Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 11 maja 2010 r., sygn. akt II OSK 464/09

Uzasadnienie

WYROKIEM Z DNIA 3 GRUDNIA 2008 R. O SYGN. AKT VII SA/WA 1485/08 WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE ODDALIŁ SKARGĘ STOWARZYSZENIA A. Z SIEDZIBĄ W R. NA DECYZJĘ GŁÓWNEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO Z DNIA [...] SIERPNIA 2008 R. NR [...] W PRZEDMIOCIE ODMOWY STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI.

ZASKARŻONĄ DECYZJĄ GŁÓWNY INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ ŚLĄSKIEGO WOJEWÓDZKIEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO Z DNIA [...] CZERWCA 2008R. ODMAWIAJĄCĄ STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI POWIATOWEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO W KATOWICACH Z DNIA [...] MAJA 2007R. KTÓRĄ UMORZONO JAKO BEZPRZEDMIOTOWE POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE W SPRAWIE NIELEGALNEJ INSTALACJI STACJI BAZOWEJ TELEFONII KOMÓRKOWEJ [...] NA KOMINIE PRZY UL. Ż. W K. DECYZJĄ Z DNIA [...] WRZEŚNIA 2007R. ŚLĄSKI WOJEWÓDZKI INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO ODMÓWIŁ STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI Z DNIA [...] MAJA 2007 R. GŁÓWNY INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO DECYZJĄ Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 2007R. UTRZYMAŁ W MOCY DECYZJĘ ŚLĄSKIEGO WOJEWÓDZKIEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO Z DNIA [...] WRZEŚNIA 2007R.

NA SKUTEK ZŁOŻENIA SKARGI PRZEZ STOWARZYSZENIE A. Z SIEDZIBĄ W R. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE WYROKIEM Z DNIA 24 STYCZNIA 2008R. W SPRAWIE VII SA/WA 1952/07 UCHYLIŁ DECYZJĘ Z DNIA [...] PAŹDZIERNIKA 2007 R. ORAZ POPRZEDZAJĄCĄ JĄ DECYZJĘ Z DNIA [...] WRZEŚNIA 2007R.

PONOWNIE ROZPOZNAJĄC SPRAWĘ ŚLĄSKI WOJEWÓDZKI INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO DECYZJĄ Z DNIA [...] CZERWCA 2008 R. ODMÓWIŁ STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI Z DNIA [...] MAJA 2007 R. W PRZEDMIOCIE UMORZENIA POSTĘPOWANIA UZNAJĄC, IŻ BRAK JEST W OKOLICZNOŚCIACH NINIEJSZEJ SPRAWY PODSTAW DO PRZYJĘCIA, ŻE BUDOWA INSTALACJI ANTEN TELEFONII KOMÓRKOWEJ [...] NA KOMINIE PRZY UL. Ż. W K. POWSTAŁA W WARUNKACH SAMOWOLI BUDOWLANEJ ALBOWIEM INWESTOR PISMEM Z DNIA 15 WRZEŚNIA 2003 R. SKUTECZNIE DOKONAŁ ZGŁOSZENIA ROBÓT.

ROZPOZNAJĄC PONOWNIE SPRAWĘ NA SKUTEK ODWOŁANIA WNIESIONEGO PRZEZ STOWARZYSZENIE, ORGAN ODWOŁAWCZY PODZIELIŁ STANOWISKO ORGANU I INSTANCJI, IŻ UMORZENIE POSTĘPOWANIA NIE NASTĄPIŁO Z RAŻĄCYM NARUSZENIEM PRAWA, KTÓREGO EWENTUALNE WYSTĄPIENIE WINNO SKUTKOWAĆ STWIERDZENIEM NIEWAŻNOŚCI DECYZJI Z DNIA 10 MAJA 2007 R. ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE Z INSTALACJĄ ANTEN TELEFONII KOMÓRKOWEJ [...] NA KOMINIE ZLOKALIZOWANYM W K. PRZY UL. Ż. ZOSTAŁY WYKONANE NA PODSTAWIE ZGŁOSZENIA Z DNIA 15 WRZEŚNIA 2003R. WOBEC POWYŻSZEGO ZGŁOSZENIA WŁAŚCIWY ORGAN ARCHITEKTONICZNO-BUDOWLANY NIE WNIÓSŁ SPRZECIWU. ART. 29 UST. 2 PKT. 15 USTAWY PRAWO BUDOWLANE W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM W DACIE DOKONANIA ZGŁOSZENIA STANOWIŁ, ŻE POZWOLENIA NA BUDOWĘ NIE WYMAGAŁO WYKONYWANIE ROBÓT BUDOWLANYCH POLEGAJĄCYCH NA INSTALOWANIU URZĄDZEŃ NA OBIEKTACH. NATOMIAST ART. 30 UST. 1 PKT. 3 LIT. B NAKŁADAŁ OBOWIĄZEK DOKONYWANIA ZGŁOSZENIA URZĄDZEŃ O WYSOKOŚCI POWYŻEJ 3 M NA OBIEKTACH BUDOWLANYCH.

WOBEC POWYŻSZEGO ORGAN ODWOŁAWCZY PODZIELIŁ STANOWISKO ORGANU I INSTANCJI W ZAKRESIE NIEJEDNOZNACZNOŚCI UREGULOWAŃ WYNIKAJĄCYCH Z PRAWA BUDOWLANEGO PRZED WEJŚCIEM W ŻYCIE USTAWY Z 18 MAJA 2005R. O ZMIANIE USTAWY PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA ORAZ NIEKTÓRYCH INNYCH USTAW (DZ.U. NR 113, POZ. 954) WPROWADZAJĄCEJ OBOWIĄZEK ZGŁOSZENIA WŁAŚCIWEMU ORGANOWI ROBÓT BUDOWLANYCH POLEGAJĄCYCH NA INSTALOWANIU NA OBIEKTACH BUDOWLANYCH URZĄDZEŃ EMITUJĄCYCH POLA ELEKTROMAGNETYCZNE BĘDĄCYCH INSTALACJAMI W ROZUMIENIU USTAWY - PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA ZALICZANYCH DO PRZEDSIĘWZIĘĆ MOGĄCYCH ZNACZĄCO ODDZIAŁYWAĆ NA ŚRODOWISKO W ROZUMIENIU TEJ USTAWY.

NIE MNIEJ JEDNAK ZWRACAJĄC UWAGĘ NA NIEJEDNOZNACZNOŚĆ UREGULOWAŃ, KTÓRA POWODOWAŁA ODMIENNE INTERPRETACJE ORAZ REALIZACJE TEGO TYPU INWESTYCJI (STACJI BAZOWEJ) NA PODSTAWIE ZGŁOSZENIA JAK RÓWNIEŻ NA PODSTAWIE POZWOLENIA NA BUDOWĘ A NAWET BEZ ZGŁOSZENIA (URZĄDZENIA O WYSOKOŚCI PONIŻEJ 3 M NA OBIEKTACH BUDOWLANYCH) WSKAZAĆ NALEŻY MAJĄC NA UWADZE NADZWYCZAJNY TRYB POSTĘPOWANIA, IŻ EWENTUALNE WĄTPLIWOŚCI INTERPRETACYJNE NIE MOGĄ STANOWIĆ PODSTAWY DO STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI. ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE Z INSTALACJĄ PRZEDMIOTOWEJ STACJI BAZOWEJ ZOSTAŁY WYKONANE ZGODNIE Z PROJEKTEM BUDOWLANYM, SZTUKĄ BUDOWLANĄ, PRZEPISAMI BHP ORAZ OBOWIĄZUJĄCYMI POLSKIMI NORMAMI (OŚWIADCZENIE J.T. ORAZ A. - OSÓB POSIADAJĄCYCH STOSOWNE UPRAWNIENIA BUDOWLANE, Z DNIA 13 WRZEŚNIA 2004R.) NATOMIAST ZE SPRAWOZDANIA Z DNIA 23 CZERWCA 2006R. NR [...] DOTYCZĄCEGO PRZEDMIOTOWEJ STACJI BAZOWEJ WYNIKA, ŻE "...PRZEBYWANIE W MIEJSCACH DOSTĘPNYCH DLA LUDZI W OKOLICY STACJI BAZOWEJ BĘDĄCEJ PRZEDMIOTEM POMIARÓW DOZWOLONE JEST BEZ OGRANICZEŃ". TYM SAMYM UPRAWNIONE BYŁO UMORZENIE POSTĘPOWANIA PRZEZ ORGAN POWIATOWY.

