Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 września 2013 r., sygn. akt VII Sa/Wa 1381/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił jako spóźnioną skargę B.W. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zaskarżona uchwała została doręczona skarżącemu w dniu 28 lutego 2013 r. W dniu 28 maja 2013 r. (data stempla pocztowego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga na powyższą uchwałę. Pismem z dnia 3 czerwca 2013 r. skarga została przekazana do organu. Zaś w dniu 24 czerwca 2013 r. organ przekazał skargę wraz z odpowiedzią właściwemu do jej rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Sąd podkreślił, że zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zatem skoro uchwała została doręczona skarżącemu w dniu 28 lutego 2013 r., to termin do wniesienia skargi upływał w dniu 2 kwietnia 2013 r. Zarówno data wniesienia skargi do niewłaściwego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie – 28 maja 2013 r., jak i przesłania skargi przez organ Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, którą uznać należy za właściwą datę wniesienia skargi od uchwały – 24 czerwca 2013 r., oznaczają że skarżący znacznie przekroczył ustawowo określony termin do dokonania czynności procesowej jaką jest wniesienia skargi.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł B.W. domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W skardze kasacyjnej zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 85 § 1 pkt 2 w związku z art. 133 § 1, art. 134 i art. 166 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi, w sytuacji gdy zaskarżona uchwała nie zawierała pouczenia o możliwości i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Brak takiego pouczenia wprowadził skarżącego w błąd jakoby od zaskarżonej uchwały nie przysługiwał żaden środek zaskarżenia. W konsekwencji uznać należy, zdaniem skarżącego, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę między innymi w sytuacji, gdy sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego lub wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie zaś z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jest uchwała Prezydium Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych w przedmiocie zawieszenia prawa wykonywania zawodu pielęgniarza. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz.U. Nr 174, poz. 1039 ze zm.) od uchwały wydanej w tym zakresie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Przepis art. 27 cytowanej ustawy zawiera bowiem jedynie określenie trybu odwoławczego od uchwały okręgowej rady pielęgniarek do Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych.
Również przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 26 września 2012 r. w sprawie składu komisji, trybu orzekania o niezdolności do wykonywania zawodu pielęgniarki lub położnej oraz szczegółowego sposobu i trybu postępowania w sprawach zawieszania prawa wykonywania zawodu albo ograniczenia wykonywania określonych czynności zawodowych (Dz.U. z 2012 r., poz. 1106), do których to przepisów odnosi się także skarżący kasacyjnie, nie przewidują trybu zaskarżenia takiej uchwały. Bezdyskusyjnie, zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 8 tego rozporządzenia, uchwała okręgowej rady pielęgniarek i położonych o zawieszeniu prawa wykonywania zawodów musi zawierać pouczenie o trybie i terminie odwołania. Jednakże, stosownie do § 11 ust. 4 rozporządzenia, powołany wyżej przepis stosuje się do uchwał Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych odpowiednio. Skoro ustawodawca nie przewidział możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, uchwała ta nie musiała takiego pouczenia zawierać.
Ponadto w związku z brakiem ustanowienia w ustawie o zawodach pielęgniarki i położnej sądowej kontroli uchwały w zakresie zawieszenia prawa wykonywania zawodu skargę na taką uchwałę należało odrzucić jako sprawę nie należącą do właściwości sądów administracyjnych, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uznać zatem należało za odpowiadające prawu, pomimo błędnego uzasadnienia.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.