Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę [A] Sp. z o.o. w W. na uchwałę Rady Gminy Zebrzydowice z dnia 26 sierpnia 2004 r. nr XXII/233/04 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zgodnie z art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., przed wniesieniem skargi do sądu, na akty inne niż wskazane w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., należy wezwać organ na piśmie do usunięcia naruszenia prawa. W sprawie niniejszej skarżąca [A] Sp. z o.o. w W. skierowała wezwanie do usunięcia naruszenia prawa do Wójta zamiast do Rady Gminy zatem nie może zostać uznane za skuteczne.
Ponadto Sąd wskazał, że skargę można wnieść w terminie trzydziestu dnia od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a.), tymczasem skarżąca Spółka wniosła skargę pismem z dnia 23 października 2006 r., z uchybieniem terminu, który upływał w dniu 6 października 2006 r. (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało doręczone organowi w dniu 7 sierpnia 2006 r.).
W skardze kasacyjnej od tego postanowienia zarzucono błędną wykładnię art. 53 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 19990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591), zgodnie z którym do wezwania stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym, co oznacza, że z uwagi na skomplikowany charakter sprawy jej załatwienie powinno nastąpić w terminie dwóch miesięcy od wszczęcia postępowania oraz pominięcie art. 65 § 1 kpa w zakresie wskazania organu właściwego do rozpoznania wezwania skarżącego do usunięcia naruszenia prawa.
W związku z tym wniesiono o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. W skardze kasacyjnej podniesiono, że zgodnie z art. 65 § 1 kpa organ, do którego wniesiono pismo, a jest niewłaściwy w sprawie jest zobowiązany je przekazać do organu właściwego, zatem nie można odrzucić skargi na tej podstawie. Odnośnie zarzutu wadliwej wykładni art. 53 § 2 p.p.s.a., w skardze kasacyjnej wskazano, że bieg terminu do złożenia skargi rozpoczyna się dopiero po upływie dwumiesięcznego terminu przewidzianego do rozpatrzenia sprawy, skoro stosownie do treści art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa stosuje się przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, ponieważ zaskarżone orzeczenie, choć częściowo błędnie uzasadnione, odpowiada prawu.
Należy wskazać, że w przypadku, gdy przedmiotem zaskarżenia jest uchwała rady gminy, ten organ powinien być wezwany do usunięcia naruszenia, to skierowanie takiego wezwania do wójta (burmistrza, prezydenta miasta) nie powoduje, iż wezwanie to jest prawnie bezskuteczne i może być traktowane tak jakby nie zostało wniesione. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) kieruje bieżącymi sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz (art. 31 ustawy o samorządzie gminnym). Oznacza to, że obowiązkiem wójta (burmistrza, prezydenta miasta) jest nadanie wezwaniu do usunięcia naruszenia właściwego biegu, a w przypadku gdy wezwanie dotyczy usunięcia naruszenia uchwałą rady gminy, przedstawienie tego wezwania do rozpatrzenia radzie. Z tych względów, wbrew stanowisku przyjętemu w zaskarżonym postanowieniu, należy stwierdzić, iż skarżąca spełniła wymogi wezwania do usunięcia naruszenia przed wniesieniem skargi na uchwałę rady gminy do sądu administracyjnego. Nie było więc podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a.
Nie można natomiast podzielić stanowiska skarżącego, że do załatwienia wezwania do usunięcia naruszenia mają zastosowanie przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie do przepisu art. 101 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia stosuje się jedynie przepisy o terminach załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym (art. 35 k.p.a.). W sprawie podejmowania uchwał lub zarządzeń przez organy gminy oraz wezwań do usunięcia naruszenia prawa, poza przepisami o terminach załatwiania, przepisy k.p.a. nie mają zastosowania.
Wniesienie skargi na uchwałę organu gminy, przez osobę, której interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą, jest dopuszczalne po uprzednim bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia (art. 101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym). O bezskuteczności wezwania można mówić zarówno wtedy, gdy organ nie uwzględnił wezwania (odmówił jego uwzględnienia), jak i wówczas, gdy organ nie zajął w kwestii wezwania do usunięcia naruszenia żadnego stanowiska (milczenie organu).
Ustawa o samorządzie gminnym nie określa terminu do wniesienia skargi na uchwałę rady gminy. Termin do wniesienia skargi został określony w art. 53 § 2 p.p.s.a. To, że przepis art. 102 ² ustawy o samorządzie gminnym wyłącza stosowanie art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. w sprawach, o których mowa w rozdziale 10 ustawy o samorządzie gminnym, oznacza tylko tyle, że w tych sprawach nie stosuje się wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. Uchwała rady gminy nie przestaje być jednak innym aktem, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a., a wobec tego należy do przypadków, do których odnosi się przepis art. 53 § 2 p.p.s.a..
Przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi; pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga. Stanowisko to zostało potwierdzone uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07.
Tymczasem w niniejszej sprawie skarga do sądu administracyjnego została skierowana w dniu 23 października 2006 r. - po upływie 60 dni od dnia skierowania wezwania do usunięcia naruszenia, które zostało doręczone organowi w dniu 7 sierpnia 2006 r.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.