Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 525/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. B. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku uczestnik postępowania Z. B. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kompetencja sądu administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w przepisie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. Wedle jego brzmienia sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten dotyczy jednak wyłącznie wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będących przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. Oznacza to po pierwsze, że nie obejmuje bezczynności organu, po wtóre, że nie może on stanowić podstawy wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak jest również innych przepisów w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej.
Powyższe stwierdzenie, niezależnie od podnoszonych przez stronę w niniejszej sprawie argumentów świadczących o zaistnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czyni wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku niedopuszczalnym, bowiem żądanie skarżącej nie ma oparcia w przepisach prawa.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.