Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. S. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] sierpnia 2008 r. w przedmiocie pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru oraz orzekł o zwrocie skarżącemu wpisu w kwocie 200 zł.
W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd wskazał, iż wezwaniem z dnia 5 listopada 2008 r. skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia.
Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 listopada 2008 r., a więc termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 19 listopada 2008 r. W związku z nieuzupełnieniem przez skarżącego braków formalnych skargi poprzez przedłożenie jej odpisu, skargę przez niego wniesioną Sąd odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. oraz orzekł o zwrocie skarżącemu wpisu od skargi na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 lit. a p.p.s.a.
Skargę kasacyjną od tego postanowienia wniósł W. S., zarzucając Sądowi I instancji naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie odrzucenie skargi z powołaniem się na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi poprzez przedłożenie jej odpisu.
Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w pkt 1.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący podniósł, iż w kopercie zaadresowanej do niego znajdowało się wyłącznie zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Nie było w niej natomiast jakiegokolwiek innego pisma, a mianowicie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, na które powołał się Sąd w uzasadnieniu orzeczenia. Skarżący wskazał, iż po otrzymaniu przesyłki z Sądu zastosował się do zarządzenia, uiszczając kwotę 200 zł tytułem wpisu od skargi. W przypadku otrzymania jakiegokolwiek innego wezwania zastosowałby się do niego, zwłaszcza, gdyby miało ono wzywać jedynie do przedłożenia odpisu skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż w wypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek nie zachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego w terminie braków formalnych skargi wprowadza sankcję w postaci jej odrzucenia.
W niniejszej sprawie skarżący podnosi w skardze kasacyjnej, iż w skierowanej do niego przesyłce z Sądu znajdowało się jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Twierdzi on również stanowczo, że nie otrzymał wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisu. Z akt sprawy (zwrotne poświadczenie odbioru - k.19) wynika, iż skarżącemu zostały wysłane łącznie odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 listopada 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu (k.15) oraz wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisu (k.16).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w przypadku, gdy oba te wezwania były sporządzone na oddzielnych drukach nie można wykluczyć sytuacji, że jeden z tych druków omyłkowo nie został włożony przez pracownika sekretariatu do koperty adresowanej do skarżącego i skarżący jednego z wezwań nie otrzymał. Prawdziwość twierdzeń skarżącego potwierdza fakt, iż z obowiązku uiszczenia wpisu od skargi wywiązał się on w ustawowym terminie.
W związku z tym, że w sprawie tej istnieją wątpliwości co do tego, czy W. S. faktycznie otrzymał wezwanie do nadesłania odpisu skargi, odrzucenie jej wobec nienadesłania przez skarżącego jednego odpisu skargi stanowiłoby nieuzasadnione ograniczenie konstytucyjnie gwarantowanego mu prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP).
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, będąc związany granicami skargi kasacyjnej, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. uchylił pkt 1 zaskarżonego postanowienia.