USTOSUNKOWUJĄC SIĘ DO ARGUMENTACJI ZAWARTEJ W ODWOŁANIU JAK RÓWNIEŻ W PISMACH Z DNIA 6 LIPCA 2008 R. ORAZ 1 SIERPNIA 2008 R. DOTYCZĄCYCH NARUSZENIA SZEREGU PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO I PROCESOWEGO ORGAN STWIERDZIŁ, ŻE W ASPEKCIE POWYŻSZYCH ARGUMENTÓW POZOSTAJĄ ONE BEZ WPŁYWU NA TREŚĆ NINIEJSZEJ DECYZJI.

SKARGĘ NA DECYZJĘ GŁÓWNEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO Z DNIA 19 SIERPNIA 2008R. DO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE ZŁOŻYŁO STOWARZYSZENIE A. Z SIEDZIBĄ W R. ZARZUCAJĄC NARUSZENIE:

1. 1. ART. 29 UST. 2 PKT 9, 30 UST. 1 PKT 2, 48 UST. 1 USTAWY PRAWO BUDOWLANE;
2. 2. ART. 31, 32, 33, 46, 48, 51, 53, 57, 378 USTAWY PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA W ZW. Z ART. 11 USTAWY;
3. 3. ART. 87 UST. 1 KONSTYTUCJI POPRZEZ PRZYJĘCIE, IŻ TO ORGAN STANOWI ŹRÓDŁO PRAWA;
4. 4. ART. 6 W ZW. Z ZAŁĄCZNIKIEM I PKT. 20 KONWENCJI Z AARHUS Z 1998R. STOSOWANEJ BEZPOŚREDNIO POPRZEZ ART. 9, 91 W ZW. Z ART. 87 UST. 1 KONSTYTUCJI;
5. 5. ART. 153 USTAWY PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI;
6. 6. ART.7, 77, 105, 107 § 3 KPA.

STOWARZYSZENIE WNIOSŁO O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI ORAZ ZASĄDZENIE ZWROTU KOSZTÓW POSTĘPOWANIA W SPRAWIE. W UZASADNIENIU SKARGI SKARŻĄCY ZARZUCIŁ, ŻE W AKTACH SPRAWY PRAKTYCZNIE BRAK JEST DOKUMENTÓW DOTYCZĄCYCH ZGŁOSZENIA. DODATKOWO WSKAZANO, ŻE WBREW TWIERDZENIOM ORGANU, W CZASIE DOKONYWANIA ZGŁOSZENIA NIE BYŁO PRAWNYCH WĄTPLIWOŚCI CO DO SPOSOBU UZYSKANIA ZGODY NA BUDOWĘ STACJI BAZOWEJ A INWESTOR WIEDZIAŁ, ŻE TAKA INWESTYCJA WYMAGAŁA UZYSKANIA POZWOLENIA NA BUDOWĘ A NADTO, ŻE TAKIE STANOWISKO REPREZENTOWANE BYŁO W ORZECZNICTWIE SĄDOWOADMINISTRACYJNYM. STOWARZYSZENIE ZARZUCIŁO, ŻE ORGAN II INSTANCJI W OGÓLE NIE ODNIÓSŁ SIĘ DO ZARZUTÓW ZAWARTYCH W ODWOŁANIU (NAWET ICH NIE PRZYTOCZONO) NIE WYJAŚNIAJĄC DLACZEGO NIE MOGĄ ZOSTAĆ UZNANE ZA WIARYGODNE A TO, ZGODNIE Z ORZECZNICTWEM NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO STANOWI NIEDOPUSZCZALNĄ SYTUACJĘ SKUTKUJĄCĄ KONIECZNOŚCIĄ UCHYLENIA DECYZJI. W OCENIE STOWARZYSZENIA ZASKARŻONA DECYZJA NARUSZA RÓWNIEŻ ART. 153 P.P.S.A ALBOWIEM W WYROKU Z DNIA 24 STYCZNIA 2008 R. W SPRAWIE VIISA/WA 1952/07 WSA W WARSZAWIE WSKAZAŁ, ŻE "UMKNĘŁA UWADZE ORGANU KWESTIA ZASADNICZA, TO JEST CZY INWESTYCJA POLEGAJĄCA NA INSTALACJI STACJI BAZOWEJ TELEFONII KOMÓRKOWEJ, W DACIE ZŁOŻENIA WW. ZGŁOSZENIA, MOGŁA BYĆ REALIZOWANA NA PODSTAWIE ZGŁOSZENIA, CZY TEŻ INWESTOR WINIEN BYŁ UZYSKAĆ STOSOWNE POZWOLENIE NA BUDOWĘ. WSKAZAĆ BOWIEM TRZEBA, ŻE W DACIE ZŁOŻENIA PRZEDMIOTOWEGO ZGŁOSZENIA TJ. 24 WRZEŚNIA 2003R. PRZEPISY PRAWA BUDOWLANEGO (ART. 29 I ART.

30) NIE UWZGLĘDNIAŁY WYMOGÓW, JAKIE MUSZĄ SPEŁNIAĆ STACJE BAZOWE TELEFONII KOMÓRKOWEJ JAKO "PRZEDSIĘWZIĘCIA MOGĄCE ZNACZĄCO ODDZIAŁYWAĆ NA ŚRODOWISKO", OKREŚLONE W ART. 51 UST. 1 USTAWY Z DNIA 27 KWIETNIA 2001 R. - PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA (DZ. U. NR 62, POZ. 627). STAN TEN UZASADNIAŁ TRAKTOWANIE OBIEKTÓW TEGO RODZAJU JAKO WYMAGAJĄCYCH POZWOLENIA BUDOWLANEGO, POPRZEDZONEGO DECYZJĄ O WARUNKACH ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU, CO ZNALAZŁO POTWIERDZENIE W ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH. POWYŻSZA WYKŁADNIA DOKONANA PRZEZ SĄD NIE PODLEGA JUŻ OCENIE PRAWNEJ PRZEZ ORGANY ADMINISTRACJI I ORGAN BYŁ ZWIĄZANY POWYŻSZYM STANOWISKIEM.

