Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 marca 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę I. i S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]. Jako podstawę odrzucenia skargi Sąd wskazał art. 58 §1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ustawą, wobec nie uzupełnienia przez stronę w wyznaczonym przez ten Sąd terminie braków formalnych w postaci nie załączenia odpowiedniej ilości odpisów skargi.
I. K. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 18 marca 2005r., w której podniosła, że odrzucona skarga spełniała wymogi pisma procesowego określone w art.. 46 § 1 ustawy, a sam brak wystarczającej ilości odpisów skargi nie może być uznany za wystarczającą przesłankę do jej odrzucenia. W skardze kasacyjnej stwierdzono także, że małż. K. są osobami w podeszłym wieku, występowali w sprawie bez pełnomocnika i wyłącznie przez niewiedzę, a po otrzymaniu wezwania z Sądu do uzupełnienia braków formalnych przez przeoczenie nie załączyli odpowiedniej ilości odpisów skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jest nieuzasadniona i nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z brzmieniem art. 47 ustawy do pisma wnoszonego w postępowaniu sądowym należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Jak wynika z akt sprawy skarżący do wnoszonej skargi nie załączyli odpowiedniej ilości odpisów, co było przyczyną wezwania do uzupełnienia tego braku formalnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w piśmie z dnia 31 grudnia 2004r. Wezwanie to zawierało pouczenie o rygorze odrzucenia skargi w przypadku jego nie wykonania w terminie 7 dni od doręczenia, które nastąpiło 10 stycznia 2005r.
Skarżący w wyznaczonym terminie odesłali do Sądu podpisaną przez siebie skargę, co również stanowiło przedmiot wezwania sądowego z dnia 31 grudnia 2004r., natomiast nie przesłali brakujących odpisów skargi.
Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w odpowiednim terminie braków formalnych, przy czym nie ma znaczenia, o który z braków formalnych chodzi. Ustawa nie różnicuje bowiem konsekwencji nie uzupełnienia braków formalnych ze względu na ich rodzaj. W takiej sytuacji argumentacja skarżących, że nie uzupełniony brak nie był na tyle ważny, by skutkować odrzuceniem skargi nie może skutkować uchyleniem zaskarżanego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza więc, że zaskarżane orzeczenie jest zgodne z przepisami prawa. Oceny tej nie może zmienić powoływana w skardze okoliczność podeszłego wieku skarżących, jako przyczyna przeoczenia wezwania sądu. Okoliczność ta mogłaby jednak zostać podniesiona we wniosku o przywrócenie terminu do przesłania odpisów, złożonego do Sadu I instancji wraz z odpisami na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 4 ustawy.
Skoro skarżąca nie wnosiła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych Sąd I instancji nie miał innej możliwości, jak odrzucić skargę na podstawie powołanych wyżej przepisów.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.