Wyrok NSA z 15 maja 2007 r., II OSK 654/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 maja 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [A] Sp. z o.o. w G.

Od orzeczenia

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 31 stycznia 2007r. sygn. akt II SA/Gd 36/07 o odrzuceniu skargi [A] Sp. z o.o. w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] grudnia 2006r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia:

Skład

Sędzia NSA Krystyna Borkowska

Sentencja

• oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2007r., sygn. akt II SA/Gd 36/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę [A] Sp. z o.o. w G., reprezentowanego przez radcę prawnego, na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] grudnia 2006r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Skarga nie została bowiem należycie opłacona.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji podniósł, że skarga została złożona przez pełnomocnika Spółki, będącego radcą prawnym, przy czym nie została opłacona, mimo, że podlegała opłacie stałej. W związku z powyższym skarga została odrzucona na podstawie art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Od powyższego postanowienia [A] Sp. z o.o. w G. złożyła skargę kasacyjną, w której zarzuciła Sądowi I instancji naruszenie § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) oraz art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez błędne zastosowanie tych przepisów. Zarzucono także naruszenie art. 8 ust. 2 Konstytucji RP poprzez jego niezastosowanie. Skarżący podkreślił nadto, że przepisy nakazują wskazanie sygnatury akt sądowych przy uiszczeniu wpisu. W związku z powyższym skarżący oczekiwał na wezwanie sądu w przedmiocie uiszczenia wpisu od skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach.

Przypomnieć należy, że § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowił, iż wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi, utracił moc obowiązującą od dnia 17 marca 2006r. w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006r., sygn. akt SK 11/05 (Dz.U. Nr 45, poz. 322) jako niezgodny z art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 2 Konstytucji RP. Tym samym w dniu złożenia skargi (co miało miejsce w dniu 14 grudnia 2006r.), nie istniał przepis, który przewidywał wyjątek od jednoznacznej zasady określonej w art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 221 powołanej ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie przepis ten został prawidłowo zastosowany przez Sąd I instancji, bowiem zaistniały określone w nim przesłanki obligujące Sąd do odrzucenia nieopłaconej skargi.

W nawiązaniu do zarzutów skargi kasacyjnej należy podnieść, że nie ma znaczenia okoliczność, czy wpis jest uiszczany przed czy po nadaniu sprawie sygnatury akt. Zauważyć bowiem należy, iż z dniem wejścia w życie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006r., sygn. akt SK 11/05, w odpowiednim zakresie także § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. stracił swój sens, zwłaszcza w części dotyczącej wymogu wskazania sygnatury akt sądowych przy dokonywaniu wpisu. Wymóg ten miał i ma nadal charakter instrukcyjny, a w obecnym stanie prawnym uiszczenie wpisu następuje – co do zasady – równocześnie ze złożeniem skargi, a zatem przed nadaniem sprawie sygnatury akt sądowych. Wskazać także należy, iż w powołanym wyżej wyroku Trybunał Konstytucyjny zbadał konstytucyjność przepisu art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i orzekł, iż przepis ten zgodny jest z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, zatem zarzuty skargi kasacyjnej co do naruszenia przez Sąd I instancji przepisów ustawy zasadniczej, należy uznać za niezasadne.

Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.