STOWARZYSZENIE POWOŁUJĄC SIĘ NA ORZECZNICTWO NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO PODNIOSŁO, ŻE BEZSPORNYM JEST, IŻ W DACIE ZGŁOSZENIA ROBÓT BUDOWLANYCH POLEGAJĄCYCH NA BUDOWIE STACJI BAZOWEJ TELEFONII KOMÓRKOWEJ INWESTYCJA WYMAGAŁA DECYZJI O USTALENIU LOKALIZACJI CELU PUBLICZNEGO ORAZ POZWOLENIA NA BUDOWĘ NAWET DLA SAMEGO MASZTU, KTÓRY NIE PEŁNIŁ FUNKCJI ZGODNIE Z UŻYTKOWANIEM OBIEKTU I STANOWIŁ NADBUDOWĘ OBIEKTU. JAKO DODATKOWY ARGUMENT UZASADNIAJĄCY POWYŻSZE STANOWISKO STOWARZYSZENIE PODNIOSŁO, ŻE ZGODNIE Z ART. 6 W ZW. Z ZAŁĄCZNIKIEM 1 PKT. 20 KONWENCJI Z 25 CZERWCA 1998R. Z AARHUS W DANII O DOSTĘPIE DO INFORMACJI, UDZIALE SPOŁECZEŃSTWA W PODEJMOWANIU DECYZJI ORAZ DOSTĘPIE DO SPRAWIEDLIWOŚCI W SPRAWACH DOSTĘPU DO ŚRODOWISKA, KTÓRA ZOSTAŁA RATYFIKOWANA PRZEZ POLSKĘ I OPUBLIKOWANA W MAJU 2003 R. (DZ. U. NR 78, POZ. 706) SPOŁECZEŃSTWO MA PRAWO DO UDZIAŁU W PROCESACH DECYZYJNYCH W SPRAWACH STACJI BAZOWYCH TELEFONII KOMÓRKOWYCH WOBEC CZEGO NIEMOŻLIWE BYŁO DOKONANIE ZGŁOSZENIA TEGO TYPU INWESTYCJI ALBOWIEM BYŁOBY TO SPRZECZNE Z AKTEM NAJWYŻSZEGO RZĘDU.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ ORGAN WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE PODTRZYMUJĄC ARGUMENTY ZAWARTE W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI. W ODNIESIENIU DO ZARZUTÓW ZAWARTYCH W SKARDZE WSKAZANO NATOMIAST, ŻE ZACYTOWANY FRAGMENT UZASADNIENIA WYROKU WSA Z DNIA 24 STYCZNIA 2008R. NIE PRZESĄDZA W SPOSÓB JEDNOZNACZNY, CO SUGERUJE SKARŻĄCY, ŻE PRZEDMIOTOWA INWESTYCJA WYMAGAŁA POZWOLENIA NA BUDOWĘ NATOMIAST PODNIESIONA KWESTIA NIEJEDNOZNACZNOŚCI PRZEPISÓW I ICH ODMIENNEJ INTERPRETACJI WSKAZUJE W OCENIE ORGANU, IŻ NIE DOSZŁO DO NARUSZENIA ART. 153 P.P.S.A. DODATKOWO ORGAN WSKAZAŁ, ŻE ZAKOŃCZONE DECYZJĄ Z DNIA [...] SIERPNIA 2008R. POSTĘPOWANIE JEST NADZWYCZAJNYM POSTĘPOWANIEM ADMINISTRACYJNYM, KTÓREGO PRZEDMIOTEM BYŁA WYŁĄCZNIE DECYZJA POWIATOWEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO W KATOWICACH Z DNIA [...] MAJA 2007 R. DOTYCZĄCA LEGALNOŚCI SPORNEJ STACJI BAZOWEJ TELEFONII KOMÓRKOWEJ A NIE ROZSTRZYGNIĘCIE KWESTII CZY WYKONANE PRZEZ INWESTORA ROBOTY BUDOWLANE PODLEGAJĄ ZGŁOSZENIU CZY TEŻ OBJĘTE BYŁY OBOWIĄZKIEM UZYSKANIA POZWOLENIA NA BUDOWĘ.

W UZASADNIENIU WYROKU ODDALAJĄCEGO SKARGĘ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY PODZIELIŁ STANOWISKO ORGANU ODWOŁAWCZEGO.

W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI SĄD PODKREŚLIŁ, ŻE WBREW ZARZUTOM ZAWARTYM W SKARDZE ZASKARŻONE ROZSTRZYGNIĘCIE NIE NARUSZA ART. 153 P.P.S.A. NINIEJSZA SPRAWA BYŁA JUŻ PRZEDMIOTEM KONTROLI SĄDU, KTÓRY WYROKIEM Z DNIA 24 STYCZNIA 2008R. W SPRAWIE VIISA/WA 1952/07 UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ WÓWCZAS DECYZJĘ GŁÓWNEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO ORAZ POPRZEDZAJĄCĄ JĄ DECYZJĘ ORGANU I INSTANCJI. JEDNOCZEŚNIE W UZASADNIENIU WYROKU SĄD ZAWARŁ WSKAZANIA CO DO DALSZEGO TOKU POSTĘPOWANIA I OCENĘ PRAWNĄ, KTÓRA JEDNAK ZOSTAŁA PRZYWOŁANA W SKARDZE JEDYNIE W CZĘŚCI. I TAK WSA W W/W WYROKU STWIERDZIŁ, IŻ "UMKNĘŁA UWADZE ORGANU KWESTIA ZASADNICZA, TO JEST CZY INWESTYCJA POLEGAJĄCA NA INSTALACJI STACJI BAZOWEJ TELEFONII KOMÓRKOWEJ, W DACIE ZŁOŻENIA WW. ZGŁOSZENIA, MOGŁA BYĆ REALIZOWANA NA PODSTAWIE ZGŁOSZENIA, CZY TEŻ INWESTOR WINIEN BYŁ UZYSKAĆ STOSOWNE POZWOLENIE NA BUDOWĘ.

SĄD WSKAZAŁ, ŻE W DACIE ZŁOŻENIA PRZEDMIOTOWEGO ZGŁOSZENIA TJ. 24 WRZEŚNIA 2003R. PRZEPISY PRAWA BUDOWLANEGO (ART. 29 I ART.

30) NIE UWZGLĘDNIAŁY WYMOGÓW, JAKIE MUSZĄ SPEŁNIAĆ STACJE BAZOWE TELEFONII KOMÓRKOWEJ JAKO "PRZEDSIĘWZIĘCIA MOGĄCE ZNACZĄCO ODDZIAŁYWAĆ NA ŚRODOWISKO", OKREŚLONE W ART. 51 UST. 1 USTAWY Z DNIA 27 KWIETNIA 2001 R. - PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA (DZ. U. NR 62, POZ. 627). STAN TEN UZASADNIAŁ TRAKTOWANIE OBIEKTÓW TEGO RODZAJU JAKO WYMAGAJĄCYCH POZWOLENIA BUDOWLANEGO, POPRZEDZONEGO DECYZJĄ O WARUNKACH ZABUDOWY I ZAGOSPODAROWANIA TERENU, CO ZNALAZŁO POTWIERDZENIE W ORZECZNICTWIE SĄDÓW ADMINISTRACYJNYCH (POR. WYROK WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 11 KWIETNIA 2006R., VII SA/WA 268/06, LEX NR 205006, PODOBNIE WYROK NSA 16 MAJA 2005R. OSK 1556/04). DOPIERO Z DNIEM 28 LIPCA 2005R. DO PRAWA BUDOWLANEGO DODANO PRZEPIS ART. 30 UST. 1 PKT. 3 LIT. C DOPUSZCZAJĄCY INSTALOWANIE NA OBIEKTACH BUDOWLANYCH NA PODSTAWIE ZGŁOSZENIA URZĄDZEŃ EMITUJĄCYCH POLA ELEKTROMAGNETYCZNE BĘDĄCYCH INSTALACJAMI W ROZUMIENIU USTAWY - PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA ZALICZANYCH DO PRZEDSIĘWZIĘĆ MOGĄCYCH ZNACZĄCO ODDZIAŁYWAĆ NA ŚRODOWISKO. W KONSEKWENCJI OZNACZA TO, ŻE ORGANY NIE ZBADAŁY CZY W POSTĘPOWANIU ZAKOŃCZONYM KONTROLOWANĄ W POSTĘPOWANIU NIEWAŻNOŚCIOWYM DECYZJĄ NIE DOSZŁO DO RAŻĄCEGO NARUSZENIA ART. 105 § 1 KPA. USTALENIE BOWIEM, ŻE INSTALACJA STACJI BAZOWEJ TELEFONII KOMÓRKOWEJ WYMAGAŁO POZWOLENIA NA BUDOWĘ WINNO SKUTKOWAĆ WSZCZĘCIEM Z URZĘDU POSTĘPOWANIA LEGALIZACYJNEGO LUB WYDANIEM NAKAZU ROZBIÓRKI W PRZYPADKU USTALENIA ŻE LEGALIZACJA JEST NIEMOŻLIWA." ZATEM WBREW TWIERDZENIOM STOWARZYSZENIA, SĄD W W/W WYROKU NIE PRZESĄDZIŁ JEDNOZNACZNIE, ŻE PRZEDMIOTOWA INWESTYCJA WYMAGAŁA UZYSKANIA POZWOLENIA NA BUDOWĘ. KOLEJNY BOWIEM AKAPIT UZASADNIENIA (NIEPRZYWOŁANY PRZEZ SKARŻĄCEGO) WSKAZUJE, ŻE OBOWIĄZKIEM ORGANU BĘDZIE USTALENIE POWYŻSZEJ OKOLICZNOŚCI, CO JEST NIEZBĘDNE DO PRAWIDŁOWEJ OCENY ZASADNOŚCI ZASTOSOWANIA ART. 105 § 1 KPA W NINIEJSZEJ SPRAWY. NIE MOŻE BOWIEM UJŚĆ UWADZE, ŻE UZASADNIENIE KONTROLOWANEJ PRZEZ SĄD W SPRAWIE VII SA/WA 1952/07 DECYZJI W ŻADEN SPOSÓB NIE ODNOSIŁO SIĘ DO KWESTII KONIECZNOŚCI (LUB JEGO BRAKU) UZYSKANIA POZWOLENIA NA BUDOWĘ. SKORO ORGAN NIE PRZEDSTAWIŁ SWOJEGO STANOWISKA W OMAWIANYM ZAKRESIE SĄD ADMINISTRACYJNY NIE MÓGŁ OCENIĆ PRAWIDŁOWOŚCI ROZSTRZYGNIĘCIA Z PUNKTU WIDZENIA NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO A ZATEM PRZESĄDZIĆ RÓWNIEŻ O KONIECZNOŚCI UZYSKANIA TAKIEGO ZEZWOLENIA W NINIEJSZEJ SPRAWIE. OBOWIĄZKIEM ORGANU NAŁOŻONYM WYROKIEM Z DNIA 24 STYCZNIA 2008R. BYŁA OCENA CZY PRZEDMIOTOWA INWESTYCJA W DACIE JEJ REALIZACJI NIE WYMAGAŁA UZYSKANIA POZWOLENIA NA BUDOWĘ, GDYŻ USTALENIE, ŻE POZWOLENIE TAKIE BYŁO WYMAGANE SKUTKOWAŁOBY KONIECZNOŚCIĄ STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI UMARZAJĄCEJ POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE. SĄD W PEŁNI PODZIELIŁ OCENĘ POWYŻSZYCH OKOLICZNOŚCI DOKONANĄ PRZEZ ORGAN ODWOŁAWCZY.

