Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 1 października 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 797/20, oddalił skargę [...] sp. z o.o. sp.k. w K. na postanowienie Wojewody [...] z [...] czerwca 2020 r., którym uchylono postanowienie Prezydenta Miasta [...] z [...] września 2018 r. o zawieszeniu wznowionego postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego organu administracji z [...] września 2015 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę oraz orzeczono o braku podstaw do zawieszenia tego postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
Prezydent Miasta [...] postanowieniem z [...] września 2018 r. z urzędu zawiesił na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. wznowione postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją tego organu administracji z [...] września 2015 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę z uwagi na to, że toczyło się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności wskazanej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewoda [...] wydając zaskarżone postanowienie ustalił, że będące przyczyną zawieszenia postępowania postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zakończyło się wydaniem przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] listopada 2019 r. ostatecznej i prawomocnej decyzji o umorzeniu tego postępowania. W związku z tym Wojewoda [...] uznał, że obecnie brak podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.
Skarżący w skardze zarzucił naruszenie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., twierdząc, że postępowanie powinno być nadal zawieszone, gdyż przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczy się postępowanie ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 października 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 529/17.
Sąd pierwszej instancji powołał się na ocenę prawną wyrażoną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w prawomocnym wyroku z 18 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 244/19.
Po pierwsze, wskazał, że w wyroku tym przesądzono, iż wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, co do której toczy się także postępowanie w sprawie wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją, uzasadnia zawieszenie postępowania dotyczącego wznowienia postępowania. Zauważył jednak, że organ administracji zasadnie powołał się na nowe okoliczności mające wpływ na dalsze związanie tą oceną prawną, mianowicie na to, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zakończyło się wydaniem przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] listopada 2019 r. ostatecznej i prawomocnej decyzji o umorzeniu tego postępowania. W tych okolicznościach uznał, że zaskarżonym postanowieniem Wojewoda [...] zasadnie uchylił postanowienie o zawieszeniu postępowania z uwagi na toczące się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji i stwierdził brak podstaw do zawieszenia postępowania.
Po drugie, wskazał, że w powołanym wyroku przesądzono, iż toczące się przed NSA postępowanie ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 października 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 529/17, nie stanowi podstawy zawieszenia wznowionego postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta [...] z [...] września 2015 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę.
Skarżący w skardze kasacyjnej, zaskarżając wyrok Sądu pierwszej instancji w całości, przytoczył na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. podstawy, z których wynika, że zarzuca naruszenie:
- - art. 134 § 1 w zw. z art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, mimo że istniały podstawy do jej uwzględnienia z uwagi na to, że zaskarżonym postanowieniem naruszono art. 126 w zw. z art. 107 § 3 i art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.,
- - art. 134 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. polegające na oddaleniu skargi, mimo że zaskarżonym postanowieniem naruszono art. 126 w zw. z art. 107 § 3 i art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.,
- - art. 134 § 1 w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez nieodniesienie się do argumentów podniesionych przez skarżącego, poprzestanie na akceptacji stanowiska organu administracji i ograniczenie uzasadnienia do powtórzenia argumentacji organu administracji.
We wnioskach skargi kasacyjnej zażądano uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Wniesiono też o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego oraz zrzeczono się rozprawy.
Rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie podstawy nieważności wskazane w art. 183 § 2 p.p.s.a. nie zachodzą, zaś granice skargi kasacyjnej zostały wyznaczone przez jej podstawy (wskazane naruszenia przepisów prawa). Rozpoznając zatem w tak określonych granicach sprawę NSA uznał, że skarga kasacyjna nie jest zasadna.
W skardze kasacyjnej w ogóle nie odniesiono się do wskazanej podstawy podjęcia zaskarżonego postanowienia, uznanej przez Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku za zasadną. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej wynika, że w ocenie skarżącego kasacyjnie wznowione postępowanie powinno być nadal zawieszone z uwagi na to, że przed Naczelnym Sądem Administracyjnym toczy się postępowanie ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 27 października 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 529/17. Zatem, skarżący kasacyjnie w istocie nie kwestionuje stanowiska organu administracji, zaakceptowanego przez Sąd pierwszej instancji, związanego z tym, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] września 2015 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę już nie może stanowić podstawy zawieszenia postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego tą decyzją, lecz uważa, że postępowanie to powinno być zawieszone z innego powodu.
W związku z tym zauważyć należy, że Sąd pierwszej instancji uznał, iż wznowione postępowanie nie może być zawieszone na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., z uwagi na toczące się postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, gdyż niedopuszczalność zawieszenie tego postępowania z tego powodu została przesądzona w prawomocnym wyroku WSA w Krakowie z 18 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 244/19. Sąd pierwszej instancji powołał się przy tym na art. 153 p.p.s.a., w którym stanowi się, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W skardze kasacyjnej zastosowania powołanego przepisu nie zakwestionowano. Wobec tego skarga kasacyjna jest niezasadna.
Mając powyższe na uwadze NSA na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił.
Wobec tego, że skarżący kasacyjnie w skardze kasacyjnej zrzekł się rozprawy, a pozostałe strony postępowania w terminie czternastu dni od doręczenia im odpisu skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy, NSA – na podstawie art. 182 § 2 i 3 p.p.s.a. – skargę kasacyjną rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.