Uzasadnienie
Z. B. wniósł w dniu 2 kwietnia 2009 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 lutego 2009 r., sygn. akt II SA/Sz 778/08, oddalającego jego skargę na uchwałę Rady Miasta Świnoujścia z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...], w przedmiocie zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Następnie pismem z dnia 30 kwietnia 2009 r. skarżący cofnął wniesioną skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Skarżący może więc rozporządzać skargą również po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Można odmówić uwzględnienia żądania skarżącego dopiero w sytuacji, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej.
Powyższe przypadki nie mają miejsca w rozpoznawanej sprawie, brak jest również przesłanek do przyjęcia, iż zachodzi jakikolwiek przypadek nieważności postępowania o jakim mowa w art. 183 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stąd też Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż dopuszczalne jest cofnięcie skargi w tej sprawie.
Skoro cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt. 1 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W związku z cofnięciem skargi i umorzeniem przez sąd postępowania skarżącemu należy zwrócić uiszczony wpis w połowie, stosownie do treści art. 232 § 1 pkt. 2 ustawy procesowej albowiem skargę cofnięto przed rozpoczęciem posiedzenia na, które sprawa została skierowana.
Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia