Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 668/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę skargi E. L. i E. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Skarżący od powyższego wyroku wnieśli skargę kasacyjną, a w piśmie z 4 maja 2018 r. wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że uzyskanie przez inwestora ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy umożliwia uzyskanie przez niego decyzji o pozwoleniu na budowę i w rezultacie rozpoczęcie planowanej inwestycji. Istnieje zatem niebezpieczeństwo, że przed wydaniem wyroku w przedmiotowej sprawie wnioskodawca będzie mógł rozpocząć realizację inwestycji. Nawet jeżeli zaskarżona decyzja zostania uchylona przez Sąd, to proces inwestycyjny na dzień wyrokowania może znajdować się w zaawansowanym stadium. W związku z powyższym do czasu wydania wyroku zaskarżona decyzja może wywołać trudne do odwrócenia skutki w postaci zrealizowania inwestycji, która w świetle przepisów powszechnie obowiązujących nie powinna się odbyć.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm.) – dalej P.p.s.a., wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, przedmiotem ochrony tymczasowej regulowanej tym przepisem mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie.
Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, gdyż nie podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym.
Analiza wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie stwarza podstaw do przyjęcia, że strona uprawdopodobniła w nim przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zawiera argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech. W rozpatrywanej sprawie taki przypadek nie występuje.
Przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest bowiem decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2017 r. znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2017 r. znak: [...] ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy dwóch budynków jednorodzinnych dwulokalowych i jednego budynku jednorodzinnego jednolokalowego w zabudowie szeregowej, na nieruchomości położonej w[...], oznaczonej jako działka nr [...] obręb[...].
Mając zatem na uwadze, że wstrzymanie wykonania możliwe jest tylko wówczas, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne, stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja takich skutków nie wywołuje. Z istoty tego typu decyzji wynika bowiem, że ich wydanie nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Organy zaś nie mają możliwości użycia środka przymusu do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji. Decyzja o warunkach zabudowy wyznacza sposób zagospodarowania terenu nieobjętego ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, określając podstawowe parametry dotyczące zmiany zagospodarowania terenu, które podlegają dalszym szczegółowym ustaleniom poprzedzającym wydanie pozwolenia na budowę. Decyzja ta nie upoważnia zatem do rozpoczęcia prac budowlanych i - choć może stanowić podstawę do wydania pozwolenia na budowę - to sama w sobie nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.