Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 października 2014 r. sygn. akt II OSK 676/13 Naczelny Sąd Administracyjny w pkt.
- 1. uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu, w pkt.
- 2. odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
W piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r. zatytułowanym zażalenie adw. M. K. domagał się uchylenia zaskarżonego wyroku w części tj. punktu drugiego i orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania zgodnie z art. 203 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że zaskarżone rozstrzygnięcie w zasadzie pozbawia skarżącego uprawnienia wynikającego z art. 203 pkt 1 P.p.s.a. W związku bowiem z takim orzeczeniem NSA, skarżący nie będzie mógł wykazać kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjny niezbędnych do celowego dochodzenia praw poniesionych na etapie postępowania kasacyjnego. Wskazał, że rozstrzygnięcie z 2 października 2014 r. jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu. Jednakże narusza standardy demokratycznego państwa prawa, którego niezbędnym elementem jest prawo do sądu, dlatego też wniesiono środek zaskarżenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 168 § 1 w związku z art. 193 P.p.s.a. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego jest prawomocny, co oznacza, że nie przysługuje od niego żaden środek odwoławczy. Wyrok w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania ma charakter postanowienia albowiem o formie orzeczenia decyduje treść rozstrzygnięcia. Rozstrzygnięcie w kwestii proceduralnej w wyroku np. (o kosztach postępowania) nie powoduje jeszcze, że orzeczenie to traci charakter postanowienia z tego tylko powodu, że zamieszczono je w wyroku. Ma to znaczenie dla określenia środka zaskarżenia. Na takie orzeczenie przysługuje zażalenie. Nie zmienia to jednak faktu, że postanowienia o kosztach zawarte w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz wszystkie jego orzeczenia są ostateczne w toku instancji i nie podlegają dalszemu zaskarżeniu.
Przepisy postępowania sądowoadministracyjnego przewidują jedynie możliwość wystąpienia z wnioskiem o dokonanie wykładni (art. 158 P.p.s.a.), sprostowanie (art. 156 P.p.s.a.) albo uzupełnienie orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 157 § 1 P.p.s.a.). Jednak w sprawie niniejszej takie okoliczności nie zachodzą.
W zaskarżonym wyroku NSA uznając, że w sprawie zachodzi szczególnie uzasadniony przypadek, o którym mowa przepisie art. 207 § 2 P.p.s.a., odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. NSA zaznaczył, że wyłączną przyczyną postępowania kasacyjnego było wadliwe orzeczenie Sądu pierwszej instancji, które spowodowało ponowne wniesienie skargi kasacyjnej. Przypomnieć, bowiem należy, że zaskarżone orzeczenie NSA było kolejnym orzeczeniem tego Sądu, uchylającym wyrok WSA w Rzeszowie, którym ponownie oddalono skargę.
Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 168 § 1 i art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.