Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 16 października 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. B., reprezentowanego przez radcę prawnego, wniesioną na decyzję Ministra Infrastruktury w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi wojewódzkiej. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarga w przedmiotowej sprawie wniesiona została przez radcę prawnego, który zobligowany był do uiszczenia, wraz z wniesieniem środka prawnego, właściwego wpisu stałego, co wynika z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a. Skarga ta podlegała wpisowi stałemu w kwocie 500 z, co wynika z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w sprawach przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Tymczasem pełnomocnik strony uiścił jedynie wpis w kwocie 200 zł, z tego też powodu Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 221 P.p.s.a.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł G. B., reprezentowany przez tego samego radcę prawnego, domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i przyjęcia skargi do rozpoznania, zarzucając Sądowi naruszenie prawa materialnego poprzez błędne zastosowanie § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w sprawach przed sądami administracyjnymi oraz naruszenie prawa materialnego poprzez niezastosowanie § 2 ust. 1 pkt 2 tego rozporządzenia. W uzasadnieniu autor skargi kasacyjnej podkreślił, iż zaskarżona przez stronę decyzja Ministra Infrastruktury, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji wydane zostały w oparciu o przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych oraz kpa. W myśl art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. w sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie stosuje się przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Zdaniem pełnomocnika skarżącego sprawa prowadzona na podstawie przepisów tej ustawy nie ma więc charakteru sprawy z zakresu planowania i zagospodarowania przestrzennego, a zatem wpis stały w niniejszej sprawie winien być wyznaczony w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 2 przywołanego wyżej rozporządzenia i wynosić 200 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.
Wbrew stanowisku zawartemu w skardze kasacyjnej w przedmiotowej sprawie zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zastosował § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w sprawach przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zgodnie z którym wpis stały w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego wynosi 500 zł.
Jak zauważył to pełnomocnik skarżącego, w niniejszej sprawie organy istotnie nie orzekały w oparciu o przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a za podstawę dla wydanej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, która to ustawa wyłącza stosowanie aktu generalnego, regulującego sprawy w zakresie planowania i zagospodarowania przestrzennego. Jednakże podkreślić trzeba, iż ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. nie wprowadza odrębnych zasad regulujących kwestię opłat sądowych w sprawach dotyczących skarg na rozstrzygnięcia organów wydane w oparciu o ten akt. Z tego też powodu w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się zasadę, iż sprawy w przedmiocie lokalizacji dróg krajowych są sprawami z zakresu zagospodarowania przestrzennego, wobec których ustala się wpis sądowy w oparciu o powołany wyżej § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia.
Ponadto takie zakwalifikowanie tego typu spraw potwierdzone zostało w załączniku nr 1 do rozporządzenia Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych, zgodnie z którym sprawy w przedmiocie lokalizacji dróg krajowych przyporządkowane są do kategorii spraw z zakresu zagospodarowania przestrzennego. Nie można zatem zgodzić się ze stwierdzeniem pełnomocnika strony, iż w sprawie niniejszej wpis winien być wyznaczony na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia i wynosić 200 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odrzucając skargę G. B. na podstawie art. 221 P.p.s.a. jako niewłaściwie nieopłaconą, prawidłowo zastosował ten przepis, a zaskarżone postanowienie wydane zostało zgodnie z prawem.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.