Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 stycznia 2005r., sygn. akt II SA/Sz 1330/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę Spółki Akcyjnej "P." z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], Nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) gdyż została złożona po upływie terminu do jej wniesienia. W ocenie Sądu I instancji zaskarżona decyzja została doręczona Spółce w dniu 21 października 2004r., natomiast skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 25 listopada 2004r.
Od powyższego postanowienia skargę kasacyjną złożyła Spółka "P.", reprezentowana przez radcę prawnego J. P., wnosząc o jego uchylenie. W skardze kasacyjnej zarzucono Sądowi I instancji naruszenie przepisów art. 32 Kodeksu postępowania administracyjnego i art. 40 § 2 k.p.a w zw. z art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej wskazano, że strona skarżąca przed organem II instancji była reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego, który złożył w postępowaniu przed SKO wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy i dołączył do akt pełnomocnictwo. Z powyższego wynika, że decyzja wydana przez SKO w II instancji powinna być doręczona pełnomocnikowi, co nastąpiło w dniu 26 października 2004r. Skoro zatem skarga została nadana na poczcie w dniu 25 listopada 2004r., to została wniesiona z zachowaniem terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna oparta jest na usprawiedliwionych podstawach.
Sąd I instancji naruszył wskazane w skardze kasacyjnej przepisy prawa procesowego, a przy tym uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy.
W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Bezsporne jest, że w postępowaniu przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym od decyzji wydanej przez ten organ w I instancji wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wniósł radca prawny w imieniu Spółki "P.". W aktach administracyjnych brak jest wprawdzie stosownego pełnomocnictwa, jednakże rozpoznanie przez organ środka prawnego wniesionego przez pełnomocnika uzasadnia przyjęcie, że termin do wniesienia skargi do sądu od decyzji wydanej w wyniku rozpoznania tego środka, biegnie od dnia doręczenia decyzji temu pełnomocnikowi. Odpowiada to przepisowi art. 40 § 2 k.p.a. stwierdzającemu, że jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, to pisma doręcza się pełnomocnikowi.
Ponadto zauważyć należy, iż w rozdzielniku zaskarżonej decyzji z dnia 19 października 2004r. jako "otrzymujący" zostali wyszczególnieni zarówno Spółka "P.", jak również jej "pełnomocnik". W aktach sprawy brak jest dowodów doręczenia zaskarżonej decyzji zarówno Spółce, jak też występującemu w jej imieniu radcy prawnego J. P. Tym samym nie jest jasne, dlaczego Sąd I instancji przyjął, że doręczenie stronie nastąpiło w dniu 21 października 2004r., skoro w aktach sprawy brak jest zwrotnego potwierdzenia, na które powołał się Sąd w uzasadnieniu postanowienia. Okoliczność ta nie ma jednak istotnego znaczenia dla rozpoznawanej sprawy w związku z faktem, iż termin do złożenia skargi biegł od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji radcy prawnemu J. P. W tej kwestii wobec braku w aktach sprawy dowodu doręczenia, należy polegać na oświadczeniu tego pełnomocnika (występującego także przed sądem), zawartym w skardze, iż zaskarżoną decyzję otrzymał w dniu 26 października 2004r.
Uchylenie zaskarżonego postanowienia ma ten skutek, że powoduje nadanie biegu skardze Spółki Akcyjnej "P." na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...], Nr [...].
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.