Uzasadnienie
W dniu 10 listopada 2006 r. (data stempla pocztowego) do Sądu wpłynęła skarga M. i A. K. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] października 2006 r., którą uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Wrocławskim nr [...] r. z dnia [...] sierpnia 2006 r. nakazującą T. i S. A. rozbiórkę wybudowanego bez zgłoszenia – budynku gospodarczego na działce nr [...] w [...]. Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił powyższą skargę, w oparciu o art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że wnoszący skargę pełnomocnik skarżących będący radcą prawnym nie uiścił należnego od skargi wpisu stałego.
W skardze kasacyjnej od tego postanowienia podniesiono, że skarga nie powinna zostać odrzucona, skoro zgodnie z § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszcza się na wezwanie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W takim stanie rzeczy Sąd I instancji prawidłowo odrzucił wniesioną przez pełnomocnika skarżących skargę, która podlegała stosownie do § 2 ust. 3 pkt 1 w/w rozporządzenia opłacie stałej. Nie mógł mieć zastosowania powołany w skardze kasacyjnej § 5 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, o którego niezgodności z art. 221 p.p.s.a. oraz art. 2 Konstytucji RP orzekł Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r. (sygn. akt SK 11/05), opublikowanym w Dz. U. z dnia 17 marca 2006 r., Nr 45, poz. 322.
Z powyżej wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 184 p.p.s.a.