Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 29 stycznia 2008 r. sygn. akt II SA/Go 808/07 - na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "P.p.s.a.") - odrzucił skargę J. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. W. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż skarżący na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 grudnia 2007 r. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wskazane wezwania doręczono skarżącemu 5 stycznia 2008 r. W wyznaczonym terminie strona nadesłała jedynie odpis skargi, nie uiściła natomiast wymaganego wpisu. Termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie z dniem 14 stycznia 2008 r.
J. M. - reprezentowany przez radcę prawnego - złożył skargę kasacyjną od powyższego postanowienia zarzucając "naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 P.p.s.a.)". W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że pismem z dnia 27 grudnia 2007 r. Sąd wezwał stronę do usunięcia braków formalnych - nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi. Nie wzywał do uzupełnienia braku formalnego - wniesienia opłaty. Strona nie dopuściła się uchybienia mogącego skutkować odrzucenie skargi, uchybienie to natomiast powstało z wyłącznej winy sekretariatu Sądu. Wobec powyższego - wskazała strona - zachodzą ustawowe przesłanki uznania, że zaskarżone postanowienie wydano z naruszeniem art. 220 § 2 P.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy.
Przede wszystkim należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza, że jest związany podstawami kasacyjnymi zawartymi w złożonej skardze kasacyjnej, a z urzędu może brać pod rozwagę jedynie okoliczności uzasadniające nieważność postępowania sądowego. Przy czym zgodnie z art. 176 powołanej ustawy, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać, m.in.: przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Podstawy te może stanowić - w świetle art. 174 ustawy - naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie lub naruszenie przepisów postępowania, jeśli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Strona zatem, zarzucając - w sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika skardze kasacyjnej - naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez błędną jego wykładnię, czy też naruszenie przepisów postępowania, powinna wskazać przepisy prawa naruszone przez Sąd I instancji. Oznacza to, że w skardze kasacyjnej należy powołać konkretne przepisy, określonego aktu prawnego. Bowiem Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na związanie granicami zaskarżenia, nie może domniemywać podstaw skargi kasacyjnej.
W świetle powyższego, za prawidłowe sformułowanie podstaw skargi kasacyjnej nie może być zatem uznane samo stwierdzenie, iż w zaskarżonym orzeczeniu doszło do naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik spraw, ze wskazaniem art. 174 pkt 2 P.p.s.a. Bowiem taki sposób przedstawienia podstaw kasacyjnych nie wskazuje dalej, które przepisy w ocenie skarżącego zostały naruszone przez Sąd I instancji.
Tymczasem w niniejszej sprawie, reprezentujący stronę profesjonalny pełnomocnik właśnie tak - błędnie - sformułował zarzut skargi kasacyjnej. Podniesiono bowiem "naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 P.p.s.a.)", bez wskazania konkretnego przepisu proceduralnego.
Zatem już z tej przyczyny należy uznać, iż skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Wprawdzie w jej uzasadnieniu powołano przepis Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ze wskazaniem, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z jego naruszeniem, jednakże zarzut ten również nie może zostać uwzględniony. Strona bowiem wskazała na art. 220 § 2 P.p.s.a, który w ogóle nie miał zastosowania w niniejszej sprawie. Sąd bowiem wydał zaskarżone postanowienie powołując się na § 1 i 3 tego przepisu. Powołany zaś przez stronę § 2 art. 220 P.p.s.a. dotyczy terminu do uiszczenia wpisu dla osób zamieszkałych lub mających siedzibę za granicą. Sytuacja taka - jak wynika z akt - nie zachodzi w niniejszej sprawie. Tym samym Sąd nie mógł naruszyć powołanego przez stronę przepisu.
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 2 P.p.s.a. orzekł jak wyżej.