Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2009 r. sygn. akt II OSK 674/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 1820/07 w sprawie ze skargi C. S. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Pismem, które wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 26 października 2009 r. C. S. wystąpił z wnioskiem o wykładnię powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. W piśmie przedmiotowym wnioskodawca zapytuje: 1. czy wyrok NSA kończy postępowanie w sprawie i czy Komendant Główny Policji nie musi już wydawać żadnego orzeczenia kończącego sprawę, czy powinien wydać stosowne postanowienie, 2. czy w przedłożone w załączeniu pismo, wskazujące na wykonanie zaskarżonej decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji, jest prawidłowe w kontekście utrzymanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, 3. jakie skarżącemu służą środki zaskarżenia od wyroku, o którego wykładnię wnioskuje i gdzie należy je kierować.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z literalnej treści wniosku wynika, że został on złożony w trybie art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Zgodnie z treścią w/w przepisu sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Jak zatem z powyższego wynika, postanowienie zawierające wykładnię wyroku ma wyjaśniać wątpliwości, co do jego treści. W literaturze przedmiotu zwraca się uwagę, że w uzasadnieniu tego rodzaju wniosku należy wyraźnie określić, który fragment uzasadnienia wyroku (które sformułowanie) jest niezrozumiałe dla stron lub budzi ich wątpliwości. Akcentuje się przy tym nawet, że nie wystarczy w tym przypadku jedynie ogólnikowe stwierdzenie, że uzasadnienie wyroku jest np. "niejednorodne" czy, że "samo w sobie może budzić rozliczne wątpliwości".
Podobne stanowisko zawarł również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 lutego 2005 r. OZ 1018/04, w którym stwierdził, że potrzeba wykładni może być wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania.
Odnosząc powyższe do przedmiotowego wniosku należy zauważyć, że nie zawiera on stwierdzenia, że którakolwiek wypowiedź Sądu zawarta w uzasadnieniu wyroku jest dla strony niezrozumiała. Wniosek ten, choć formalnie wniesiony jako wniosek o wykładnię wyroku, w istocie rzeczy stanowi żądanie pouczenia co do dalszych czynności. Powyższe natomiast wykracza poza ramy instytucji wykładni wyroku uregulowanej w art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z tego powodu uznać należy, że wniosek skarżącego z dnia 7 października 2009 r., niespełniając wymogów wniosku o wykładnię wyroku, nie mógł być uwzględniony.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 w związku z art. 193 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.