Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 listopada 2022 r. sygn. akt II OSK 1378/20, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej A. D. i S. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 listopada 2019 r. sygn. akt II SA/Po 466/19 w sprawie ze skargi E. L. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 18 kwietnia 2019 r. nr IR-IV.7721.24.2019.6 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę: 1. uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę;
- 2. odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego w całości.
Pismem z dnia 20 lutego 2023 r. E. L. wniosła sporządzoną osobiście skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2022 r. sygn. akt II OSK 1378/20.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.) do skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy niniejszego działu nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio przepisy art. 175 p.p.s.a. Odesłanie to oznacza, że skargę o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego może sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny, zaś w sprawach podatkowych również doradca podatkowy, a w sprawach własności przemysłowej także rzecznik patentowy (art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a.). Wymóg ten nie znajduje ponadto zastosowania w sytuacjach określonych w § 2, 2a i 3 art. 175 p.p.s.a., które jednak nie mają zastosowania w niniejszej sprawie.
Objęcie omawianej skargi o wznowienie postępowania tzw. przymusem adwokacko-radcowskim oznacza, że brak sporządzenia jej przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. wyklucza możliwość jej merytorycznego rozpatrzenia. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania, który powoduje jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, bez uprzedniego wzywania do usunięcia braku formalnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 193 i art. 276 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżąca E. L. sporządziła osobiście skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, do rozpoznania której właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Skarga powyższa nie spełnia zatem wymogu określonego w art. 175 § 1 p.p.s.a., gdyż nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, zaś skarżąca nie wykazała, że należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 175 § 2, 2a czy 3 p.p.s.a. Skoro skarga o wznowienie postępowania nie została sporządzona przez uprawniony do tego podmiot, to jako niedopuszczalną należało ją odrzucić.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 276, art. 175 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.