SĄD POWOŁAŁ BRZMIENIE ART. 29 UST. 2 PKT. 15 OBOWIĄZUJĄCE W DACIE DOKONYWANIA ZGŁOSZENIA. JEDNOCZEŚNIE WSKAZAŁ, ŻE PRAWO BUDOWLANE NIE ZAWIERAŁO - W TEJ DACIE - PRZEPISU, KTÓRY EXPRESSIS VERBIS WSKAZYWAŁBY NA KONIECZNOŚĆ UZYSKANIA TAKIEGO ZEZWOLENIA, JEŻELI INWESTYCJA NALEŻY DO PRZEDSIĘWZIĘĆ MOGĄCYCH ZNACZĄCO ODDZIAŁYWAĆ NA ŚRODOWISKO (JAK NP. ART. 29 UST., 3 W OBECNYM BRZMIENIU). SAM FAKT, ŻE DOPIERO NOWELA PRAWA BUDOWLANEGO Z DNIA 28 LIPCA 2005 R. WPROWADZIŁA JEDNOZNACZNY ZAPIS DOPUSZCZAJĄCY JEDYNIE NA PODSTAWIE ZGŁOSZENIA INSTALOWANIE NA OBIEKTACH BUDOWLANYCH URZĄDZEŃ EMITUJĄCYCH POLA ELEKTROMAGNETYCZNE BĘDĄCYCH INSTALACJAMI MOGĄCYMI ZNACZĄCO ODDZIAŁYWAĆ NA ŚRODOWISKO W ROZUMIENIU PRZEPISÓW PRAWA OCHRONY ŚRODOWISKA NIE OZNACZA SAMO PRZEZ SIĘ, ŻE PRZED TĄ DATĄ ISTNIAŁ OBOWIĄZEK UZYSKIWANIA POZWOLENIA NA BUDOWĘ DLA TEGO RODZAJU INWESTYCJI. POWYŻSZE SKUTKOWAŁO JEDYNIE KONIECZNOŚCIĄ KAŻDORAZOWEJ OCENY PRZEZ ORGAN ARCHITEKTONICZNO - BUDOWLANY ZAKRESU INWESTYCJI I ROZWAŻENIA CZY W OKOLICZNOŚCIACH DANEJ SPRAWY WYMAGANE JEST POZWOLENIE NA BUDOWĘ CZY TEŻ ZGŁOSZENIE (A NAWET JEGO BRAK).

STANOWISKO SKARŻĄCEGO STOWARZYSZENIA, ŻE TEGO RODZAJU PRZEDSIĘWZIĘCIE WYMAGA UZYSKANIA POZWOLENIA NA BUDOWĘ REPREZENTOWANE BYŁO W ORZECZNICTWIE SĄDOWOADMINISTRACYJNYM. NACZELNY A PÓŹNIEJ WOJEWÓDZKIE SĄDY ADMINISTRACYJNE STANĘŁY BOWIEM NA STANOWISKU, ŻE OBOWIĄZEK UZYSKANIA POZWOLENIA NA BUDOWĘ DLA TEGO TYPU INWESTYCJI WYNIKA Z PRZEPISÓW USTAWY - PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA, KTÓRE NAKAZUJĄ UZYSKAĆ DECYZJĘ ŚRODOWISKOWĄ PRZED POZWOLENIEM NA REALIZACJĘ PRZEDSIĘWZIĘCIA MOGĄCEGO ZNACZĄCO ODDZIAŁYWAĆ NA ŚRODOWISKO.

SĄD STWIERDZIŁ, ŻE OKOLICZNOŚĆ, ŻE KONIECZNOŚĆ UZYSKANIA POZWOLENIA NA BUDOWĘ MOŻE WYNIKAĆ NIE TYLKO Z PRZEPISÓW USTAWY PRAWO BUDOWLANE ALE I Z INNYCH PRZEPISÓW SZCZEGÓLNYCH W TYM M.IN. USTAWY PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA, POZOSTAJE BEZ ZNACZENIA DLA ROZSTRZYGNIĘCIA NINIEJSZEJ SPRAWY. ZWRÓCIŁ UWAGĘ, ŻE USTAWA TA NIE ZAWIERAŁA PRZEPISU, KTÓRY NAKAZYWAŁBY W SPOSÓB BEZWZGLĘDNY UZYSKANIA POZWOLENIA NA BUDOWĘ PRZED REALIZACJĄ OMAWIANYCH INWESTYCJI. OKOLICZNOŚĆ TA WYNIKA LI TYLKO Z PRZEPROWADZONEJ PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY WYKŁADNI PRZEPISU ART. 46 I 51 USTAWY PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA. TYMCZASEM ZGODNIE Z BRZMIENIEM ART. 46 TEJ USTAWY (W DACIE DOKONYWANIA ZGŁOSZENIA) WYDANIE DECYZJI W PRAWIE PLANOWANEGO PRZEDSIĘWZIĘCIA MOGĄCEGO ZNACZĄCO ODDZIAŁYWAĆ NA ŚRODOWISKO WYMAGA, Z ZASTRZEŻENIEM UST. 7, PRZEPROWADZENIA POSTĘPOWANIA W SPRAWIE OCENY ODDZIAŁYWANIA NA ŚRODOWISKO (UST. 1). POSTĘPOWANIE W SPRAWIE OCENY ODDZIAŁYWANIA NA ŚRODOWISKO STANOWI CZĘŚĆ POSTĘPOWANIA ZMIERZAJĄCEGO DO WYDANIA DECYZJI, O KTÓRYCH MOWA W UST. 4, KTÓRY WYMIENIA ENUMERATYWNIE RODZAJE DECYZJI, KTÓRE MUSZĄ BYĆ POPRZEDZONE DECYZJĄ W O ŚRODOWISKOWYCH UWARUNKOWANIACH.

