Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 30 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 783/10, odrzucił skargę Z. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia (...) grudnia 2009 r., znak: (...), w przedmiocie choroby zawodowej.
W uzasadnieniu powyższego wyroku wskazano, że zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia (...) lipca 2009 r. znak (...) o braku podstaw do stwierdzenia u Z. P. choroby zawodowej wymienionej w poz. 21 wykazu chorób zawodowych, będącego załącznikiem do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 105, poz. 869). Powyższa decyzja została doręczona Z. P. w dniu 22 grudnia 2009 r.
Pismem wniesionym osobiście do Małopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie w dniu 17 czerwca 2010 r. Z. P. zwrócił się o rozpatrzenie skargi na ww. decyzję. Do pisma tego załączono skargę wraz z dowodem jej nadania nr (...) z daty 29 grudnia 2009 r., na którym jako adresat widnieje Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, ulica: Rakowicka 10 oraz Prądnicka 76, 31-202 Kraków.
W odpowiedzi na skargę Małopolski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej odrzucenie z uwagi na wniesienie jej po terminie.
W piśmie z dnia 4 sierpnia 2010 r. Z. P., ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że skarga została nadana w terminie w Urzędzie Pocztowym, a niedoręczenie jej wynika tylko i wyłącznie z winy Poczty Polskiej, natomiast pismem z dnia 23 listopada 2010 r. wniósł o wstrzymanie rozpoznania sprawy do zakończenia postępowania reklamacyjnego prowadzonego przez Urząd Pocztowy w A., mającego na celu ustalenie czy i gdzie została doręczona przesyłka skarżącego z dnia 29 grudnia 2009 r. zawierająca skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia (...) grudnia 2009 r. W piśmie tym zwrócono ponadto uwagę, że treść znajdującego się w aktach recepisu pocztowego z dnia 29 grudnia 2009 r. nie przesądza, czy pismo zostało prawidłowo czy błędnie skierowane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia, którym odrzucił powyższą skargę jako wniesioną po terminie wskazał, że kwestie podnoszone przez skarżącego odnoszące się do nieprawidłowości w doręczeniu przez Pocztę Polską przesyłki z dnia 29 grudnia 2009 r. i postępowania reklamacyjnego w tym przedmiocie, nie mają dla oceny dopuszczalności skargi w niniejszym postępowaniu znaczenia. Mogłyby być rozpoznane w ewentualnym postępowaniu o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Odnośnie natomiast wniosku o wstrzymanie postępowania sądowego Sąd wskazał, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) nie przewiduje instytucji wstrzymania postępowania. Ustawa ta w art. 123 i nast., art. 99, 109 i 110 dopuszcza zawieszenie postępowania lub odroczenie posiedzenia czy rozprawy, z tym że przepisy te dotyczą postępowań będących w toku.
Skargą kasacyjną Z. P. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 w zw. z art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, tj. przyjęcie, że skarga w sprawie została wniesiona z naruszeniem terminu i jej odrzucenie, podczas gdy skarga została w terminie nadana w urzędzie pocztowym (przyjęta do przesłania), chociaż ze względu na wpisanie na kopercie zawierającej skargę zarówno sądu administracyjnego jak i organu, za pośrednictwem którego skarga została niesiona, przesyłka nie została skutecznie doręczona, ani też fizycznie zwrócona skarżącemu, jak też nie został on zawiadomiony o nie doręczeniu tej przesyłki.
Ze względu na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym w myśl art. 182 § 1 p.p.s.a. i zasądzenie na rzecz pełnomocnika nieopłaconych przez skarżącego kosztów zastępstwa procesowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd obowiązany jest odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Odnosząc się do twierdzenia skarżącego, iż przedmiotowa skarga została w terminie nadana w urzędzie pocztowym wskazać należy, że oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.) jednak pod warunkiem, iż zostało ono prawidłowo zaadresowane (por. postanowienie NSA z dnia 16 października 2007 r., sygn. akt I OZ 538/07). Z potwierdzenia nadania przez Z. P. w dniu 29 grudnia 2009 r. przesyłki zawierającej skargę wynika jednoznacznie, iż została ona źle zaadresowana. Ponadto potwierdza to znajdujące się w aktach sprawy pismo Poczty Polskiej z dnia 12 sierpnia 2010 r. znak: (...), z którego wynika, że przedmiotową przesyłkę 31 grudnia 2009 r. zwrócono do nadawcy z adnotacją "podwójny adres na przesyłce", a w związku z tym, iż Z. P. jej nie odebrał, została wysłana 21 stycznia 2010 r. do Wydziału Niedoręczalnych Przesyłek w K. Podkreślenia wymaga, że przywołane przez skarżącego orzeczenia nie zostały wydane w stanie faktycznym, który byłby tożsamy z rozpoznawanym w analizowanej sprawie.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji słusznie zatem uznał, że przedmiotowa skarga została wniesiona dopiero w dniu 17 czerwca 2010 r. i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odrzucił ją jako wniesioną po terminie - decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Krakowie z dnia (...) grudnia 2009 r. wraz ze stosownym pouczeniem o trybie zaskarżenia, doręczono skarżącemu 22 grudnia 2009 r. więc termin do jej zaskarżenia upłynął 21 stycznia 2010 r.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a.