Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 761/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, po rozpoznaniu skargi M. T., uchylił decyzję nr [...] Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie, z dnia [...] kwietnia 2015 r., znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego.
Wyrokiem z dnia 14 grudnia 2017 r., sygn. akt II OSK 666/16, Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej K. H., w punkcie 1 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania.
W punkcie 2 wyroku zasądzono na rzecz K. H., który wniósł skargę kasacyjną, kwotę 727 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Jako stronę zobowiązaną do zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wskazano Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
W przeciwieństwie do błędów w orzekaniu (errores in iudicando) błędy w samej treści orzeczenia (errores in iudicatio) podlegają sprostowaniu (patrz: Bogusław Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", WK 2016, pkt 5 do art. 156). Stanowisko to odnosi się także do zawartych w wyroku postanowień o kosztach procesu orzekanych po raz pierwszy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Możliwość rektyfikacji takich postanowień ma istotne znaczenie z punktu widzenia wartości, jaką jest pozostawanie w obrocie prawnym niewadliwych orzeczeń. Postanowienia te nie podlegają zaskarżeniu w toku instancji, a unormowanie art. 194 § 1 w związku z art. 15 § 1 P.p.s.a. w zakresie, w jakim nie przewiduje możliwości zaskarżenia orzeczenia o kosztach postanowienia wydanego po raz pierwszy przez Naczelny Sąd Administracyjny, jest zgodne z art. 78 z art. 78 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP (patrz: wyrok TK z dnia 15 listopada 2016 r., sygn. akt SK 46/15, OTK-A 2016/87).
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego, w sytuacji, w której uchylono zaskarżony wyrok uwzględniający skargę, reguluje przepis art. 203 pkt 2 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od skarżącego - jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. Wobec uwzględnienia skargi kasacyjnej K. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 listopada 2015 r., sygn. akt II SA/Kr 761/15, zwrot kosztów postępowania kasacyjnego należy się wnoszącemu skargę kasacyjną. W myśl przytoczonego przepisu, obowiązanym do zwrotu tych kosztów jest skarżący. Oznaczenie, jako zobowiązanego do zwrotu kosztów, Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie, było rezultatem oczywistej omyłki. Oczywistość tej omyłki wynika z treści art. 203 pkt 2 P.p.s.a. oraz treści punktu 1 wyroku, a także rubrum tego wyroku, w którym jako skarżącego wskazano M. T. Dodać należy, że omyłka ta została odnotowana przez skład orzekający w pisemnym uzasadnieniu wyroku. Usunięcie, przy takiej treści rubrum, sentencji i uzasadnienia wyroku, w drodze rektyfikacji, błędnego oznaczenia strony zobowiązanej do poniesienia kosztów postępowania kasacyjnego, zasądzonych na rzecz strony wnoszącej kasację, mieści się w granicach dopuszczalnej zmiany rozstrzygnięcia, w drodze sprostowania postanowienia.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 166 i art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.