BIORĄC DODATKOWO POD UWAGĘ, ŻE ZESTAWIENIE PRZEPISÓW USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM ORAZ PRAWA BUDOWLANEGO (W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM W DACIE DOKONYWANIA ZGŁOSZENIA) SĄD DOSZEDŁ DO WNIOSKU, ŻE NIE KAŻDA INWESTYCJA WYMAGAJĄCA USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY BĘDZIE JEDNOCZEŚNIE WYMAGAŁA UZYSKANIA POZWOLENIA NA BUDOWĘ. WSKAZAŁ, ŻE POSTĘPOWANIE W SPRAWIE OCENY ODDZIAŁYWANIA NA ŚRODOWISKO A W KONSEKWENCJI DECYZJA ŚRODOWISKOWA MOGŁO BYĆ WARUNKIEM UZYSKANIA NIE POZWOLENIA NA BUDOWĘ LECZ USTALENIA WARUNKÓW ZABUDOWY.

W OCENIE SĄDU NIE MOŻNA PRZYJĄĆ, ŻE PRZEPISY USTAWY PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA W BRZMIENIU OBOWIĄZUJĄCYM 24 WRZEŚNIA 2003R. JEDNOZNACZNIE WSKAZYWAŁY NA KONIECZNOŚĆ UZYSKANIA POZWOLENIA NA BUDOWĘ INWESTYCJI POLEGAJĄCEJ NA BUDOWIE STACJI BAZOWEJ TELEFONII KOMÓRKOWEJ. TYM SAMYM PRAWIDŁOWO ORGANY ADMINISTRACJI W NINIEJSZEJ SPRAWIE USTALIŁY, ŻE SKORO OBOWIĄZEK TAKI NIE WYNIKAŁ WPROST Z PRZEPISU PRAWA NIE MOŻNA PRZYJĄĆ, ŻE DECYZJA Z DNIA [...] MAJA 2007R. UMARZAJĄCA POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE W SPRAWIE INSTALACJI STACJI BAZOWEJ TELEFONII KOMÓRKOWEJ DOTKNIĘTA JEST WADĄ RAŻĄCEGO NARUSZENIA PRAWA W ROZUMIENIU ART. 156§1 PKT. 2 KPA.

SĄD WSKAZAŁ, ŻE WBREW ZARZUTOM SKARGI PRZYJĘCIU TAKIEGO STANOWISKA NIE STOJĄ NA PRZESZKODZIE POSTANOWIENIA KONWENCJI Z 25 CZERWCA 1998R. Z AARHUS W DANII O DOSTĘPIE DO INFORMACJI, UDZIALE SPOŁECZEŃSTWA W PODEJMOWANIU DECYZJI ORAZ DOSTĘPIE DO SPRAWIEDLIWOŚCI W SPRAWACH DOSTĘPU DO ŚRODOWISKA, KTÓRA ZOSTAŁA RATYFIKOWANA PRZEZ POLSKĘ I OPUBLIKOWANA W MAJU 2003R. (DZ.U. NR 78, POZ. 706). NIE NEGUJĄC FAKTU, ŻE KONWENCJA TA JAKO RATYFIKOWANA UMOWA MIĘDZYNARODOWA MA BEZPOŚREDNIE ZASTOSOWANIE W NINIEJSZEJ SPRAWIE SĄD PODKREŚLIŁ, ŻE NIE NAKŁADA ONA RÓWNIEŻ WPROST OBOWIĄZKU UZYSKIWANIA POZWOLENIA NA REALIZACJĘ PRZEDSIĘWZIĘĆ MOGĄCYCH ZNACZĄCO ODDZIAŁYWAĆ NA ŚRODOWISKO A JEDYNIE OBOWIĄZEK DOPUSZCZENIA SPOŁECZEŃSTWA DO UDZIAŁU W TAKIM POSTĘPOWANIU.

POZOSTAŁE ZARZUTY SKARGI SĄD RÓWNIEŻ UZNAŁ ZA NIEZASADNE. NA MARGINESIE STWIERDZIŁ, ŻE W NINIEJSZEJ SPRAWIE ORGAN NIE MÓGŁ NARUSZYĆ ART. 29 UST. 2 PKT. 9 PRAWA BUDOWLANEGO ALBOWIEM W ŻADNYM RAZIE PRZEPIS TEN NIE MÓGŁBY MIEĆ ZASTOSOWANIA. Z PRZEDSTAWIONYCH WYŻEJ WZGLĘDÓW NIE DOSZŁO RÓWNIEŻ - W OCENIE SĄDU - DO NARUSZENIA ART. 31, 32, 33, 46, 48, 51, 57 I 378 PRAWA OCHRONY ŚRODOWISKA ORAZ PRZYWOŁANYCH WYŻEJ PRZEPISÓW KPA.

OD POWYŻSZEGO WYROKU STOWARZYSZENIE WNIOSŁO SKARGĘ KASACYJNĄ ZASKARŻAJĄC GO W CAŁOŚCI I ZARZUCAJĄC MU NARUSZENIE PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO ORAZ PROCESOWEGO:

1. 1. ART. 7, 10, 77 ORAZ 107 § 3 KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO W ZWIĄZKU Z ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C ORAZ ART. 174 UST 2 P.P.S.A;
2. 2. ART. 6 ZAŁĄCZNIK 1 PKT 20 KONWENCJI Z AARHUS W POWIĄZANIU Z ART. 174 § 2 TRAKTATU USTANAWIAJĄCEGO EUROPEJSKĄ WSPÓLNOTĘ GOSPODARCZĄ W NAWIĄZANIU DO ART. 32, 53 USTAWY PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA W NAWIĄZANIU DO ART. 32, 87 UST 1 ORAZ ART. 91 UST 1, 2, 3 ORAZ 178 KONSTYTUCJI RP W ZWIĄZKU Z ART. 145 § 1 PKT 2 W ZWIĄZKU Z 145 § 1 PKT LIT C W POWIĄZANIU Z ART. 174 UST 1 P.P.S.A.,
3. 3. 135, ART. 141 § 4 PPSA;
4. 4. ART. 29 UST. 2 PKT 15 W ZWIĄZKU Z ART. 30 UST. 1 PKT. 2 USTAWY PRAWO BUDOWLANE W ZWIĄZKU Z ART. 50 UST 1 I UST 2 PKT 1 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU TERENU W ZWIĄZKU Z 145 § 1 PKT 1 LIT A W POWIĄZANIU Z ART. 174 UST. 1 P.P.S.A.;
5. 5. ART. 11, 31, 32, 33, 46, 48, 51, 53, 57, 378 USTAWY PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA W ZWIĄZKU Z 145 § 1 PKT 2 W ZWIĄZKU Z ART. 156 § 1 PKT 7 KPA W POWIĄZANIU Z ART. 174 UST P.P.S.A.

STRONA WNOSZĄCA SKARGĘ KASACYJNĄ WNIOSŁA O UCHYLENIE ZASKARŻONEGO WYROKU W CAŁOŚCI I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA SĄDOWI I INSTANCJI ORAZ ZASĄDZENIE NA RZECZ SKARŻĄCEGO OD STRONY PRZECIWNEJ KOSZTÓW POSTĘPOWANIA WEDŁUG NORM PRZEPISANYCH.

