Uzasadnienie
II OSK 536/09 U z a s a d n i e n i e
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Kr 884/08 po rozpoznaniu skargi S. Sp. z o.o. w K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2008 r. uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego w K. Powiat G. z dnia [...] marca 2007 r. o umorzeniu postępowania w sprawie nieprawidłowości podczas realizacji budynku przy ul. P. [...] w K. i przekazującą sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji - oddalił skargę.
W uzasadnieniu wyroku podano, że postępowanie administracyjne zostało wszczęte na wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej ul. P. [...]. Organ pierwszej instancji stwierdził, że przedmiotowy budynek składa się z dwóch odrębnych części dla których były wydane odrębne decyzje o pozwoleniu na budowę, zaś inwestorem obu części była Spółdzielnia Mieszkaniowa S. Sp. z o. o. Dla obu części zostały wydane decyzje o pozwoleniu na użytkowanie. Na wniosek Wspólnoty Mieszkaniowej postanowieniem zostało wszczęte postępowanie wznowieniowe w sprawie pozwolenia na użytkowanie, które następnie zostało zawieszone postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007 r. Taki stan rzeczy organ I instancji ocenił jako zaistnienie bezprzedmiotowości postępowania z wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej w sprawie "nieprawidłowości w realizacji budynku". Odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji złożyła Wspólnota Mieszkaniowa zarzucając nie przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w wystarczający sposób, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa użytkowania budynku.
Organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana pomimo braku zgromadzenia materiału dowodowego, a w szczególności nie przeprowadzenia kontroli, o którą wnosiła Wspólnota Mieszkaniowa. Zostały naruszone artykuły 7 i 77 oraz art. 107 kpa, bowiem nie zbadano, czy i jakie czynności należało podjąć, aby wyeliminować nieprawidłowości - np. ewentualne odstępstwa dokonane podczas realizacji inwestycji. Ma więc zastosowanie art. 138 § 2 kpa.
W skardze od powyższej decyzji zarzuca się nie przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w koniecznym zakresie przez organ odwoławczy, lecz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarga nie jest zasadna, bowiem słusznie organ odwoławczy stwierdzając, że w znacznej części postępowanie wyjaśniające nie zostało przeprowadzone przez organ pierwszej instancji, powinien był skorzystać z art. 138 § 2 kpa, uchylić zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji i sprawę przekazać temu organowi do ponownego rozpatrzenia, zgodnie z regulacją tego przepisu, który nie daje organowi odwoławczemu prawa do przeprowadzenia postępowania dowodowego /wyjaśniającego/ w całości lub w znacznej części.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła S. sp. z o.o. w K. reprezentowana przez radcę prawnego, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa poprzez nieuwzględnienie w zaskarżonej decyzji naruszenia art. 138 § 2 kpa. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wywodzi się, że organ odwoławczy w razie wątpliwości powinien skorzystać z możliwości, jakie daje art. 136 kpa, a nie powinien stosować art. 138 § 2 kpa.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Trzeba przyznać rację Sądowi pierwszej instancji, który podzielił zasadność rozstrzygnięcia sprawy decyzją organu odwoławczego wydaną na podstawie art. 138 § 2 kpa, skoro organ pierwszej instancji uznał sprawę przez ten organ prowadzoną za bezprzedmiotową /art. 105 kpa/ bez wnikliwego jej wyjaśnienia, pomimo, iż ze wskazanych w uzasadnieniu wyroku względów, jest ona szczególnie zawiła i wymaga dokładnego zbadania tak pod względem aktualnego etapu prowadzenia inwestycji jak i ze względów zastosowania odpowiedniej procedury /przepisów prawa formalnego/. Zarzut naruszenia art. 136 kpa przez organ odwoławczy nie jest słuszny, gdyż przepis ten odnosi się tylko do sytuacji, gdy w sprawie konieczne jest przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie /przez organ drugiej instancji lub na zlecenie tego organu - przez organ pierwszej instancji/, nie może być natomiast stosowany wówczas, gdy sprawa musi być całościowo lub w znacznej części wyjaśniona.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 184 ppsa.