Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 7 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Gd 423/07, po rozpoznaniu skargi D. i P. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Gdańsku z dnia [...] sierpnia 2007 r. w przedmiocie natężenia hałasu – uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję oraz rozstrzygnął o kosztach. Zaskarżoną decyzją Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Gdańsku utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Pucku z dnia [...] lipca 2007 r. uchylającą decyzję tego organu nakazującą wyciszenie hałasu w hali produkcji musztardy "[...]" Sp. z o.o. w Pucku oraz umorzył postępowanie administracyjne. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga D. i P. K. zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu przedmiot postępowania, tj. zapewnienie ochrony zdrowia ludzi przed szkodliwym wpływem ponadnormatywnego hałasu znajduje się w zbiorze spraw należących do zakresu zadań i kompetencji Państwowej Inspekcji Sanitarnej, mimo iż wymagania w zakresie ochrony przed hałasem i drganiami w odniesieniu do budynków określone zostały w § 323-327 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 ze zm.), zaś organem uprawnionym do wydania stosownej decyzji, w świetle art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jedn.
Dz. U. z 2006 r. Nr 122, poz. 851 ze zm.) jest państwowy powiatowy inspektor sanitarny. Sąd stwierdził, że organ związany treścią art. 7 i 77 § 1 k.p.a., zapominając całkowicie o przedmiocie prowadzonej sprawy oraz istocie postępowania wznowieniowego określonej w art. 149 § 2 k.p.a. umorzył postępowanie powołując się na wnioski o charakterze stricte budowlanym wynikające z orzeczenia technicznego przedstawionego przez jedną ze stron oraz odwołanie się do sprawiedliwości społecznej i słusznego interesu strony. Tym samym ani nie ocenił w sposób prawidłowy przyczyn wznowienia, ani nie odniósł się w sposób prawidłowy do istoty sprawy. Powołując się zaś na okoliczności w sposób bezpośredni nie rzutujące na rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej usankcjonowano stan, w którym stwierdzony w toku kontroli hałas ponadnormatywny dalej występuje wywołując negatywne skutki dla skarżących.
Sąd uznał również, że podstawa materialna wydanej decyzji została sformułowana w sposób nieprawidłowy. W ocenie Sądu organ odwoławczy również dopuścił się naruszenia prawa, bowiem nie wskazał błędów organu I instancji i utrzymał jego decyzję w mocy. Sąd I instancji wobec stwierdzonych uchybień na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzające ją rozstrzygnięcie organu I instancji.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w Pucku, reprezentowana przez radcę prawnego M. D., wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe jego zastosowanie. W skardze kasacyjnej podniesiono, że w ocenie Sądu organ I instancji niezasadnie powołuje się na aspekt budowlany sprawy. Wnoszący skargę kasacyjną stanowisko to uznał za błędne albowiem ponadnormatywne oddziaływanie hałasu z hali produkcyjnej na Skarżących nie jest zawinione przez Stronę zainteresowaną a bezspornie wina leży po stronie Skarżących z racji niezgodnego z prawem posadowienia ściany rozbudowanego domu na ścianie [...]. W końcowym zdaniu skargi kasacyjnej wskazuje się, że "z tych względów uznać należy, że wniosek o oddalenie skargi jest zasadny".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu tylko nieważność postępowania wg przesłanek z art. 183 § 2 p.p.s.a., których nie stwierdzono w niniejszym postępowaniu. Sąd ten jest związany zarzutami skargi kasacyjnej, co oznacza, iż zakres rozpoznawania sprawy wyznacza sama strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być oparta na następujących podstawach:
- 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,
- 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej wymaga prawidłowego ich określenia w samej skardze kasacyjnej. Stwarza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym zdaniem skarżącego uchybił sąd, uzasadnienia ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego wskazania dodatkowo, że ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kasacja nieodpowiadająca tym wymogom, pozbawiona konstytuujących ją elementów treściowych uniemożliwia Sądowi ocenę zasadności skargi kasacyjnej, a tym samym wyklucza możliwość kontroli zaskarżonego wyroku.
To z tej przyczyny, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia z mocy art. 175 § 1-3 p.p.s.a. wprowadzono przymus adwokacko-radcowski, by zapewnić jej sporządzenie zgodnie z ww. wymogami prawnymi. Z brzmienia art. 176 p.p.s.a. wynika, że autor skargi kasacyjnej ma przytoczyć podstawy kasacyjne i uzasadnić je. Nie może ograniczyć się do powtórzenia treści przepisu art. 174 p.p.s.a.
Konieczne jest uzasadnienie podnoszonej podstawy prawnej skargi kasacyjnej przez wskazanie, które przepisy ustawy (oznaczone nr artykułu, paragrafu i ustępu) zostały naruszone, na czym to naruszenie polega oraz jaki mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej ograniczył się tylko do stwierdzenia, że zaskarża wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w całości i zarzuca wyrokowi naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe jego zastosowanie.
Autor skargi kasacyjnej, mimo iż jest profesjonalnym prawnikiem (r. pr.) nie wskazał żadnych przepisów prawa materialnego, których naruszenie przez niewłaściwe zastosowanie zarzuca Sądowi, jak również nie uzasadnił na czym to naruszenie ma polegać. Uzasadnienie skargi kasacyjnej sprowadza się do przytoczenia przebiegu zdarzeń faktycznych w sprawie oraz zaprezentowania stanowiska rzeczoznawcy zajętego w orzeczeniu technicznym co do przyczyn emisji ponadnormatywnego hałasu przez spółkę z o.o. [...]".
Skarżąca wnosiła o uchylenie wyroku w całości na wstępie skargi kasacyjnej, a na jej zakończenie wnosiła o "oddalenie skargi".
Tak sprecyzowana skarga kasacyjna przez jej autora radcę prawnego nie odpowiada podstawowym wymogom ustawowym – wskazanych przepisów prawnych. Nie wskazano w niej bowiem ani podstaw prawnych art. 174 p.p.s.a., ani też przepisów prawa, które miałyby zostać naruszone przez Sąd pierwszej instancji, jak również nie uzasadniono tych zarzutów. Stanowi to naruszenie art. 176 p.p.s.a.
Brak wskazania podstaw kasacyjnych i przepisów naruszonych, zważywszy na fakt związania Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzutami skargi kasacyjnej nie pozwala temu sądowi na dokonanie kontroli zaskarżonego wyroku i oceny słuszności skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny, jako sąd kasacyjny nie jest uprawniony do samodzielnego konkretyzowania zarzutów skargi kasacyjnej.
Wadliwie sformułowana skarga kasacyjna wykluczająca jej rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 i 180 p.p.s.a.