W UZASADNIENIU SKARGI WSKAZANO, ŻE WSA MIAŁ OBOWIĄZEK W DALSZEJ CZĘŚCI UZASADNIENIA ZASKARŻONEGO WYROKU STWIERDZIĆ, CZY WYMAGANIA UMOWY MIĘDZYNARODOWEJ ZOSTAŁY WYPEŁNIONE I W JAKI SPOSÓB, TYMCZASEM WYROK CAŁKOWICIE POMIJA TĘ KWESTIĘ. PONADTO UZNANIE, IŻ NARUSZENIE UMOWY MIĘDZYNARODOWEJ I TYM SAMYM KONSTYTUCJI RP NIE STANOWI RAŻĄCEGO NARUSZENIA PRAWA, JEST NIEDOPUSZCZALNE I GODZI W SENS ISTNIENIA DEMOKRATYCZNEGO PAŃSTWA. WOBEC POWYŻSZEGO NSA W OCENIE STRONY SKARŻĄCEJ WINIEN JEDNOZNACZNIE WYJAŚNIĆ, CZY PRAWA NABYTE OBYWATELI POLSKI POPRZEZ RATYFIKOWANIE MIĘDZYNARODOWEJ UMOWY PODLEGAJĄ UZNANIOWOŚCI ORGANÓW ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ, CZY TEŻ SĄ ONE ZOBOWIĄZANE DO BEZWZGLĘDNEGO ICH PRZESTRZEGANIA.

PONADTO POWOŁUJĄC SIĘ NA ORZECZNICTWO NSA STWIERDZONO, ŻE USTAWA PRAWO BUDOWLANE, JAKO MAJĄCA PIERWSZEŃSTWO W SPRAWIE BUDOWY STACJI BAZOWYCH TELEFONII KOMÓRKOWYCH NAKŁADAŁA NA INWESTORA OBOWIĄZEK UZYSKANIA POZWOLENIA NA BUDOWĘ ORAZ DECYZJI O LOKALIZACJI INWESTYCJI CELU PUBLICZNEGO. POWYŻSZE DECYZJE MUSIAŁY MIEĆ PRZEPROWADZONE POSTĘPOWANIE W SPRAWIE OCENY ODDZIAŁYWANIA NA ŚRODOWISKO, MUSIANO ZAPEWNIĆ UDZIAŁ SPOŁECZEŃSTWU W NIM ORAZ ORGANIZACJOM SPOŁECZNYM WYPEŁNIAJĄC TYM SAMYM OBOWIĄZKI NAŁOŻONE KONWENCJĄ Z AARHUS.

POWOŁANO ART. 11 USTAWY PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA WSKAZUJĄC, IŻ CELEM TEGO PRZEPISU JEST ROZSZERZENIE PRZESŁANEK STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI ZE WZGLĘDU NA OCHRONĘ PEWNYCH SZCZEGÓLNYCH DÓBR I WARTOŚCI. W ROZPATRYWANYM PRZYPADKU TYM SZCZEGÓLNYM DOBREM JEST STAN ŚRODOWISKA. DLA ZACHOWANIA WŁAŚCIWEGO STANU ŚRODOWISKA ZNACZENIE POSIADAJĄ ZARÓWNO PRZEPISY O CHARAKTERZE MATERIALNYM, JAK I PROCEDURALNYM, W TYM PRZEPISY DOTYCZĄCE POSTĘPOWANIA W SPRAWIE OCENY ODDZIAŁYWANIA NA ŚRODOWISKO ORAZ GWARANTUJĄCE UDZIAŁ SPOŁECZEŃSTWA W POSTĘPOWANIACH W SPRAWACH OCHRONY ŚRODOWISKA. POWYŻSZE STANOWISKO POTWIERDZIŁ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE, KTÓRY WYROKIEM SYGN. AKT II OSK 62/08 Z DNIA 2 LUTEGO 2009 ROKU ODDALIŁ SKARGĘ KASACYJNĄ INWESTORA OD POWYŻEJ WSKAZANEGO WYROKU ZAPADŁEGO NA SKUTEK SKARGI STOWARZYSZENIA.

WOBEC POWYŻSZEGO W OCENIE SKARŻĄCEGO POMINIĘCIE CAŁEJ PROCEDURY ODDZIAŁYWANIA NA ŚRODOWISKO POWODUJE, IŻ KAŻDA WYDANA DECYZJA JEST NIEWAŻNA Z MOCY PRAWA. NIEDOPUSZCZALNA JEST AKCEPTACJA STANU FAKTYCZNEGO, W KTÓRYM TO NIE USTAWODAWCA ANI PRAWO MIĘDZYNARODOWE MA PIERWSZEŃSTWO, LECZ INWESTOR WRAZ Z URZĘDNIKIEM PRZEJMUJĄ FUNKCJE USTAWODAWCZE. W SYTUACJI UZNANIA INTERPRETACJI PRAWA DOKONANEJ PRZEZ ORGANY ORAZ SĄD ZAAKCEPTOWANA ZOSTAŁBY SYTUACJA, W KTÓREJ MOŻNA LEGALNIE OMINĄĆ PRZEPISY USTAWY PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA, USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM ORAZ POZBAWIĆ PRAW CAŁE POLSKIE SPOŁECZEŃSTWO.

PONADTO STRONA WNOSZĄCA SKARGĘ KASACYJNĄ PODNIOSŁA, ŻE ANTENA JAKO PRZEDSIĘWZIĘCIE MOGĄCE ZNACZĄCO ODDZIAŁYWAĆ NA ŚRODOWISKO ZOSTAŁA ZAKWALIFIKOWANA JAKO URZĄDZENIE BUDOWLANE POWYŻEJ 3 METRÓW (W RZECZYWISTOŚCI ANTENA MA OKOŁO 2 METRÓW) ZGODNE Z UŻYTKOWANIEM KOMINA CIEPŁOWNI. PRZYTOCZYŁ BRZMIENIE ART. 3 UST 9 USTAWY PRAWO BUDOWLANE. PODNIOSŁA, IŻ WSA NIE WSKAZAŁ FUNKCJI URZĄDZENIA JAKO ZGODNEJ Z OBIEKTEM BUDOWLANYM, WOBEC CZEGO DLA KOMINA CIEPŁOWNI NA PEWNO NIE JEST TO URZĄDZENIE, KTÓRE MOŻNA KWALIFIKOWAĆ PRZEZ PRYZMAT PRAWA BUDOWLANEGO. PODKREŚLIŁA, IŻ NIEMOŻLIWE JEST PRZYJĘCIE NA ZGŁOSZENIE URZĄDZENIA NIE STANOWIĄCEGO CAŁOŚCI UŻYTKOWEJ Z OBIEKTEM BUDOWLANYM, A CO NAJWAŻNIEJSZE - URZĄDZENIA, KTÓRE W RZECZYWISTOŚCI MA OKOŁO 2 METRY, A ZOSTAŁO ZAKWALIFIKOWANE POWYŻEJ 3 METRÓW. WSKAZAŁA, IŻ ART. 50 UST 2 PKT 1 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU TERENU WPROST STANOWI, IŻ INWESTYCJA ZALICZONA DO PRZEDSIĘWZIĘĆ MOGĄCA ZNACZĄCO ODDZIAŁYWAĆ NA ŚRODOWISKO NIE BYŁA ZWOLNIONA Z OBOWIĄZKU UZYSKANIA DECYZJI O LOKALIZACJI INWESTYCJI CELU PUBLICZNEGO.

