Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy nałożył, na podstawie art. 119 § 1 i art. 121 § 2 i 4 w związku z art. 17 § 1 oraz art. 20 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 229 poz. 1954 ze zm.), na M. P. jednorazową grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 10.000 (dziesięć tysięcy), za niedopełnienie obowiązku wynikającego z decyzji nr [...] z dnia [...] lutego 2000 r. wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Warszawskim, nakazującej dokonanie rozbiórki samowolnie wybudowanego garażu na terenie posesji przy ul. K. [...] w W. W uzasadnieniu postanowienia strona została pouczona o możliwości wniesienia zażalenia do Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st.
Warszawy, w ciągu 7 dni od daty doręczenia. Ponadto pouczono stronę, że w tym samym terminie przysługuje prawo zgłoszenia zarzutów do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy, w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, zgodnie z art. 33 i 34 powołanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia M. P. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] maja 2009 r. w przedmiocie nałożenia na M. P. grzywny w celu przymuszenia, na podstawie art. 138 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 144 Kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156 poz. 1118 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 ust. 2 w związku z art. 144 Kpa oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, po ponownym rozpatrzeniu zażalenia M. P. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy Nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. uznające za nieuzasadnione zarzuty wniesione przez M. P., w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym wszczętym w celu wyegzekwowania obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Warszawskim Nr [...] z dnia [...] lutego 2000 r., nakazującej M. P. rozbiórkę samowolnie wybudowanego garażu na terenie posesji usytuowanej przy ul. K. [...] w W., utrzymanej w mocy decyzją Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r., uchylił w całości zaskarżone postanowienie organu I instancji i umorzył postępowanie administracyjne w zakresie zgłoszenia zarzutów.
Przedmiotem skargi M. P., skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego było postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] o uchyleniu w całości postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] i umorzeniu postępowania administracyjnego w zakresie zgłoszenia zarzutów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 listopada 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1390/10 oddalił skargę na zaskarżone postanowienie.
Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżąca.
Wnioskiem z dnia 7 lutego 2011 r. skarżąca wystąpiła do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy o wstrzymanie wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazywała, że wnosi o wstrzymanie wykonania postanowienia w związku ze złożeniem w dniu 28 stycznia 2011 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 listopada 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 1390/10 "do dnia rozpatrzenia wskazanej skargi kasacyjnej". Organ przesłał przedmiotowy wniosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. art.
- 46. § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) "Każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników".
W piśmie strony z dnia 7 lutego 2011 r. nie oznaczono sądu, do którego jest ono skierowane. Oznaczono natomiast organ, tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy. O ile można przyjąć, odwołując się do nazwy pisma, że intencją strony było wstrzymanie przez sąd wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy (wniosek taki można ponadto wyprowadzić z treści art. 61 § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który rozpoczyna się od wyrazów "Po przekazaniu sądowi skargi sąd może...") i tym samym zasadnie organ przesłał przedmiotowy wiosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego, o tyle przyjmowanie przez sąd domniemań co do pozostałych przesłanek wstrzymania wykonania postanowienia (tj. okoliczności, m.in. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków), byłoby przekroczeniem granic zasady interpretowania pisma strony zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma, szczególnie gdy wziąć pod uwagę, że okoliczności zawarte we wniosku są tożsame z tymi, które zostały zawarte w skardze kasacyjnej.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.