Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 7 grudnia 2022 r., sygn. akt VII SA/Wa 1789/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na zaskarżoną decyzję Ministra Rozwoju i Technologii w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej.
Od ww. wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną, w której zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". W uzasadnieniu wniosku wskazano, że przedmiotowa inwestycja jest realizowana. W ocenie skarżącego, realizacja inwestycji zagraża stuletniemu budynkowi; zaś niecelowa jest realizacja przedmiotowej inwestycji w sytuacji ewentualnego uwzględnienia skargi przez Sąd Administracyjny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie podlega uwzględnieniu.
W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07). W związku z treścią art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) w okolicznościach tej sprawy ww. uchwała pozostaje aktualna, ponieważ nie zaistniały w tej sprawie skutki prawne, o jakich mowa w art. 61 § 6 p.p.s.a. (dotychczas nie doszło do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – Sąd I instancji postanowieniem z dnia 11 października 2022 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji).
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.
W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został zaś oparty na argumentacji, która wskazuje na możliwe zniszczenie stuletniego budynku w wyniku realizacji przedmiotowej inwestycji oraz wpływ wyroku ewentualnie uwzględniającego skargę na legalność inwestycji, która jest aktualnie realizowana.
Po pierwsze, z reguły realizacja inwestycji w pobliżu innych obiektów budowlanych (np. budynku) niesie ze sobą określone zagrożenie, co jest normalnym następstwem prowadzenia procesu budowlanego. Jednak dla wykazania zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, tego rodzaju argumentacja nie jest wystarczająca, ponieważ nie wynikają z niej żadne konkrety, które wskazywałyby, że wykonanie przedmiotowej inwestycji niesie ze sobą konkretne zagrożenia o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Poza tym wbrew twierdzeniom strony skarżącej nie wystarczy samo uprawdopodobnienie zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., ponieważ wymagane jest wykazanie ich zaistnienia. Przepis ten nie odnosi się bowiem do uprawdopodobnienia, lecz wymaga wykazania, że zachodzi określone w tym przepisie niebezpieczeństwo. Skorzystanie z uprawnienia jakie daje stronie skarżącej art. 61 § 3 p.p.s.a. wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku przez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania postanowienia.
Strona skarżąca nie wykazała, że w niniejszej sprawie zachodzi stosowne niebezpieczeństwo. Po drugie, realizacja inwestycji w przypadku zaskarżenia decyzji do Sądu Administracyjnego i ewentualny wpływ wyroku na legalność inwestycji stanowi określone ryzyko, ale po stronie inwestora, a nie – skarżącego. A zatem argumentacja wniosku odwołująca się przyszłych niepewnych losów postępowania sądowoadministracyjnego nie stanowi podstawy do stwierdzenia, że po stronie skarżącego miałyby zaistnieć przesłanki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Po trzecie, w ogólności mając na względzie interes społeczny i gospodarczy jaki wynika z istoty realizacji dróg publicznych przy zagwarantowaniu przez ustawodawcę prawa do odszkodowania za ingerencję w prawo własności, należy stwierdzić, że kolizja interesu indywidualnego z interesem społecznym, co ma miejsce w niniejszej sprawie, nie może przesądzać o pozytywnym rozstrzygnięciu wniosku skarżącego, a tym samym prowadzić do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.