PONADTO WSKAZANO, ŻE W NINIEJSZEJ SPRAWIE ORGANY ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ NIE ODNIOSŁY SIĘ DO ZARZUTÓW ZAWARTYCH WE WNIOSKU ORAZ W ODWOŁANIU, CO ZOSTAŁO CAŁKOWICIE POMINIĘTE W WYROKU. SĄD MIAŁ JEDNOZNACZNIE WSKAZAĆ, CZY ORGANY ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ SĄ ZOBOWIĄZANE DO ROZPATRYWANIA SPRAWY Z UWZGLĘDNIENIEM CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO, CZY TEŻ NIE MAJĄ OBOWIĄZKU ODNOSIĆ SIĘ DO TWIERDZEŃ STRONY. PONADTO WSA STWIERDZIŁ W WYROKU (CYT.): "Z PRZEDSTAWIONYCH WYŻEJ WZGLĘDÓW NIE DOSZŁO RÓWNIEŻ - W OCENIE SĄDU - DO NARUSZENIA ART. 31, 32, 33, 46, 48, 51, 57 I 378 PRAWA OCHRONY ŚRODOWISKA ORAZ PRZYWOŁANYCH WYŻEJ PRZEPISÓW KPA".

W ŚWIETLE POWYŻSZEGO OBOWIĄZKIEM WSA BYŁO WYJAŚNIENIE POWYŻSZYCH PRZEPISÓW W ODNIESIENIU SIĘ DO NINIEJSZEJ SPRAWY ORAZ WYKAZANIE, IŻ NIE DOSZŁO DO NARUSZENIA USTAWY NADRZĘDNEJ - PRAWA OCHRONY ŚRODOWISKA - W SYTUACJI, KIEDY INWESTYCJA NIE SPEŁNIA ŻADNEGO PRZEPISU WYNIKAJĄCEGO Z POWYŻSZEJ USTAWY.

W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ KASACYJNĄ UCZESTNIK POSTĘPOWANIA – B. SP. Z O. O. Z SIEDZIBĄ W W. STWIERDZIŁ, ŻE SKARGA KASACYJNA ZŁOŻONA PRZEZ STOWARZYSZENIE A. JEST WADLIWA NA PODSTAWIE ART. 184 P.P.S.A. WOBEC WADLIWEJ FORMUŁY PODSTAW ZASKARŻENIA ZŁOŻONEJ SKARGI KASACYJNEJ, POLEGA ONA ODDALENIU.

NIE ZGODZIŁ SIĘ ZE STANOWISKIEM SKARŻĄCEGO, ŻE PRZY WYDANIU ZASKARŻONEGO WYROKU DOSZŁO DO NARUSZENIA PRZEPISÓW KONWENCJI SPORZĄDZONEJ W AARHUS. Z MOCY KRAJOWEGO PORZĄDKU NIE BYŁ PRZEWIDZIANY UDZIAŁ SPOŁECZEŃSTWA W TOKU PROWADZONEGO POSTĘPOWANIA POPRZEDZAJĄCEGO PRZEPROWADZENIE ROBÓT BUDOWLANYCH, NIE DOSZŁO ZATEM DO NARUSZENIA ART. 6 W ZW. Z PKT 20 ZAŁĄCZNIKA I DO KONWENCJI Z AARHUS. OZNACZA TO, ŻE BEZPRZEDMIOTOWE SĄ ZARZUTY DOTYCZĄCE WADLIWEGO ZASTOSOWANIA POZOSTAŁYCH PRZEPISÓW PODNIESIONYCH W PODSTAWACH SKARGI KASACYJNEJ.

UCZESTNIK POSTĘPOWANIA ZGODZIŁ SIĘ ZE STANOWISKIEM GŁÓWNEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO, ŻE SKORO ROBOTY BUDOWLANE ZWIĄZANE Z INSTALACJĄ ANTEN TELEFONII KOMÓRKOWEJ [...] NA KOMINIE PRZY UL. Ż. W K. ZOSTAŁY WYKONANE W OPARCIU I ZGŁOSZENIE DOKONANE PRZEZ UCZESTNIKA, KTÓRE ZOSTAŁO PRZYJĘTE W DNIU 14 GRUDNIA 2003 R., TO CHYBIONY JEST ZARZUT CO DO NIELEGALNEGO PROWADZENIA PRAC. PODNIÓSŁ, ŻE ROBOTY BUDOWLANE ZOSTAŁY WYKONANE ZGODNIE Z DOKONANYM ZGŁOSZENIEM ORAZ Z DOKUMENTACJĄ PROJEKTOWĄ, STANOWIĄCA ZAŁĄCZNIK DO TEGO ZGŁOSZENIA. PRACE BYŁY PRZY TYM PROWADZONE ZGODNIE ZE SZTUKĄ BUDOWLANĄ.

NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE:

ZGODNIE Z ART. 174 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.) POWOŁYWANEJ DALEJ JAKO P.P.S.A., SKARGĘ MOŻNA OPRZEĆ NA NASTĘPUJĄCYCH PODSTAWACH:

1. 1. NARUSZENIU PRAWA MATERIALNEGO PRZEZ BŁĘDNĄ JEGO WYKŁADNIĘ LUB NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE;
2. 2. NARUSZENIU PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, JEŻELI UCHYBIENIE TO MOGŁO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY.

ZGODNIE Z ART. 183 § 1 P.P.S.A. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ROZPOZNAJE SPRAWĘ W GRANICACH SKARGI KASACYJNEJ, BIERZE JEDNAK Z URZĘDU POD ROZWAGĘ NIEWAŻNOŚĆ POSTĘPOWANIA. JEŻELI W SPRAWIE NIE WYSTĄPIŁY PRZESŁANKI NIEWAŻNOŚCI POSTĘPOWANIA WYMIENIONE W ART. 183 § 2 TEJ USTAWY, JAK MA MIEJSCE W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE, TO SĄD ROZPOZNAJĄC SPRAWĘ ZWIĄZANY JEST GRANICAMI SKARGI, CZY WSKAZANYMI W NIEJ WYMIENIONYMI POWYŻEJ PODSTAWAMI ZASKARŻENIA.

W TEJ SPRAWIE SKARGA KASACYJNA ZOSTAŁA OPARTA NA ZARZUCIE NARUSZENIA PRAWA PROCESOWEGO JAK I PRAWA MATERIALNEGO. W TAKIEJ SYTUACJI KONTROLI SĄDU W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI PODLEGAŁ ZARZUT NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, PONIEWAŻ TYLKO DO PRAWIDŁOWO USTALONEGO STANU FAKTYCZNEGO MOŻNA PRAWIDŁOWO ZASTOSOWAĆ PRZEPISY PRAWA MATERIALNEGO SKUTKUJĄCE NARUSZENIEM PRAW I OBOWIĄZKÓW STRON POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO.

ODNOSZĄC SIĘ DO TEJ PODSTAWY SKARGI KASACYJNEJ NALEŻY PRZYPOMNIEĆ, ŻE NIE WYSTARCZY PRZYTOCZENIE NARUSZONYCH PRZEPISÓW LECZ NIEZBĘDNE JEST TAKŻE WSKAZANIE NA CZYM TO NARUSZENIE POLEGAŁO I CZY MOGŁO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY (ART. 174 PKT 2 P.P.S.A.).

NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY STWIERDZIŁ, ŻE SKARGA KASACYJNA NIE ZAWIERA UZASADNIONYCH PODSTAW CO DO OBU ZARZUTÓW.

