Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1461/12 oddalił skargę B.J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r., znak.: [...], którą utrzymano w mocy decyzję Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2012 r., znak: [...] nakazującej B.J. rozbiórkę:
- 1) domku letniskowego drewnianego, typowego, parterowego o wymiarach w rzucie (5,20 m + 1,80 m (taras) x 4,08 2,36 m – sztuk 4,
- 2) domku letniskowego drewnianego, typowego, parterowego o wymiarach w rzucie (5,20 m + 1,95 m (taras) x 5,0 2,36 m – sztuk 2,
- 3) domku letniskowego drewnianego, typowego, parterowego o wymiarach w rzucie domku letniskowego drewnianego, typowego, parterowego o wymiarach w rzucie (6,00 m + 2,25 m (taras) x 5,95 2,36 m – sztuk 1,
- 4) przyłączy do domków (wodnych, kanalizacyjnych, elektrycznych), zlokalizowanych w miejscowości G. na działce nr ew. [...].
B.J. złożył skargę kasacyjną od w/w wyroku, w której zawarł wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący zwrócił uwagę, iż Sąd I instancji postanowieniem z dnia 23 lipca 2012 r. po rozpoznaniu wniosku skarżącego zawartego w skardze na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002, nr 153, poz. 1270, dalej jako "p.p.s.a."), wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. Zdaniem skarżącego w realiach niniejszej sprawy nie ustały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem wciąż istnieje ryzyko, że jej wykonanie w przypadku stwierdzenia w toku kontroli instancyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny, iż narusza on obowiązujący stan prawny spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego, bądź powrót do stanu poprzedniego będzie wymagał znacznego nakładu sił i środków.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z uchwałą składu 7 sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07 w postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy zauważyć, że z konstrukcji przepisu, dopuszczającego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez Sąd wynika, że to na wnioskującym spoczywa ciężar wykazania, iż w przypadku odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu wystąpić może niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne. Co do zasady nie wystarczy zatem powołanie się na treść przepisu.
Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest odstępstwem od zasady wykonalności ostatecznej decyzji administracyjnej, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., tak więc przepisu § 3 tego artykułu nie należy interpretować w drodze wykładni rozszerzającej.
Chociaż w przypadku decyzji nakazującej rozbiórkę już z jej istoty wynika, iż jej wykonanie może powodować trudne do odwrócenia skutki oraz znaczną szkodę, nie sposób przyjąć, aby zasadne było wstrzymywanie wykonania takiej decyzji wyłącznie w oparciu o samo żądanie jej wstrzymania. Niemniej jednak w okolicznościach niniejszej sprawy, chociaż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera szerokiego uzasadnienia, wstrzymanie jej wykonania jest uzasadnione. Należy zgodzić się ze skarżącym kasacyjnie, iż w wyniku skargi kasacyjnej może zostać uchylone orzeczenie Sądu I instancji oddalające skargę na decyzję, o której wstrzymanie wykonania wnosi strona skarżąca, a z argumentacji skargi kasacyjnej wynika zaś, że w wyniku jej wykonania mogą nastąpić skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Należy podkreślić, że zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, jednakże nie oznacza to, że przestały istnieć przesłanki wstrzymania wykonania aktu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wywody Sądu I instancji wyrażone w postanowieniu z dnia 23 lipca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1461/12 zachowują swą aktualność do zakończenia postępowania toczącego się na skutek złożonej skargi kasacyjnej. Bowiem nakaz rozbiórki stanowi jedną z najdalej idących sankcji przewidzianych przepisami prawa budowlanego. Wykonanie nakazu rozbiórki może prowadzić do zniszczenia co najmniej części użytych do budowy materiałów budowlanych oraz może wiązać się z poniesieniem znacznych nakładów finansowych. Należy zwrócić uwagę, iż przedmiotowy nakaz rozbiórki dotyczy siedmiu domków letniskowych wraz z przyłączeniami wodnymi, kanalizacyjnymi oraz elektrycznymi.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.