Uzasadnienie
Wyrokiem z 29 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę J.S. (dalej jako “skarżący") na decyzję Wojewody Lubelskiego z [...] maja 2013 r. w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego.
Skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Pismem z 19 czerwca 2015 r. skarżący cofnął skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") strona może cofnąć skargę kasacyjną. Cofnięcie skargi kasacyjnej wiąże Naczelny Sąd Administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny uzna cofnięcie skargi kasacyjnej za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie brak jest podstaw, żeby uznać cofnięcie skargi kasacyjnej za niedopuszczalne.
Z tych względów i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, bowiem wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a. Stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013, poz. 490), pełnomocnik powinien złożyć wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie.