Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił skargę M.P. i H.P. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia [...] sierpnia 2010 r. w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącym w dniu 9 sierpnia 2010 r. W dniu 9 września 2010 r. skarżący doręczyli osobiście organowi II instancji skargę na powyższą decyzję.
Sąd I instancji wyjaśnił, że skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu, który upłynął w dniu 8 września 2010 r., a więc podlegała odrzuceniu.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnieśli skarżący zarzucając naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – poprzez bezzasadne odrzucenie skargi w wyniku braku uprzedniego, dokładnego ustalenia okoliczności faktycznych uchybienia ze strony skarżących terminu do złożenia skargi. Wnieśli o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, a także zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skarżący wskazali, że zgodnie z przedstawioną przez nich poświadczoną kopią złożonej skargi, pismo to złożyli w dniu 8 września 2010 r., a więc z zachowaniem ustawowego terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Konsekwencją uchybienia terminu do wniesienia skargi jest jej odrzucenie – art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Zasadniczą kwestią w niniejszej sprawie jest określenie czy Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skarga została wniesiona w dniu 9 września 2010 r., a więc z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.? Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że ustalenia Sądu I instancji były niewystarczające.
Po przekazaniu akt sprawy przez organ II instancji, Sąd I instancji dysponował dwoma egzemplarzami skargi – załączoną do akt sądowych (k.
- 2) skargą z prezentatą wpływu do Wydziału Infrastruktury Kujawsko – Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego w dniu 16 września 2010 r. oraz załączoną do akt administracyjnych (k.
- 70) kserokopią skargi z prezentatą Kancelarii Ogólnej tegoż urzędu opatrzoną datą 8 września 2010 r. W związku z powyższym, Sąd I instancji zasadnie wezwał organ do uzupełnienia akt administracyjnych sprawy przez nadesłanie koperty, w której została przesłana skarga oraz oryginału skargi z dnia 5 września 2010 r.
W odpowiedzi na powyższe, organ odwoławczy nadesłał pismo, w którym poinformował, że skarga została złożona osobiście w organie i do którego dołączył oryginał skargi z prezentatą Kancelarii Ogólnej urzędu wojewódzkiego z dnia 9 września 2010 r. Sąd I instancji powyższą datę uznał za datę złożenia skargi i w związku z tym skargę odrzucił. Błędnie przy tym Sąd I instancji pominął znajdującą się w aktach administracyjnych sprawy kopię skargi i wynikającą z niej datę 8 września 2010 r. W konsekwencji Sąd I instancji przedwcześnie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a., bowiem akta sprawy nie dawały jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, kiedy skarżący złożyli skargę w organie, a Sąd I instancji nie poczynił dodatkowych ustaleń w tym zakresie. Tymczasem, jak wynika, ze złożonej wraz ze skargą kasacyjną, potwierdzonej przez pełnomocnika za zgodność z oryginałem, kserokopią skargi, pismo to zostało złożone do organu w dniu 8 września 2010 r., a więc z zachowaniem ustawowego terminu.
Ponownie oceniając kwestię zachowania terminu do wniesienia skargi, Sąd I instancji zdecyduje, czy akta sprawy w obecnym ich kształcie pozwalają na uznanie, że skarga została złożona w terminie, a jeśli tak to nada sprawie dalszy bieg. Jeżeli jednak Sąd I instancji uzna zgromadzoną dokumentację za niewystarczającą, może zwrócić się do pełnomocnika strony o przedstawienie oryginału złożonej skargi wraz ze znajdującą się na niej prezentatą organu opatrzoną datą wpływu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu. Jednocześnie Sąd nie orzekał o kosztach postępowania, bowiem żaden z przepisów cytowanej ustawy nie pozwala na zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej na postanowienie o odrzuceniu skargi. Koszty związane z niniejszym postępowaniem będą mogły być przedmiotem rozstrzygnięcia Sądu I instancji w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi.
- - ---------------------- 1 2