Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. Ś. i J. P. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w dniu 1 sierpnia 2014 r. każdy ze skarżących wraz ze skargą uiścił wpis od skargi w kwocie 100 zł. Zarządzeniem Przewodniczącego wezwano każdego ze skarżących, reprezentowanych przez pełnomocnika, do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego w kwocie po 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 19 września 2014 r.
W piśmie z dnia 26 września 2014 r. pełnomocnik skarżących poinformował, że każde ze skarżących uiściło opłatę sądową w wysokości po 100 zł, na dowód czego dołączył potwierdzenia dokonania przelewów datowane na 1 sierpnia 2014 r. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Sądu, ustalono, że uzupełniający wpis sądowy nie został uiszczony.
W powyższych okolicznościach Sąd odrzucił skargę powołując się na art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
W skardze kasacyjnej wniesionej od powyższego postanowienia pełnomocnik skarżących zarzucił naruszenie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz art. 167 w zw. z art. 163 § 2 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia opłaty pomimo, że nie było podstawy do jej odrzucenia, gdyż:
- - zarządzenia Przewodniczącego zostały sformułowane w sposób nieprawidłowy, gdyż nie były one wyraźne, jasne i jednoznacznie sformułowane, a ich treść nie była doprecyzowana w taki sposób, by strony nie miały wątpliwości co do zakresu wezwania;
- - zarządzenia Przewodniczącego nie zostały uzasadnione, pomimo istnienia takiego obowiązku wynikającego z powołanych przepisów ustawy procesowej.
Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji celem doręczenia skarżącym właściwie sporządzonych zarządzeń wzywających do uzupełnienia brakującej części opłaty.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Stwierdzić trzeba, że podniesione przez pełnomocnika skarżących zarzuty naruszenia art. 220 § 1 i § 3 oraz art. 163 § 2 i art. 167 p.p.s.a. są chybione.
Jak wynika z art. 220 § 3 w związku z art. 220 § 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli mimo wezwania nie zostanie uiszczony od niej należy wpis w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. Z akt sprawy wynika, że każdy ze skarżących, wnosząc skargę na postanowienie wydane w trybie stwierdzenia nieważności decyzji, uiścił wpis od skargi w kwocie po 100 zł, zamiast po 200 zł. Wskazać bowiem trzeba, że stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis sądowy w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy wynosi 200 zł. Zasadnie zatem Przewodniczący zarządzeniem z dnia 5 września 2014 r. wezwał każdego ze skarżących, reprezentowanych przez tego samego pełnomocnika do uzupełnienia wpisu od skargi.
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 19 września 2014 r. W wyznaczonym 7-dniowym terminie skarżący nie uiścili żądanej kwoty. W takich okolicznościach sprawy prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił również zarzutów skargi kasacyjnej, że zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu o kwotę 100 zł zostały sformułowane nieprawidłowo, albowiem były nieprecyzyjne i niejasne. Stwierdzić trzeba, że treść zarządzeń nie budzi żadnych wątpliwości. W zarządzeniach posłużono się jasnym sformułowaniem, że wzywa się skarżącego "do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi na postanowienie (...) w kwocie 100 zł". Wezwanie to jednoznacznie określa brakującą kwotę należnego w tej sprawie wpisu.
W wezwaniach wskazano też właściwą podstawę prawną, a także konsekwencje nieuiszczenia wpisu w terminie. Zarządzenia te nie wymagały dalszego doprecyzowania. Trudno zatem przyjąć, by fachowy pełnomocnik, do którego skierowane zostały zarządzenia został wprowadzony w błąd sformułowaniem tytułu zarządzeń.
Uznając za nieuzasadniony zarzut naruszenia art. 163 § 2 i art. 167 p.p.s.a. stwierdzić trzeba, że użyty w art. 167 p.p.s.a. zapis o odpowiednim stosowaniu należy rozumieć w ten sposób, że stosowanie przepisów Rozdziału 10. "Orzeczenia sądowe" do zarządzeń przewodniczącego odbywa się z koniecznymi modyfikacjami, nie wykluczając możliwości wyłączenia stosowania, np. ze względu na szczególny charakter danej instytucji procesowej lub odmienne regulacje szczegółowe. Z uwagi na charakter zarządzeń, wymogów dotyczących uzasadnienia postanowienia nie można stosować wprost, lecz z odpowiednimi modyfikacjami. W niniejszej sprawie w zarządzeniach prawidłowo i precyzyjnie określono, o jaką kwotę należało uzupełnić wpisy, podstawę prawną zarządzeń, wskazano zaskarżoną decyzję, termin uzupełnienia wpisu, jak również konsekwencje jego nieuiszczenia w terminie. W tej sytuacji podnoszone argumenty o braku szczegółowego przestawienia w zarządzeniach okoliczności o niepełnym uiszczonym wraz ze skargą wpisie, nie mogły wpłynąć na ich prawidłowość.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.