Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt II SA/Ol 822/16, oddalił skargę R. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie z dnia [...] kwietnia 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję własną z dnia [...] marca 2016 r., którą SKO stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza Jezioran z dnia 30 stycznia 2015 r. o ustaleniu warunków zabudowy.
R. Z. w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] marca 2016 r. W ocenie skarżącego usunięcie z obrotu prawnego decyzji o warunkach zabudowy ma ten skutek, iż otwiera drogę do wszczęcia postępowania w celu wzruszenia w nadzwyczajnym trybie decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, dotyczącego inwestycji, której stopień realizacji jest zaawansowany. Z tego względu wstrzymanie wykonania wskazanych decyzji do czasu rozpoznania skargi kasacyjnej pozwoli uniknąć szkody wynikającej z braku możliwości ukończenia inwestycji z uwagi na wzruszenie decyzji o pozwoleniu na budowę, które w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej byłoby nieuzasadnione.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiWSA z 2007 r., nr 4, poz.77).
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. zwana dalej "p.p.s.a.") sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o której mowa we wskazanym wyżej przepisie, jest zapewnienie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w toku sądowej kontroli skarżonego aktu przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie trzeba mieć na względzie przedmiot decyzji objętej wnioskiem, o jakim mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Wskazać należy, że zgodnie z poglądem wyrażonym w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt I OPS 2/12, stwierdzenie nieważności decyzji, w oparciu o którą wydano inną przedmiotowo zależną decyzję, może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji zależnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, a nie do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. Oznacza to, że wykonanie decyzji SKO stwierdzającej nieważność decyzji Burmistrza Jezioran z dnia 30 stycznia 2015 r. ustalającej warunki zabudowy, spowoduje konieczność wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę udzielonego w oparciu o powyższą decyzję z 2015 r. Samo jednak wszczęcie takiego postępowania nie stanowi okoliczności skutkującej niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków.
Wskazana przez stronę skarżącą argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania (brak możliwości realizacji inwestycji), sprowadza się w swej istocie do skutków, jakie może wywołać uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę, które może nastąpić dopiero w efekcie przeprowadzenia postępowania nieważnościowego w zakresie decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem NSA, przywołane okoliczności dotyczą zatem odrębnych postępowań w przedmiocie pozwolenia na budowę, nie zaś sprawy warunków zabudowy terenu.
W ocenie NSA, argumentacja wniosku sprowadza się w istocie do skutków pośrednich wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. Jedynym bezpośrednim skutkiem zaskarżonej decyzji jest wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Rację należy przyznać stronie skarżącej, że rozstrzygnięcie takie może pociągnąć za sobą kolejne rozstrzygnięcia administracyjne, ale to dopiero w tych, kolejnych postępowaniach strona będzie mogła domagać się ochrony tymczasowej, czy to na etapie postępowania przed organem administracji, czy też po złożeniu skargi na ostateczną decyzję administracyjną, według przesłanek przewidzianych przez stosowne przepisy procesowe, w tym również z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sama obawa, że w przyszłości zostaną podjęte akty administracyjne, które doprowadzą do wyeliminowania pozwolenia na budowę nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie.
Postępowanie w sprawie bytu prawnego pozwolenia na budowę ma charakter odrębny od postępowania w sprawie warunków zabudowy. Zatem ze względu na charakter zaskarżonej decyzji, którą orzeczono o stwierdzeniu nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy, nie zachodzą określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki do udzielenia stronie skarżącej tymczasowej ochrony polegającej na wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a.