Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2009 roku, sygn. akt VII SA/Wa 1830/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 roku, nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki tablicy reklamowej. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarga została nieprawidłowo opłacona przez profesjonalnego pełnomocnika. Wniesioną przez skarżącego skargę, której przedmiot stanowi decyzja nakazująca rozbiórkę tablic reklamowych, traktować należy jako skargę z zakresu budownictwa i architektury. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wniesiona skarga podlega wpisowi stałemu w wysokości 500 złotych.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik uiścił wpis od skargi w wysokości 200 złotych, a więc w niepełnej kwocie wynikającej z przepisów prawa. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 157, poz. 1270 ze zm.) Sad I instancji odrzucił skargę.
Na powyższe postanowienie pełnomocnik [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniósł skargę kasacyjną, w której zarzucił Sądowi naruszenie prawa materialnego, tj. § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi poprzez przyjęcie, że przepis ten ma zastosowanie w odniesieniu do skargi złożonej przez skarżącą, a tym samym niezastosowanie § 2 ust. 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia, naruszenia art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej przez naruszenia prawa skarżącej do sądu oraz naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, tj. art. 221 polegające na przyjęciu, że wniesiona skarga została nienależycie opłacona.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga dotyczyła wyłącznie uzasadnienia decyzji organu II instancji odnośnie zalegalizowania instalacji nośnika reklamowego dokonanej przez skarżącego.
Pełnomocnik skarżącej wskazał, że przed Wojewódzki Sądem Administracyjnym w Krakowie toczyła się sprawa sygn. akt II SA/Kr 731/07, w której zaskarżone zostało do Sadu wyłącznie uzasadnienie decyzji. W sprawie tej uiszczony został w[pis w kwocie 200 złotych i czynność ta nie została zakwestionowana przez Sąd. W związku z powyższym, pełnomocnik skarżącej miał prawo uznać, iż wpis stały przy tego rodzaju sprawach wynosi 200 złotych - "zgodnie z § 2 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Zdaniem skarżącego, niedopuszczalne jest aby w przypadku dwóch spraw o tożsamych zakresach dwa różne Wojewódzkie Sądy Administracyjne w odmienny sposób interpretowały przepisy regulujące wysokość i zasady pobierania wpisów. Szczególnie, gdy stosownie do art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pisma wnoszone przez adwokata i radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpatrzenia lub odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty.
Pełnomocnik skarżącej podniósł ponadto, że działania Sądu I instancji naruszają art. 45 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej regulujący prawo do sądu, a w szczególności naruszają prawo do odpowiedniego ukształtowania procedury sądowej i prawo do wyroku sądowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uzasadnienie decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2008 roku, nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki tablicy reklamowej. Stosownie do art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks Postępowania Administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) uzasadnienie stanowi integralny element wydanej decyzji. Ponieważ uzasadnienie nie może istnieć w obrocie prawnym bez decyzji, nie jest możliwe traktowanie go jako odrębnego aktu lub czynności, a jedynie jako część decyzji wydanej w danego rodzaju sprawie.
W związku z powyższym wpis w przypadku skargi na uzasadnienia decyzji powinien zostać uiszczony zgodnie z przepisami określającymi wysokość wpisu w sprawach ze skargi na decyzję. Błędne jest stanowisko pełnomocnika skarżącej, że w przypadku skargi na uzasadnienie decyzji, wpis powinien zostać uiszczony w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami, czyli przepis regulujący wpis w sprawach ze skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W niniejszej sprawie zaskarżona została decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana w przedmiocie nakazu rozbiórki tablicy reklamowej. Należy zauważyć, że sprawa dotycząca rozbiórki obiektu jest niewątpliwie sprawą z zakresu budownictwa. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stały od skargi w sprawach z zakresu budownictwa i architektury wynosi 500 złotych.
Wnosząc w imieniu skarżącej skargę, jej pełnomocnik - będący radcą prawnym - winien uiścić w tej sytuacji wpis w kwocie 500 złotych. Uiszczenie wpisu stałego przez adwokata lub radcę prawnego w wysokości mniejszej niż należna powoduje, że wniesiona przez niego skarga kasacyjna nie jest należycie opłacona, co obliguje Sąd do jej odrzucenia bez wezwania do uiszczenia opłaty (por. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LewisNexis, Warszawa 2006 r., s. 469). Za słuszne, wobec powyższego, należy uznać stanowisko Sądu I instancji, który odrzucił skargę w przedmiotowej sprawie.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sad Administracyjny na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.