PRZEDE WSZYSTKIM NALEŻY PODKREŚLIĆ, ŻE POSTĘPOWANIE ADMINISTRACYJNE, W KTÓRYM ZAPADŁA ZASKARŻONA DO SĄDU DECYZJA ADMINISTRACYJNA TOCZYŁO SIĘ W TRYBIE NADZWYCZAJNYM, A PRZEDMIOTEM POSTĘPOWANIA ZAKOŃCZONEGO TĄ DECYZJĄ BYŁO STWIERDZENIE, CZY DECYZJA GŁÓWNEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO Z DNIA [...] SIERPNIA 2008 R. ZOSTAŁA WYDANA Z RAŻĄCYM NARUSZENIEM PRAWA. GDY CHODZI O WADĘ RAŻĄCEGO NARUSZENIA PRAWA, W ORZECZNICTWIE SĄDOWYM UGRUNTOWANY JEST POGLĄD, ŻE O KWALIFIKOWANYM RAŻĄCYM NARUSZENIU PRAWA MOŻNA MÓWIĆ, GDY TREŚĆ ZAKWESTIONOWANEJ DECYZJI POZOSTAJE W OCZYWISTEJ SPRZECZNOŚCI Z TREŚCIĄ POWSZECHNIE OBOWIĄZUJĄCEGO PRZEPISU PRAWA. Z TYM JEDNAK, ŻE W SPOSÓB RAŻĄCY MOŻE ZOSTAĆ NARUSZONY WYŁĄCZNIE PRZEPIS, KTÓREGO TREŚĆ NIE WYMAGA WYKŁADNI, I KTÓREGO TREŚĆ MOŻE BYĆ USTALONA W BEZPOŚREDNIM ROZUMIENIU.

CELEM TEGO POSTĘPOWANIA JEST WYJAŚNIENIE, CZY WYDANA PRZEZ ORGAN ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ NIE JEST DOTKNIĘTA JEDNĄ Z WAD ENUMERATYWNIE WYMIENIONYCH W ART. 156 § 1 K.P.A. WYMIENIONE W TYM PRZEPISIE PRZESŁANKI STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI ODNOSZĄ SIĘ DO WAD DECYZJI JAKO AKTU KOŃCOWEGO ZAŁATWIAJĄCEGO SPRAWĘ ADMINISTRACYJNĄ W PRZEDMIOCIE STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI (TUTAJ DECYZJI GŁÓWNEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO Z DNIA [...] SIERPNIA 2008 R. NR [...]) A NIE POPRZEDZAJĄCEGO JĄ POSTĘPOWANIA, W REALIACH TEJ SPRAWY POSTĘPOWANIA INWESTYCYJNEGO. ORGAN ADMINISTRACYJNY MUSI ZBADAĆ, CZY KWESTIONOWANA DECYZJA Z DNIA [...] MAJA 2007 R. NIE JEST DOTKNIĘTA JEDNĄ Z WAD WYMIENIONYCH W ART. 156 § 1 K.P.A., A NIE NA NOWO ROZPOZNAWAĆ SPRAWĘ DOTYCZĄCĄ BUDOWY STACJI BAZOWEJ TELEFONII KOMÓRKOWEJ NA KOMINIE W K. PRZY ULICY Ż. Z TEGO TEŻ WZGLĘDU NIEUZASADNIONY JEST ZARZUT NARUSZENIA ZASKARŻONYM WYROKIEM POSTANOWIEŃ KONWENCJI Z DNIA 25 CZERWCA 1998 R. Z AARHUS W DANII O DOSTĘPIE DO INFORMACJI, UDZIALE SPOŁECZEŃSTWA W PODEJMOWANIU DECYZJI ORAZ O DOSTĘPIE DO SPRAWIEDLIWOŚCI W SPRAWACH DOSTĘPU DO ŚRODOWISKA.

ZARZUT NARUSZENIA ART. 75 § 1, ART. 77 § 1 I ART. 107 § 3 K.P.A. NIE MÓGŁ ZOSTAĆ PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY UWZGLĘDNIONY.

STRONA SKARŻĄCA, NA CO ZDAJE SIĘ WSKAZYWAĆ NAWIĄZANIE DO ART. 141 § 4 P.P.S.A., WIĄŻE NARUSZENIE TYCH PRZEPISÓW Z WADAMI UZASADNIENIA SĄDU I INSTANCJI, TJ. BRAK STANOWISKA CO DO WSZYSTKICH ZARZUTÓW PODNIESIONYCH W ODWOŁANIU I SKARDZE NA KWESTIONOWANĄ DECYZJĘ.

NALEŻY ZWRÓCIĆ UWAGĘ, ŻE ZGODNIE Z ART. 134 § 1 P.P.S.A., SĄD I INSTANCJI ROZSTRZYGA W GRANICACH TEJ SAMEJ SPRAWY, CO W TYM PRZYPADKU OZNACZA – W PRZEDMIOCIE UMORZENIA POSTĘPOWANIA O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI. NIE MÓGŁ ZATEM JAK TO JUŻ WCZEŚNIEJ PODNIESIONO – OCENIAĆ LEGALNOŚCI INNYCH POSTĘPOWAŃ, ZWIĄZANYCH Z TĄ INWESTYCJĄ, CO RÓWNIEŻ POWODUJE BEZZASADNOŚĆ ZARZUTU NARUSZENIA ART. 135 P.P.S.A. WBREW TEMU CO TWIERDZI STRONA SKARŻĄCA, UZASADNIENIE ORZECZENIA SĄDU I INSTANCJI W PEŁNI ODPOWIADA WYMOGOM OKREŚLONYM W ART. 141 § 4 P.P.S.A. ZAWIERA ONO ZWIĘZŁE PRZEDSTAWIENIE STANU SPRAWY, ZARZUTÓW PODNIESIONYCH W SKARDZE, STANOWISKO ORGANU ADMINISTRACYJNEGO, PODSTAWĘ PRAWNĄ ROZSTRZYGNIĘCIA I DOKŁADNE JEJ WYJAŚNIENIE W POWIĄZANIU Z ZARZUTAMI STRONY SKARŻĄCEJ.

CO DO PODNIESIONYCH ZARZUTÓW NARUSZENIA ART. 11, 31, 32, 33, 44, 48, 51, 53, 378 USTAWY PRAWO OCHRONY ŚRODOWISKA W ZWIĄZKU Z ART. 145 § 1 PKT 2 W ZWIĄZKU Z ART. 156 § 1 PKT 7 K.P.A. W POWIĄZANIU Z ART. 174 UST. 1 P.P.S.A., SĄ ONE NIEZASADNE.

NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE W UZASADNIENIU WYROKU Z DNIA 24 STYCZNIA 2008 R. W SPRAWIE VII SA/WA 1952/07 WSKAZAŁ, ABY "ORGANY ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ USTALIŁY, CZY INWESTYCJA POLEGAJĄCA NA INSTALACJI STACJI BAZOWEJ TELEFONII KOMÓRKOWEJ W DACIE W. W. ZGŁOSZENIA MOGŁA BYĆ REALIZOWANA NA PODSTAWIE ZGŁOSZENIA, CZY TEŻ INWESTOR WINIEN BYŁ UZYSKAĆ STOSOWNE POZWOLENIE NA BUDOWĘ (...)".

ZGODNIE Z ART. 153 P.P.S.A. OCENA PRAWNA I WSKAZANIA CO DO DALSZEGO POSTĘPOWANIA WYRAŻONE W ORZECZENIU SĄDU WIĄŻĄ W SPRAWIE TEN SĄD ORAZ ORGAN, KTÓREGO DZIAŁANIE LUB BEZCZYNNOŚĆ BYŁA PRZEDMIOTEM ZASKARŻENIA.

PRZEPIS TEN OZNACZA, ŻE OCENA PRAWNA WYRAŻONA W ORZECZENIU WIĄŻE W SPRAWIE SĄD, ILEKROĆ DANA SPRAWA BĘDZIE PRZEDMIOTEM ROZPOZNANIA PRZEZ TEN SĄD RÓWNIEŻ CO DO ZAKRESU POSTĘPOWANIA PROWADZONEGO PO UCHYLENIU DECYZJI PRZEZ ORGANY ADMINISTRACYJNE.

TE ZARZUTY POWINNY BYĆ PODNIESIONE W TOKU POSTĘPOWANIA W PRZEDMIOCIE LEGALNOŚCI INWESTYCJI, A NIE W TOKU POSTĘPOWANIA NADZWYCZAJNEGO.

Z TYCH TEŻ WZGLĘDÓW SĄD NA PODSTAWIE ART. 184 P.P.S.A. ODDALIŁ SKARGĘ.