Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 września 2005r. sygn. akt II SA/Wa 876/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2004r. nr [...]. Decyzją tą Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania [...] Towarzystwa Ochrony Ptaków w G. od wydanej na rzecz skarżącego Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] marca 2004r. nr [...] ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na prawym brzegu Wisły km 472-473, działka nr [...] we wsi R., dla inwestycji polegającej na budowie tamy podłużnej o długości 1028 m i poprzeczki o długości 139 m, uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.
W uzasadnieniu decyzji podało, że decyzja Wójta Gminy S. wydana została na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy S., uchwalonego uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia 29 czerwca 1992r., który zgodnie z art. 87 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przestał obowiązywać na trzy miesiące przed jej wydaniem. Uznając, że sprawa wymaga ponownego przeprowadzenia postępowania w całości, uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia.
Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W., będący wnioskodawcą postępowania administracyjnego, złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jej uchylenia. Podniósł, że z mocy art. 85 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym do spraw wszczętych pod rządem poprzednio obowiązujących przepisów, czyli ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, stosuje się przepisy dotychczasowe, a przepisami dotychczasowymi są także przepisy prawa miejscowego, czyli planu zagospodarowania przestrzennego, który utracił moc z woli ustawodawcy z dniem 31 grudnia 2003r. Wniosek o ustalenie warunków zabudowy został złożony w dniu 25 października 2002r., winien być zatem rozpatrywany według przepisów dotychczasowych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, badając legalność zaskarżonej decyzji uznał, że decyzja ta nie narusza prawa w związku z czym wniesioną przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. skargę oddalił.
Wskazał, iż z akt sprawy wynika, że skarżący złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w dniu 30 października 2002r., to jest w czasie obowiązywania w gminie S. miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego uchwalonego uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia 29 czerwca 1992r. Plan ten, zgodnie z przepisem art. 87 ust. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r., Nr 15, poz. 139), jako obowiązujący w dniu wejścia w życie ustawy i uchwalony przed dniem 1 stycznia 1995r., wobec nieuchwalenia nowego planu, utracił moc z dniem 31 grudnia 2003r. w związku z czym trafnie – zdaniem Sądu pierwszej instancji - organ odwoławczy uchylił decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] marca 2004r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. Organ rozpoznając sprawę winien bowiem zastosować przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o planowaniu przestrzennym, czyli przepisy dotychczasowe z wyłączeniem planu z 1992r., który od 1 stycznia 2004r. przestał obowiązywać. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, będący aktem prawa obowiązującego do dnia 31 grudnia 2003r., mieścił się w pojęciu przepisów dotychczasowych i mógłby stanowić podstawę wydania decyzji o warunkach zabudowy, gdyby jej wydanie nastąpiło najpóźniej 31 grudnia 2003r. Z powyższych względów Sąd pierwszej instancji nie podzielił zarzutu naruszenia art. 85 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Nie podzielił także zarzutu naruszenia art. 138 § 2 k.p.a. Wyjaśnił, że wskazanie w decyzji podjętej na podstawie tego przepisu prawa, jakie okoliczności winny być wzięte pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy, jest uprawnieniem a nie obowiązkiem organu.
Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając wyrok w całości. Podniósł w niej zarzut niewłaściwego zastosowanie prawa materialnego, a to art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), przez przyjęcie, że do sprawy nie można było zastosować przepisów planu zagospodarowania przestrzennego gminy Sobienie Jeziory uchwalonego uchwałą Rady Gminy Nr [...] z dnia 29 czerwca 1992r., mimo że z mocy tego przepisu w sprawach wszczętych, a nie zakończonych do dnia wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe, zaś do przepisów tych zalicza się nie tylko ustawę uchyloną, czyli ustawę z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, ale również wszystkie inne przepisy, które w dniu wejścia w życie ustawy z 27 marca 2003r. są przepisami dotychczasowymi.
Powołując się na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zgodnie z wnioskami w niej zawartymi.
