Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 21 grudnia 2017 r. oddalił skargę M. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (dalej SKO) z dnia [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.
Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. SKO utrzymało w mocy decyzję Burmistrza J. z dnia [...] kwietnia 2014 r. ustalającą warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania budynku garażowego na budynek usługowy – warsztat ślusarski na działce nr [...] położonej w G. przy ul. J. Wyrokiem z dnia 25 marca 2015 r. sygn. akt IV SA/Po 912/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę na ww. decyzję.
Pismem z dnia [...] maja 2016 r. M. R. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji SKO z dnia [...] czerwca 2014 r.
Decyzją z dnia [...] lipca 2016 r. SKO odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r.
Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją SKO z dnia [...] sierpnia 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 7 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 837/16 uchylił decyzję SKO z dnia [...] sierpnia 2016 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] lipca 2016 r.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2017 r. SKO na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r.
Zaskarżonym postanowieniem SKO utrzymało ww. postanowienie w mocy.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. R. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] lutego 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę. Sąd podkreślił, że SKO i Sąd rozpoznając niniejszą sprawę związani byli wytycznymi zawartymi w wyroku z dnia 7 grudnia 2016 r., IV SA/Po 837/16. W wyroku tym wskazano, że niedopuszczalnym było badanie decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r. pod kątem przesłanek nieważnościowych z art. 156 k.p.a., skoro decyzja ta podlegała już kontroli sądu administracyjnego. Ponadto Sąd stwierdził, że "w takiej sytuacji organ przy nie zmienionym stanie faktycznym i prawnym winien, zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a. wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, a nie merytorycznie rozważać kwestię nieważności decyzji".
Sąd wyraźnie wskazał, iż z uwagi na fakt, że sprawa, w której wydano decyzję z dnia [...] czerwca 2014 r. była kontrolowana przez Sąd w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 25 marca 2015 r., IV SA/Po 912/14, brak jest podstaw do merytorycznego rozstrzygania wniosku o stwierdzenie nieważności. Sąd I instancji stwierdził, że SKO wydając kontrolowane obecnie postanowienie uwzględniło wytyczne zawarte w ww. wyroku i działając na podstawie art. 61 a § 1 k.p.a. odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r. Mając zatem na uwadze związanie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.) Sąd orzekł o braku podstaw do uchylania zaskarżonego postanowienia.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła M. R., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy WSA w Poznaniu do ponownego rozpoznania, a także zasądzenia kosztów postępowania. Skarżąca kasacyjnie jako podstawy skargi kasacyjnej wskazała:
- - art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a., tj. naruszenie przepisów postępowania polegające na nie przedstawieniu i wyjaśnieniu, w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku rzetelnie stanu sprawy, które to uchybienie nie tylko mogło, ale miało istotny wpływ na wynik sprawy;
- - art. 174 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a., tj. naruszenie przepisów postępowania polegające w istocie na pominięciu faktu wcześniejszego wszczęcia postępowania;
- - art. 174 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 61a § 1 k.p.a. traktowanym jako przepis prawa materialnego, tj. naruszenie prawa materialnego polegające na jego zastosowaniu i art. 105 § 1 k.p.a. traktowanym także jako przepis prawa materialnego polegające na jego niezastosowaniu w związku z nie zapoznaniem się dokładniej z sentencją i aktami sprawy oraz nie wczytanie się dokładnie i zrozumienie oceny zawartej w wyroku sygn. akt IV SA/Po 837/16 z dnia 7 grudnia 2016 r.
- - art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj. naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) oraz art. 151 p.p.s.a. polegające na nie uchyleniu zaskarżonych orzeczeń SKO w K., tj. na nie uwzględnieniu skargi pomimo tego, że orzeczenia te nie odpowiadają prawu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 p.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Granice te są wyznaczone każdorazowo wskazanymi w skardze kasacyjnej podstawami, którymi – zgodnie z art. 174 p.p.s.a. – może być: 1) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie lub 2) naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Związanie Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej polega na tym, że jest on władny badać naruszenie jedynie tych przepisów, które zostały wyraźnie wskazane przez stronę skarżącą. Ze względu na ograniczenia wynikające ze wskazanych regulacji prawnych, Naczelny Sąd Administracyjny nie może we własnym zakresie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej, uściślać ich, ani w inny sposób korygować.
Rozpoznając w tak zakreślonych granicach skargę kasacyjną wniesioną w tej sprawie należy stwierdzić, iż nie została ona oparta na usprawiedliwionych podstawach.
Decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy ma treść prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 grudnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Po 837/16. W wyroku tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu jednoznacznie stwierdził, że niniejsza sprawa winna zostać zakończona postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania. Od wyroku tego strona nie złożyła skargi kasacyjnej. Wyrok ten, zgodnie z art. 153 p.p.s.a., wiąże organy i sądy.
Z uwagi na wiążące przesądzenie prawomocnym wyrokiem, że organ winien, zgodnie z art. 61a § 1 k.p.a., wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, a nie merytorycznie rozważać kwestię nieważności decyzji, nie jest obecnie możliwe rozważanie innej możliwości zakończenia przedmiotowej sprawy. Z tego samego względu możliwości takiej nie miał również organ, jak i Sąd I instancji.
Niezależnie od powyższego Sąd I instancji trafnie wskazał, że wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia, zamiast decyzji o umorzeniu postępowania, nie miałoby wpływu na wynik sprawy, gdyż i tak nie poddano by analizie przesłanek do stwierdzenia nieważności kwestionowanej przez skarżącą kasacyjnie decyzji.
W tej sytuacji podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty nie mogły zostać uwzględnione.
Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.