Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2007r., sygn. akt II SAB/Po 18/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę J. Ł. na bezczynność Burmistrza K. w przedmiocie wydania decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego.
Sąd I instancji stwierdził, że w dniu 31 października 2006r. J. Ł. złożyła skargę na bezczynność. W ocenie Sądu skarżąca nie wyczerpała trybu w postaci złożenia zażalenia na bezczynność. Wprawdzie w dniu 21 września 2006r. takie zażalenie zostało złożone, jednakże zdaniem Sądu było ono nieskuteczne, bowiem zostało złożone przedwcześnie. Złożenie zażalenia nastąpiło bowiem przed dniem przekazania akt sprawy przez sąd administracyjny organowi po wydaniu wyroku uchylającego rozstrzygnięcia organów w sprawie oznaczonej sygn. akt II SA/Po 1011/05. Wyrok z dnia 7 lipca 2006r. uprawomocnił się w dniu 7 września 2006r. Wprawdzie z akt nie wynika, kiedy wyrok z aktami sprawy przekazano organowi I instancji, ale skoro doręczono przedmiotowe akta Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Kaliszu w dniu 25 września 2006r., to termin do załatwienia sprawy nie mógł rozpocząć biegu przed tą datą.
W tej sytuacji Sąd odrzucił skargę na bezczynność organu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), bowiem nie wyczerpano w sprawie środków zaskarżenia, jak wymaga tego przepis art. 52 § 1 powołanej ustawy.
Od powyższego postanowienia J. Ł. złożyła skargę kasacyjną wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W skardze kasacyjnej podniesiono zarzut naruszenia przepisu art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez wadliwą ocenę, iż skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia w przedmiotowej sprawie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wywiedziono, iż skarżąca miała prawo oczekiwać, iż jej sprawa zostanie załatwiona bez zbędnej zwłoki, bowiem w toku opisanego postępowania sądowego Burmistrz K. wydał kolejną decyzję, która została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] maja 2006r., a sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Decyzja kasatoryjna została doręczona skarżącej w dniu 23 maja 2006r., natomiast zażalenie na bezczynność zostało złożone dopiero po czterech miesiącach, tj. w dniu 21 września 2006r. W związku z tym zażalenie na bezczynność złożono skutecznie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna ma usprawiedliwione podstawy.
W myśl przepisu art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mającego zastosowanie w niniejszej sprawie, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przepis art. 52 § 2 powołanej ustawy stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Przede wszystkim należy zauważyć, iż w niniejszej sprawie zaistniała swego rodzaju "dwutorowość" postępowania – i to w tej samej sprawie – ze względu z jednej strony na uchylenie przez sąd administracyjny decyzji wydanych w obu instancjach, a z drugiej – uchylenie przez organ odwoławczy decyzji Burmistrza K. z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Nie sposób jednak podzielić stanowiska Sądu I instancji, że tryb złożenia skargi nie został wyczerpany. Zostało bowiem złożone zażalenie na bezczynność, które zostało rozpatrzone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kaliszu postanowieniem z dnia 12 października 2006r. o odmowie wyznaczenia Burmistrzowi K. terminu do załatwienia sprawy.
Nie ma rozstrzygającego znaczenia, na etapie kontroli dopuszczalności skargi, okoliczność, iż zażalenie na bezczynność zostało złożone po uprawomocnieniu się wyroku WSA w Poznaniu z dnia 7 lipca 2006r., a przed doręczeniem organowi akt administracyjnych. Tego rodzaju kwestie dotyczą bowiem merytorycznej oceny, czy w sprawie doszło do bezczynności organu, a to powinno być przedmiotem orzeczenia w formie wyroku.
Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 185 § 1 i art. 182 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.