Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 1481/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej ul. O. [...] w Warszawie na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2008 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła Wspólnota Mieszkaniowa ul. O. [...] w Warszawie, reprezentowana przez adwokata A. R. Decyzją z dnia [...] 2009 r., znak: [...] Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję własną nr [...] z dnia [...] 2008 r., znak: [...] oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. st. W. nr [...] z dnia [...] 2007 r., znak: [...]
W piśmie procesowym z dnia 26 stycznia 2010 r. pełnomocnik skarżącej Wspólnoty adwokat A. R. cofnął wniesioną skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 (zdanie pierwsze i drugie) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Przepis ten z mocy art. 193 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej. A zatem cofnięcie skargi kasacyjnej ("brak" skargi kasacyjnej) wiąże Naczelny Sąd Administracyjny.
Z tych względów następstwem procesowym cofnięcia skargi kasacyjnej jest umorzenie przez Sąd postępowania kasacyjnego. W związku z tym, iż Wspólnota Mieszkaniowa O. [...] w Warszawie cofnęła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2008 r. postępowanie kasacyjne podlega umorzeniu.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. [...] 1 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak punkcie pierwszym postanowienia.
O zwrocie połowy wpisu od skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.