W złożonym na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 6 grudnia 2006r. piśmie procesowym [...] Towarzystwo Ochrony Ptaków w G. wniosło o uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i odrzucenie skargi wniesionej do tego Sądu przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. Zarzuciło, że zaskarżona przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2004r. nr [...] nie została doręczona skarżącemu Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej w W. oraz, że tenże Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. nie został nawet umieszczony w rozdzielniku decyzji ostatecznej jako strona tego postępowania. W aktach sprawy brak jest jakichkolwiek dowodów na to, że wydana w sprawie decyzja ostateczna została doręczona skarżącemu przez inny organ lub podmiot. Tym samym nie sposób ustalić, czy skarga Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. na wydaną w sprawie decyzję ostateczną została złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ustawowym terminie. Podniósł, że obowiązek udowodnienia zachowania ustawowego terminu do wniesienia skargi do Sądu spoczywał na składającym skargę.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Rozpatrując sprawę w postępowaniu kasacyjnym Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy na podstawie art. 189 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., uchylić i wniesioną do tego Sądu przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. skargę odrzucić jako spóźnioną.
Zgodnie z owym przepisem prawa, "jeżeli skarga ulegała odrzuceniu albo istniały podstawy do umorzenia postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem uchyla wydane w sprawie orzeczenie oraz odrzuca skargę lub umarza postępowanie". Uchylenie orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego i odrzucenie skargi lub umorzenie postępowania następuje z urzędu, to znaczy nie mają na to wpływu wnioski i zarzuty podniesione przez stronę w skardze kasacyjnej.
W związku z podniesionym w postępowaniu kasacyjnym przez [...] Towarzystwo Ochrony Ptaków w G. zarzutem wniesienia przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia, Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązał Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. do udzielenia informacji oraz wykazania się posiadanymi dowodami, kiedy i w jaki sposób została mu doręczona zaskarżona przez niego do Sądu pierwszej instancji decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2004r. nr [...]. Zobowiązał też [...] Towarzystwo Ochrony Ptaków w G. do przedstawienia dowodu doręczenia w/w decyzji ostatecznej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Z rozdzielnika w/w decyzji ostatecznej wynika, że decyzja ta została doręczona [...] Towarzystwu Ochrony Ptaków w G. oraz Wójtowi Gminy S. Decyzja ta została doręczona Towarzystwu Ochrony Ptaków w G. w dniu 4 sierpnia 2004 r., co potwierdza dowód jej doręczenia. Z udzielonej przez skarżący Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. informacji wynika, że otrzymał on decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 30 lipca 2004r. w dniu 30 września 2004r. Doręczenie nastąpiło na żądanie Inspektoratu RZGW w W., do którego decyzja wpłynęła w dniu 28 września 2004r. Skargę na powyższą decyzję ostateczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. sporządził w dniu 27 października 2004r., a skarga wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w dniu 29 października 2004r.
W świetle powyższych okoliczności faktycznych skargę tę należy uznać za spóźnioną. Zgodnie bowiem z przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpoznawanej sprawie niespornym jest, że będąca przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2004r. nr [...] nie została doręczona Regionalnemu Zarządowi Gospodarki Wodnej w W., który był wnioskodawcą w postępowaniu administracyjnym. Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na wydaną w sprawie decyzję ostateczną dla strony, której nie doręczono owej decyzji ostatecznej liczy się od dnia doręczenia decyzji stronie, której decyzję tą doręczono. W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. skargi do sądu administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2004r. rozpoczął bieg w dniu doręczenia owej decyzji [...] Towarzystwu Ochrony Ptaków w G., to jest w dniu 4 sierpnia 2004r. i upływał w dniu 3 września 2004r. Wniesioną w tej sytuacji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w W. skargę w niniejszej sprawie uznać należało za spóźnioną. Skarga ta zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a już przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Skoro skarga ta nie została odrzucona przez Sąd pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając kasację zobligowany był, niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej, uchylić zaskarżony wyrok i odrzucić skargę, co orzekł na podstawie art. 189 p.p.s.a.