Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 stycznia 2007 r. odrzucił skargę [A] Sp. z o.o. w W. i nakazał zwrot na rzecz skarżącego kwoty 200 zł tytułem uiszczonego wpisu. W uzasadnieniu wskazał, że pełnomocnik skarżącego wniósł skargę, naklejając na jej pierwszą stronę znaki opłaty sądowej w kwocie 200 zł. Zgodnie z art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa P.p.s.a.), opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy wojewódzkiego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.
W związku z powyższym Sąd zwrócił skarżącemu pierwszą stronę skargi wraz z naklejonymi znaczkami, pozostawiając w aktach jej kserokopię. Jednocześnie skarżący został wezwany do przedłożenia dowodu wpłaty wpisu od skargi. Z nadesłanego w odpowiedzi polecenia przelewu wynika, iż opłata została uiszczona w dniu 9 stycznia 2007 r. Zaskarżona decyzja doręczona została skarżącemu w dniu 17 października 2006 r., a zatem termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 16 listopada 2006 r. W myśl art. 221 ustawy P.p.s.a., pismo wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie jest należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeśli pismo podlega opłacie stałej. Stosownie do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.), opłata od skargi w przedmiotowej sprawie jest opłatą stałą i wynosi 200 zł. Ponieważ skargę wniósł pełnomocnik będący radcą prawnym, zaś wpis został uiszczony po terminie przysługującym do złożenia skargi, Sąd zobligowany był do jej odrzucenia.
Sąd wskazał, że § 5 ust. 2 cyt. rozporządzenia stanowił, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie po przekazaniu skargi sądowi, jednak wyrokiem z dnia 17 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05, Trybunał Konstytucyjny orzekł o jego niezgodności z art. 221 ustawy P.p.s.a. (Dz. U. Nr 45, poz. 322).
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła [A] Sp. z o.o. w W., reprezentowana przez radcę prawnego, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, jak również przyznanie kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające wpływ na wynik sprawy, tj.:
- 1) naruszenie art. 85 w związku z art. 219 § 1 ustawy P.p.s.a. oraz § 5 ust. 1 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, polegające na przyjęciu, że wpis od skargi powinien być zapłacony najpóźniej w dniu złożenia skargi w Głównym Inspektoracie Farmaceutycznym, podczas gdy powołane przepisy stanowią, iż opłatę uiszcza się przy wniesieniu pisma do sądu, a nie do organu, który wydał zaskarżoną decyzję, zaś prawidłowa zapłata wpisu wymaga podania sygnatury akt sądowych,
- 2) naruszenie art. 221 ustawy P.p.s.a., polegające na przyjęciu, że skarga nie została należycie opłacona, podczas gdy wpis został zapłacony przelewem bez wezwania oraz bez naruszenia przepisów postępowania uzasadniającego odrzucenie skargi.
Autor skargi kasacyjnej podkreślił, że obowiązek uiszczenia opłaty sądowej powstaje z chwilą wpłynięcia pisma podlegającego opłacie do sądu. Wniosek ten potwierdza brzmienie § 5 ust. 1 rozporządzenia, przewidujący konieczność podania przy uiszczeniu wpisu sygnatury sprawy, która w chwili wnoszenia pisma do organu administracji nie jest skarżącemu znana. Po powzięciu wiadomości o przekazaniu akt sądowi, pełnomocnik skarżącego ustalił sygnaturę akt sądowych i niezwłocznie dokonał zapłaty wpisu. Zapłata ta nastąpiła bez wezwania, przed dokonaniem przez Sąd formalnej kontroli skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 221 ustawy P.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty. W myśl art. 219 § 1 ustawy P.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Za dokonanie opłaty "przy wniesieniu" skargi do sądu administracyjnego uznaje się jej uiszczenie w terminie otwartym do wniesienia skargi, czyli w ciągu 30 dni od dnia doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi zaskarżonej decyzji, bez względu na dzień złożenia samej skargi. Należy przy tym podkreślić, że stosownie do art. 54 § 1 ww. ustawy, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, co oznacza, że wniesienie skargi do właściwego organu administracji jest równoznaczne z jej wniesieniem do sądu.
Jak słusznie zauważył Sąd I instancji, uchylony wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. Nr 45, poz. 322), § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowił, że wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie w sposób określony w ust. 1, po przekazaniu skargi sądowi. Przepis ten dotyczył więc skarg wnoszonych do sądu za pośrednictwem organu i przewidywał tryb postępowania zgodny z interpretacją autora skargi kasacyjnej, dostrzegając trudności w opłacaniu skarg wnoszonych za pośrednictwem organów administracji. Przepis ten został jednak uchylony z dniem 17 marca 2006 r., co oznacza, że interpretacja ta jest niezgodna z przepisem art. 221 ustawy.
W związku z powyższym uznać należy, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę [A] Sp. z o.o. we Wrocławiu, opierając się na art. 221 ustawy P.p.s.a., zaś skarga kasacyjna podlega oddaleniu na podstawie art. 184 tej ustawy.