Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 5 lutego 2007 r. odrzucił skargę M. U. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] września 2006 r. w przedmiocie nałożenia grzywny celem przymuszenia. W uzasadnieniu wskazał, że skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 13 stycznia 2007 r., co wynika z dołączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru. Mimo upływu wyznaczonego terminu wskazana czynność nie została dokonana.
Zatem zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa P.p.s.a.), skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegała odrzuceniu.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożył M. U., reprezentowany przez adwokata, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 67 § 1 i art. 72, a w konsekwencji art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a., polegające na błędnym ustaleniu, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało skarżącemu doręczone w dniu 13 stycznia 2007 r. Autor skargi kasacyjnej wyjaśnił, że M. U. od dnia 2 stycznia 2007 r. przebywał poza wskazanym w skardze miejscem zamieszkania, z uwagi na chorobę. Pod adresem wskazanym jako adres do doręczeń przebywała inna osoba, M. J., który odebrał przesyłkę błędnie podpisując się na potwierdzeniu odbioru jako M. U. Odebranego wezwania nie przekazał skarżącemu w zakreślonym przez Sąd terminie do uiszczenia wpisu. Pełnomocnik skarżącego podkreślił, że niniejsza sprawa jest dla M. U. priorytetowa i trudno przypuszczać, iż otrzymawszy wezwanie Sądu nie opłaciłby wpisu sądowego w kwocie 100 zł, podczas gdy grozi mu grzywna w wysokości prawie 400 000 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do art. 46 § 2 ustawy P.p.s.a., pierwsze pismo strony w sprawie sądowoadministracyjnej powinno zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń lub siedziby stron. Późniejsze pisma sądowe kierowane są na adres podany przez stronę i doręczane jej osobiście (art. 67 § 1 ustawy P.p.s.a.), przy czym w przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu doręczenie może nastąpić także do rąk przebywającego w nim dorosłego domownika, jeżeli nie ma on sprzecznych interesów w sprawie i podjął się doręczenia pisma (art. 72 ustawy P.p.s.a.). Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy P.p.s.a., strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku strony ponoszą skutki wynikające z przesyłania pism sądowych pod niewłaściwy adres. W rozpoznawanej sprawie M. U. podał w skardze adres: [...], [...].
Na ten adres wysłane zostało wezwanie do uiszczenia wpisu. Doręczyciel pozostawił przesyłkę osobie przebywającej pod wskazanym adresem, w dodatku podającej się za skarżącego. Pomijając prawnokarny aspekt posługiwania się nazwiskiem innej osoby, uznać należy, że doręczenie dokonane zostało prawidłowo, gdyż osoba przebywająca pod adresem wskazanym przez M. U. miała prawo do odbioru przesyłki również pod własnym nazwiskiem. Ewentualne zaniedbania takiej osoby w doręczeniu pisma sądowego M. U. obciążają skarżącego i nie mogą być podstawą do uchylenia się od skutków jakie ustawa wiąże z niedopełnieniem czynności procesowych w terminie. Opuszczając na dłuższy czas miejsce zamieszkania, skarżący powinien był zawiadomić o tym Sąd, co uchroniłoby go od negatywnych konsekwencji nieotrzymania przesyłki sądowej. W opisanych okolicznościach uznać należy, że Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że doręczenie przesyłki w dniu 13 stycznia 2007 r. było skuteczne i rozpoczęło bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
Ponieważ termin ten minął bezskutecznie, skarga podlegała odrzuceniu w myśl art. 220 § 3 ustawy P.p.s.a. Na marginesie należy podkreślić, że w przypadku, gdy uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu nastąpiło bez winy M. U., może on wystąpić o przywrócenie tego terminu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.