Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 31 stycznia 2005 r., sygn. akt II SA/Wr 205/04 odrzucił skargę P. G. z tego powodu, że skarżący mimo wezwania nie uiścił należnego wpisu.
W skardze kasacyjnej wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego P. G., reprezentowany przez radcę prawnego T. G., wniósł o uchylenie powyższego postanowienia, zarzucając mu naruszenie art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż zgodnie z tym przepisem sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Tymczasem w wezwaniu, doręczonym skarżącemu w dniu 23 grudnia 2004 r. Sąd nie poinformował skarżącego w sposób należyty o sposobie uiszczenia wpisu sądowego. W punkcie 3 pouczenia wskazane zostało jedynie, iż należna opłata nie może być uiszczona w znakach opłaty skarbowej. Pouczenie to nie zawierało jednak wskazówki, że wpisu nie można opłacić w znakach opłaty sądowej.
Tymczasem skarżący, mając przeświadczenie, iż przedmiotową opłatę można uiścić właśnie w znakach opłaty sądowej okleił nimi swoje pismo. Ostatecznie pismo to nie zostało złożone w biurze podawczym sądu, gdyż skarżący uzyskał tam informację, że sposób uiszczenia przez niego wpisu jest niewłaściwy. Miało to miejsce ostatniego dnia terminu do uzupełnienia braku skargi skargi, czyli 30 grudnia 2004 r. Skarżący nie posiadał środków finansowych na dokonanie przelewu w kwocie 500 zł na rachunek bankowy Sądu, ponieważ całą wygospodarowaną kwotę przeznaczył na zakup znaków opłaty sądowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie jest zasadna.
Co prawda słuszne jest stwierdzenie skarżącego, iż pouczenie dołączone do wezwania do uiszczenia wpisu zawierało jedynie informację o niedopuszczalności dokonania wpisu za pomocą znaków opłaty skarbowej, jednak sposób sformułowania wezwania nie mógł pozostawić wątpliwości co do właściwego sposobu wniesienia wpisu. W wezwaniu tym wyraźnie wskazano, iż wpis może być dokonany jedynie w kasie lub na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, co jednoznacznie wskazywało na fakt, iż wpis ten winien być uiszczony w gotówce, jak wymaga tego art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Nie można zatem podzielić zarzutu naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny przepisu art. 6 tej ustawy, ponieważ Sąd dopełnił obowiązku właściwego poinformowania strony co do dokonania czynności procesowej jaką było wniesienie należnego wpisu od skargi. Dlatego też zaskarżone postanowienie uznać trzeba za wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.