Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę J. S. na działalność Urzędu Gminy G. w przedmiocie wskazania podstawy prawnej czynności podjętych przez Urząd Gminy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że sprawa, której załatwienia domaga się skarżący nie dotyczy żadnej z form działalności administracji publicznej, która podlega kontroli sądu administracyjnego.
W skardze kasacyjnej od tego postanowienia pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie, zarzucając naruszenie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 32 oraz art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że skarżący działał bez pomocy fachowego pełnomocnika i w skardze wskazał wprawdzie, że skarży bezczynność Urzędu Gminy G., lecz faktycznie zamierzał zaskarżyć bezczynność Wójta Gminy G., co wynika choćby z treści wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jakie skierował do Wójta pismem z dnia [...].
W odpowiedzi na skargę kasacyjną wniesiono o jej odrzucenie lub oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Jak wynika z akt sprawy, w tym z treści wezwania do usunięcia naruszenia prawa skierowanego do Wójta Gminy G., przedmiotem skargi J. S. do sądu administracyjnego było żądanie udzielenia wyczerpującej odpowiedzi na jego pismo z dnia [...], którym domagał się wskazania podstawy prawnej uzasadniającej uznanie jego sąsiadów za strony w postępowaniu w sprawie zjazdu na jego działkę.
Jak wynika z treści skargi "na czynności Urzędu Gminy G." oraz uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa skierowanego do Wójta Gminy, skarga ta w istocie dotyczy niezgodnego z żądaniem skarżącego załatwienia sprawy, o czym mowa w art. 241 K.p.a. (Dział VIII K.p.a.). Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg w rozumieniu Działu VIII K.p.a.,
Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a wnioski i skargi, o których mowa w Dziale VIII K.p.a. nie zostały wymienione w art. 3 § 2 tej ustawy. Sąd może, stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, rozpoznawać skargi na bezczynność organu administracji tylko w przypadkach określonych w tym przepisie w punktach 1-4, niniejsza zaś sprawa do zakresu tego nie należy. Wobec powyższego postanowienie Sądu I instancji jest zgodne z prawem.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.