Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 22 stycznia 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. i S. M. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] października 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania zespołu pawilonów handlowych zlokalizowanych na działce nr [...] przy ul. [...] w J. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w dniu 5 stycznia 2007 r. doręczony został skarżącym odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 grudnia 2006 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie tym skarżący nie uiścili wymaganego wpisu, ani nie wnieśli zażalenia na powyższe zarządzenie. Wpis został uiszczony dopiero w dniu 16 stycznia 2007 r., co spowodowało konieczność odrzucenia skargi.
W skardze kasacyjnej od tego postanowienia zarzucono naruszenie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pomimo, że skarżący uiścili należna opłatę od skargi oraz art. 72 poprzez bezpodstawne przyjęcie, że wezwanie do uiszczenia opłaty sądowej zostało skutecznie doręczone w dniu 5 stycznia 2007 r.
Uzasadniając skargę kasacyjną podniesiono, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie określa terminu, w którym strona skarżąca jest zobowiązana uiścić opłatę od skargi – istniejąca w tym zakresie luka prawna na tle uregulowania art. 220 § 3 tej ustawy nie może być korygowana pozajęzykowymi regułami wykładni, na niekorzyść strony, która w istocie wywiązała się z obowiązku uiszczenia należnej opłaty. Jednocześnie pełnomocnik podniósł, że wezwanie zostało doręczone przebywającej w mieszkaniu pod nieobecność skarżących osobie nie będącej domownikiem, a osoba ta nie podjęła się przekazania pisma skarżącym. Doręczenie zastępcze można natomiast obalić, wtedy, kiedy było wadliwe a także wtedy, gdy było prawidłowe, ale pismo nie dotarło do rak adresata. Wezwanie nie zostało przekazane skarżącym w dniu odbioru tej przesyłki, lecz w okresie późniejszym, skarżący zaś uiścili opłatę bez przekroczenia siedmiodniowego terminu od daty faktycznego otrzymania pisma. Z tych względów pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nakazanie Sądowi podjęcia czynności w sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono na wskazany przez skarżących adres w dniu 5 stycznia 2007 r. zaś wpis od skargi został wniesiony w dniu 16 stycznia 2007 r. – po upływie siedmiodniowego terminu do jego uiszczenia. W tych okolicznościach sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. i S. M. Wniesiona od tego postanowienia skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu.
Przede wszystkim należy podkreślić, że przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a konkretnie art. 220 § 1 wskazuje termin, w jakim strona zobligowana jest do uiszczenia wpisu od pisma podlegającego opłacie (w tym wypadku skargi). Bezsprzecznie z przepisu tego wynika, że wpis od skargi powinien zostać uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, a jego nieuiszczenie w tym terminie powoduje odrzucenie skargi. Wpis uiszczony z uchybieniem tego terminu nie jest więc skuteczny. W tym stanie rzeczy zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia przepisu art. 220 § 3 przez odrzucenie skargi pomimo uiszczenia wpisu, nie może zostać uznany zasadny. Jak bowiem wynika ze znajdującego się w aktach dokumentu przelewu- wpis od skargi uiszczono w dniu 16 stycznia 2007 r., podczas gdy termin do jego uiszczenia upływał w dniu 12 stycznia 2007 r. Bezspornym jest, ze przesyłkę z sądu zawierającą odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z pouczeniem doręczono w dniu 5 stycznia 2007 r. Na znajdującym się w aktach zwrotnym potwierdzeniu odbioru tego pism widnieje podpis - M. (A.) i data - 5 stycznia 2007 r. Z adnotacji urzędowej doręczyciela także wynika, że przesyłka została doręczona adresatowi.
Z tych względów nie można uznać skuteczności drugiego zarzutu skargi kasacyjnej dotyczącego dokonania doręczenia zastępczego w sposób niewłaściwy. Z akt nie wynika, aby doręczenie zastępcze miało miejsce. Zakwestionowanie dokonanego doręczenia, jak i obalenie doręczenia zastępczego, o czym wspomina pełnomocnik w skardze kasacyjnej, może nastąpić, o ile strona wykaże, że doręczenie było wadliwe bądź, że pisma nie doręczono jej wcale. Tymczasem w skardze kasacyjnej nie powołano jakichkolwiek okoliczności wskazujących na zasadność podniesionych w skardze kasacyjnej twierdzeń. Zarzut, iż wezwanie nie zostało przekazane skarżącym w dniu jego odbioru przez osobę nieuprawnioną, nie poparty żadnymi środkami dowodowymi, nie może stanowić podstawy skargi kasacyjnej i powodu uchylenia postanowienia Sądu w oparciu o art. 185 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarżący nie wskazali, ani kto odebrał pismo z sądu, ani nie wykazali, że osoba ta nie przekazała im pisma niezwłocznie pomimo, że odbierając pismo była do tego zobligowana. Brak wskazania tych okoliczności, wobec znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia dokonania doręczenia pisma A. M., nie pozwala na uznanie zarzutu naruszenia art. 72 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.