Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 stycznia 2007 r., sygn. akt II SA/Łd 901/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uchylił zaskarżone przez Z. W. postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] oraz poprzedzające je postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] (powinno być: [...]), nr [...] i z dnia [...], nr [...] podjęte w przedmiocie zawieszonego postępowania.
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. działając na podstawie art. 123, art. 97 § 1 pkt 4 i art. 100 § 1 k.p.a. zawiesił postępowanie w sprawie samowolnego prowadzenia robót budowlanych na nieruchomości położonej w Z. przy ul. [...] do czasu rozstrzygnięcia przez sąd powszechny sporu o zniesienie współwłasności tej nieruchomości (sygn. akt [...]). Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. podjął postępowanie z urzędu, na podstawie art. 123 § 1 w zw. z art. 97 § 2 k.p.a., wskazując, iż wobec faktu, że postępowanie cywilne zawisłe przed Sądem Rejonowym w Z. zostało zawieszone z uwagi na toczące się postępowanie administracyjne w organie nadzoru budowlanego, należało uznać, że ustąpiła przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania. Po rozpoznaniu zażalenia M. i Z. J. oraz J. i L. W., postanowieniem z dnia [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w. uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie w zakresie nim objętym, wskazując, że zagadnienie wstępne, które stanowiło podstawę do zawieszenia postępowania nie zostało rozstrzygnięte przez sąd powszechny, zatem nie odpadła przyczyna zawieszenia postępowania i brak było podstaw do jego podjęcia.
W skardze do sądu administracyjnego na ww. postanowienie z dnia [...] Z. W. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania – art. 97 § 1 pkt 4 i § 2 k.p.a. poprzez błędną wykładnię, które miało istotny wpływ na wynik sprawy i wniosła o uchylenie postanowienia w całości. Zdaniem skarżącej kwestia zniesienia współwłasności nie stanowi zagadnienia wstępnego, o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., Prawo budowlane nie przewiduje, aby dla stwierdzenia prawidłowości lub nieprawidłowości budowy konieczne było przeprowadzenie zniesienia współwłasności.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż przedmiotem badania organu była jedynie kwestia podjęcia postępowania, a nie prawidłowość jego zawieszenia, ponieważ zaś postanowienie o zawieszeniu postępowania nie było zaskarżone przez żadną ze stron, stało się ostateczne i wiążące organy administracji. O oddalenie skargi wnieśli pozostali uczestnicy postępowania wskazując, że postępowanie przed sądem powszechnym – Sądem Rejonowym w Z. zostało podjęte postanowieniem z dnia [...].
Uwzględniając wniesioną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wskazał, że poza sporem jest fakt, iż współwłaścicielami nieruchomości, której dotyczy administracyjne postępowanie budowlane są od [...] Z. W. w ½ części, J. i L. W. w ¼ części oraz M. i Z. J. w ¼ części. Obowiązki określone w art. 48–51 Prawa budowlanego mogą być nałożone na inwestora, właściciela (współwłaściciela) lub zarządcę obiektu budowlanego. Fakt, że przed Sądem Rejonowym w Z. toczy się postępowanie o zniesienie współwłasności nie miał i nie ma charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 4 k.p.a., od którego zależy załatwienie sprawy. Zdaniem Sądu, przyczyna zawieszenia postępowania w ogóle nie istniała, zatem Sąd uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienia oraz postanowienie zawieszające postępowanie uznając, iż jest to niezbędne dla usunięcia, stwierdzonych w toku rozpoznawania sprawy, naruszeń prawa i końcowego jej załatwienia.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku z dnia 19 stycznia 2007 r. wniesionej przez M. i Z. J. oraz J. i L. W., zarzucono naruszenie przepisów postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/, art. 135 p.p.s.a.) w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, wobec czego wniesiono o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że Sąd nie dostrzegł, iż jeśli pomieszczenia, w których przeprowadzono roboty budowlane wejdą w skład lokali wyodrębnionych i przypadną one tym współwłaścicielom, którzy nie są zainteresowani przywróceniem stanu pierwotnego, to otworzy się możliwość legalizacji robót. W tym sensie rozstrzygnięcie sprawy o zniesienie współwłasności stanowi zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Z. W. wniosła o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, zgadzając się ze stanowiskiem Sądu I instancji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 1 w związku z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powołanej dalej jako p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych w granicach ich zaskarżenia, a z urzędu bierze pod rozwagę jedynie okoliczności nieważności postępowania wymienione w § 2 art. 183 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie okoliczności mogących wskazywać na nieważność postępowania, Sąd nie dopatrzył się.
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw, gdyż zarzut w niej podniesiony nie daje podstaw do wzruszenia zaskarżonego wyroku.
Wszczęte postępowanie administracyjne w przedmiocie samowoli budowlanej nie ma związku z postępowaniem cywilnym w sprawie zniesienia współwłasności nieruchomości. Zawieszone bezpodstawnie postępowanie administracyjne ma na celu ustalenie ewentualnych okoliczności naruszenia przepisów Prawa budowlanego, co już nastąpiło i ma miejsce. Nie może więc na ocenę tego mieć wpływu ewentualne przyszłe rozstrzygnięcie sądu cywilnego w kwestii zniesienia współwłasności nieruchomości, jak błędnie się wywodzi w skardze kasacyjnej. Ocena wykonanych robót budowlanych przez organy nadzoru budowlanego w postępowaniu administracyjnym, powinna mieć odniesienie do przepisów Prawa budowlanego, niezależnie od przyszłych rozstrzygnięć w kwestii współwłasności nieruchomości.
Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku prawidłowo ustalił, że postanowienie z dnia [...] o zawieszeniu postępowania, mieści się w granicach rozpoznawanej sprawy i dla końcowego jej załatwienia niezbędne jest jego uchylenie (art. 135 p.p.s.a.). Istotą wszczętego postępowania administracyjnego powinno być dążenie do jak najszybszego załatwienia sprawy (art. 104, 105 k.p.a.), a nie przewlekanie jej bez istotnych powodów, jak w tym przypadku przez zawieszenie postępowania.
Sprostowania zaskarżonego wyroku dokonano w oparciu o przepis art. 156 § 3 p.p.s.a. Poza tym należy zwrócić uwagę, że przesłane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odpisy zaskarżonego wyroku zawierają w pkt 1 sentencji wyroku również błąd, co je różni od oryginału wyroku znajdującego się w aktach WSA (k. 37).
Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.