Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 21 grudnia 2007 r. sygn. akt II SA/Kr 419/07 po rozpatrzeniu skargi J. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lutego 2007 r. utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Wadowic z dnia [...] stycznia 2007 r. o podjęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia warunków zabudowy w związku z rozstrzygnięciem postanowieniem zażalenia od postanowienia wydanego w trybie art. 106 kpa w sprawie uzgodnienia projektu tej decyzji, do czasu wydania którego to postanowienia postępowanie było zawieszone - oddalił skargę.
W uzasadnieniu wyroku, w związku ze skargą J. F. na postanowienie o pojęciu na podstawie art. 97 (2 kpa zawieszonego uprzednio postępowania z uwagi na ustanie przyczyny zawieszenia, Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarga nie jest zasadna. Stosownie bowiem do art. 97 (2 kpa organ właściwy w sprawie podejmuje zawieszone postępowanie, gdy ustąpiły przyczyny zawieszenia. W ocenie Sądu ustała przyczyna zawieszenia, gdyż Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. rozpoznało zażalenie skarżącego, utrzymując w mocy postanowienie organu pierwszej instancji, to jest Starosty Wadowickiego z dnia [...] sierpnia 2006 r. pozytywnie uzgadniające warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Oznacza to, że została wyczerpana przesłanka z art. 97 (2 kpa, co powoduje, iż postępowanie powinno być podjęte z urzędu w celu dalszego rozpatrzenia sprawy. Podnoszona przez skarżącego kwestia odpowiedniego dojazdu do przedmiotowej inwestycji nie należała do uzgodnienia z art. 106 kpa, bowiem dotyczyło ono takiej kwestii, czy inwestycja nie spowoduje strat dla rolnictwa w świetle ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych z dnia 3 lutego 1995 r. /Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 ze zm./.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł J. F. reprezentowany przez adwokata, zarzucając:
1/ naruszenie art. 97 (2 kpa w zw. z art. 133 (1 ppsa przez niesłuszne uznanie, że należało podjąć zawieszone postępowanie, podczas gdy było przeciwnie, zaś uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, 2/ naruszenie art. 106 kpa w zw. z art. 97 (2 kpa oraz art. 133 (1 ppsa, poprzez sankcjonowanie podjęcia postępowania, podczas gdy nie dokonano uzgodnienia w zakresie ustalenia, czy do przedmiotowej budowy istnieje odpowiedni dojazd, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podnosi się, że zostało wydane pozytywne uzgodnienie w trybie art. 106 kpa pomimo nie rozważenia, czy do przedmiotowej inwestycji istnieje odpowiedni dojazd od drogi publicznej. Tę kwestię strona uznaje jako zasadnicze zagadnienie prawny, której nie rozważono w sprawie administracyjnej oraz w zaskarżonym wyroku akceptując wadliwie przedwczesne podjęcie postępowania administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.
W niniejszej sprawie nie jest sporne, co potwierdził Sąd pierwszej instancji, że postępowanie administracyjne zostało zawieszone do czasu rozstrzygnięcia zażalenia wniesionego od postanowienia wydanego w trybie art. 106 kpa. Rozstrzygnięcie sprawy z tego zażalenia niewątpliwie powoduje zaistnienie takiej okoliczności, iż odpadła przyczyna zawieszenia postępowania, co skutkuje wydaniem postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania. Podnoszone natomiast w skardze kasacyjnej okoliczności, które wiążą się z kwestionowaniem przez skarżącego stanowiska organu współdziałającego w sprawie a następnie organu rozpatrującego zażalenie od postanowienia wydanego w pierwszej instancji w trybie art. 106 kpa, nie mają znaczenia w kwestii prawidłowości orzeczenia o podjęciu zawieszonego postępowania. Strona niezadowolona z orzeczenia organu odwoławczego ma bowiem możliwość zaskarżenia go do sądu administracyjnego, nie może natomiast skutecznie kwestionować merytorycznych treści tego orzeczenia w postanowieniu w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku z mocy art. 184 ppsa.