I. W., reprezentowana przez pełnomocnika z urzędu, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 220 § 3 w związku z art. 244 § 1 ppsa.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że pełnomocnik wyznaczony z urzędu, stosownie do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 19 lipca 2007 r., dowiedział się o swoim udziale w przedmiotowej sprawie w październiku 2007 r., a zatem już po złożeniu przez skarżącą zażalenia na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi i po przesłaniu akt do Naczelnego Sądu Administracyjnego, co oznacza, że skarżąca została faktycznie pozbawiona prawa pomocy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionej podstawie.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ppsa zasadą jest, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W niniejszej sprawie pozostające w obrocie prawnym postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 października 2007 r. oddalające zażalenie na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wywiera ten skutek materialnoprawny, że wniesiona skarga podlegała odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Pełnomocnik w niniejszej sprawie został ustanowiony o czym został powiadomiony przed rozpoznaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia, złożonego osobiście przez I. W., na postanowienie Sądu I instancji o odmowie przywrócenia terminu. Z akt sprawy wynika bowiem, że pełnomocnik ustanowiony z urzędu zapoznał się z aktami sprawy w dniu 5 października 2007 r., natomiast zażalenie zostało rozpoznane w dniu 15 października 2007 r. Oznacza to, iż pełnomocnik miał możliwość włączenia się do przedmiotowego postępowania zażaleniowego i zgłoszenia swoich zarzutów oraz przytoczenia okoliczności uzasadniających uwzględnienie zażalenia przed jego rozpoznaniem przez Naczelny Sąd Administracyjny, a zatem zarzut naruszenia art. 244 ppsa również należy uznać za niezasadny. Skarga kasacyjna w świetle powyższych okoliczności nie może być uwzględniona.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 ppsa. O kosztach zastępstwa procesowego, zgodnie z art. 250 ppsa, orzeknie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.