Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M.M. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] czerwca 2012 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł, pouczając, że czynności tej należy dokonać w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to pomimo dwukrotnego awizowania nie zostało podjęte przez adresata, a więc należało je uznać za doręczone w dniu 13 września 2012 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 20 września 2012 r. Wobec nieuiszczenia wpisu przez skarżącego skargę należało odrzucić.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 - zwanej dalej "p.p.s.a.") poprzez oddalenie skargi w sytuacji, gdy skarżący działający bez pomocy zawodowego pełnomocnika nie został prawidłowo powiadomiony o terminie wniesienia wpisu od skargi, a także nie został zawiadomiony o sposobie i organie właściwym do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wpłacenia wpisu od skargi.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji, przywrócenie terminu skarżącemu do uiszczenia wpisu od skargi oraz zasądzenie kosztów według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
W świetle art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:
- 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
- 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Podkreślić przy tym trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. (a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak), to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej, a upoważniony jest do oceny zaskarżonego orzeczenia wyłącznie w granicach przedstawionych we wniesionej skardze kasacyjnej.
Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Cytowany przepis został wskazany jako podstawa prawna odrzucenia przez Sąd I instancji wniesionej przez skarżącego skargi. Wbrew więc twierdzeniom skargi kasacyjnej, skarga nie została w niniejszej sprawie oddalona (art. 151 p.p.s.a.), bowiem wyrok w tym przedmiocie mógłby zostać wydany wyłącznie po skutecznym wniesieniu skargi, co w niniejszej sprawie wiązało się z koniecznością uiszczenia wpisu sądowego.
Stąd też brak było podstaw do stwierdzenia, że Sąd I instancji naruszył art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. stanowiący przesłankę uchylenia zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w przypadku stwierdzenia, że organy dopuściły się innego niż dające podstawę do wznowienia postępowania naruszenia przepisy postępowania, jeżeli naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przepis ten nie był i nie mógł być stosowany przez Sąd I instancji na tym etapie postępowania.
Mając powyższe na uwadze i na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.