Uzasadnienie
Przedmiotem skarg wniesionych w niniejszej sprawie przez A. M., M. C. i [...] w K. była decyzja Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] maja 2015 r. nr [...]. Na mocy tej decyzji Minister, po rozpatrzeniu odwołań od decyzji Wojewody Małopolskiego z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, uchylił zaskarżoną decyzję w dwóch częściach i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy, zaś w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2505/15 uchylił zaskarżoną decyzję (pkt 1) i zasądził od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz każdego ze skarżących kwotę 500 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 2).
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku [...] w K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego wniosku wskazano na możliwość wystąpienia nieusuwalnych konsekwencji skutkujących ustawowym zakazem uchylenia zaskarżonej decyzji, o jakim mowa w art. 9ac ustawy z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2016 r., poz.1727 z późn. zm.).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zatem wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Należy podkreślić, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13; CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wniosek skarżącej kasacyjnie nie mógł zostać uwzględniony z tego względu, że nie został on w należyty sposób uzasadniony. Skarżąca kasacyjnie ograniczając się jedynie do sformułowania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] maja 2015 r. i lakonicznego wskazania na "możliwość wystąpienia nieusuwalnych konsekwencji skutkujących ustawowym zakazem jej uchylenia", zaniechała jakiegokolwiek jego uzasadnienia. Nie wykazała ona tym samym, na czym polega niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani nie przedstawiła okoliczności, które miałyby świadczyć o jego rzeczywistym wystąpieniu.
Wyjaśnić ponadto należy, że Sąd na etapie sprawy, w którym następuje rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie bada trafności zarzutów zgłoszonych w skardze czy też w skardze kasacyjnej odnośnie do niezgodności zaskarżonego aktu z prawem, a jedynie dokonuje oceny wystąpienia ustawowych przesłanek uzasadniających wstrzymanie jego wykonania. Podnoszona w skardze kasacyjnej kwestia wadliwości decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej będzie przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi kasacyjnej i nie może być traktowana jako uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji.
Z tych wszystkich przyczyn w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek skarżącej kasacyjnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.